Pétur Guðmann Guðmannsson réttarmeinafræðingur segir hættuna við kyrkingartök fólgna í augnablikinu og að erfitt sé að vita á hvaða tímapunkti raunveruleg lífshætta stofnist. Hann líkir augnablikinu við fína línu sem auðvelt sé að þvera.
„Þetta er mjög ólíkt milli fólks. Sumir þola miklu minna heldur en aðrir svo það er alltaf áhætta fólgin í því að taka um hálsinn,“ segir Pétur í samtali við blaðamann og áréttar að allur þrýstingur á hálsæðar þýði alltaf mótsvarandi blóðflæðisminnkun til heilans.
Hversdagslegt handtak getur valdið skaða
„Heilinn er langviðkvæmasta líffærið í líkamanum og um leið súrefnisfrekasta líffærið. Kyrkingartak með þrýstingi er alltaf til þess fallið að valda einhvers konar óhagstæðu ástandi í heilanum.“
Pétur segir að verulega lítinn kraft þurfi til að loka þessum mikilvægu æðum í hálsinum, eða „mjög hversdagslegt þéttingartak“, eins og hann orðar það.
Vísar hann til þess að við ákveðin kyrkingartök á hálsi geti myndast hætta á því að verða fyrir alvarlegum sjúkdómum líkt og heilablóðfalli seinna meir. „Það sem gerist í kjölfar taksins er að æðarnar í hálsinum eru skaddaðar og þó að það sé bara pínulítill skaði getur það gerst að á þeim stað myndist blóðkökkur,“ segir Pétur. Blóðkökkurinn getur síðan stíflað og truflað blóðflæði til heilans.
Uppsöfnuð áhætta
Pétur segir hugmyndir uppi um svokallaða uppsafnaða áhættu, þar sem útsetning fyrir ítrekuðum kyrkingartökum geti framkallað smáheilaskemmdir sem eru vart merkjanlegar fyrr en við ákveðna uppsöfnun.
„Slíkt myndi þá sýna sig sem langvarandi áhrif á heilastarfsemi eða eitthvað slíkt. Þetta er þó ekki mikið rannsakað en eru nútímalegar hugmyndir um þýðingu þess að vera útsett eða útsettur fyrir kyrkingartaki oft og ítrekað.“
