Í Noregi líkt og á Ísland tröllríður trans hugmyndafræðin skólum. Alls konar tákn, uppákomur og fræðsla um hið ómögulega er sammerkt með báðum löndunum. Í Noregi ætla menn að stíga á bremsuna, því skólastjórar þar hafna að foreldrar fái undanþágu frá þessari hugmyndafræði.
Það var áhugavert að sjá skrifa Atla Steins Guðmundssonar blaðmanns á mbl.is þegar hann segir frá aðfáni samkynhneigðra var tekinn niður í skóla einum í Noregi. Hann velur að fjalla einhliða um málið. Hann fjallar ekki um undanfarann sem er að foreldrar mótmæla því að börn þeirra sé þvinguð til þátttöku í ,,Pride” sem sveitarstjórnir og skólastjórar eru mjög uppteknir af. Líka þar sem fáni samkynhneigðra var tekinn niður.
Gengið er á rétt foreldra og barna sem kæra sig ekki um þessa hugmyndafræði og með þeirri rangtúlkun sem skólastjórar beita, að um fána umburðarlyndis, mannréttinda o.fl. í þessum dúr sé að ræða. Þetta er baráttufáni samkynhneigðra, sem hafa náð öllum réttindum sem aðrir hafa.
Í Noregi staðlaði lögfræðingur bréf fyrir foreldra svo þau geti sent til skólastjóra vilji þeir undanþágu á ,,Pride” í skóla barna sinna. Það að tilkynna ,,pride” viðburði á síðu skóla er ekki hafið yfir lög, en skólastjórar hafa notað lögin sem rök þegar þeir segja nei við foreldra. Réttur foreldra er meiri en þeir gera sér grein fyrir.
Spjall um málið og söfnun
Hvað gerist þegar ,,Pride” í skólum og leikskólum verður vænting, krafa og eitthvað sem börn, foreldrar og kennarar verða að laga sig að og fá ekki undanþágu frá? Í þessum þætti ræða Truls og Tone Lise um, hvers vegna söfnunarátakið fór af stað. Markmiðið er að hindra þvingað ,,Pride” sem brýtur á réttindum foreldra og nemenda í skólum og leikskólum.
Fjármunirnir fara í lögfræðiaðstoð til að ná fram málum í samskiptum við embættismenn, ríkisvald og dómstóla. Upphafspunkturinn er núverandi umræða um ,,Pride”-fánann, þátttöku og álagið sem margir upplifa þegar þeir vilja ekki að börnin þeirra taki þátt í ,,Pride”-viðburðum.
Tone Lise svarar viðbrögðum frá Sandru Lyng Haugen og útskýrir hvers vegna vandamálið snýst ekki um að vera á móti fólki, ást eða þátttöku — heldur að ,,Pride”-fáninn þýðir ekki það sama fyrir alla. Fyrir marga foreldra táknar ,,Pride” ekki bara fallega liti og góð orð, heldur hugmyndafræði sem þeir vilja ekki að börnin þeirra mótist af. Sami fáni er notaður í hagsmuna- og baráttuskyni fyrir ákveðinn hóp í samfélaginu.
Þegar skólar og leikskólar gera, samt sem áður, ,,Pride” hluta af samfélaginu, birtist raunverulegt vandamál: Börn og foreldrar sem vilja ekki taka þátt verða fljótt stimpluð sem útilokandi, hatursfull eða fáfróð. Þess vegna tekur Kristent Ressurssenter nú þetta skref, að hefja söfnun.
Söfnunin á að stuðla að lagalegri aðstoð fyrir foreldra og nemendur sem upplifa að réttindum þeirra sé ýtt til hliðar. Markmiðið var að safna 500.000 norskum krónum fyrir lögfræðihjálp, en samtökin leggja sjálf til 100.000 krónur til að koma þessu starfi af stað; á einni helgi söfnuðust 400.000 krónur. Í dag er upphæðin komin 1.1 milljón n. kr.
Þetta er ekki atlaga að mönnum. Það er barátta fyrir sakleysi barna, rétti foreldra, trúfrelsi, samvisku og raunverulegt trú- og lífsskoðunarfrelsi í skólanum. Saman getum við skapað breytingu.
Hlutlausir skólar á að vera krafa hvers foreldri, stjórnmálamanns og skólayfirvalda.
Hér má hlusta: Vi har startet innsamlingsaksjon for å stoppe pride-tvang i skoler og barnehager – forklarer hvorfor – YouTube
Hér er krækja að söfnuninni: Advokat-bistand til foreldre og elever for å stoppe pride-tvang i skoler | Spleis fra SpareBank 1
Helga Dögg Sverrisdóttir
