Er hægt að byrja að rífa í lóðin eftir fertugt með mörg lítil börn á heimilinu og ná miklum árangri á skömmum tíma? Hildigunnur Borga Gunnarsdóttir svarar þeirri spurningu eindregið játandi og talar af reynslu. Eftir að hafa smitast af lyftingabakteríunni fyrir þremur árum er hún farin að taka að sér þjálfun fyrir hópa og einstaklinga.
„Mér finnst eins og ég hafi séð ljósið og vil því koma boðskapnum á framfæri til annarra miðaldra kvenna. Ég hafði tekið alls konar skorpur og var þá kannski mjög dugleg í ræktinni í þrjá mánuði. Reyndi að brenna kaloríum og borða sem minnst en entist ekki í því,“ segir Hildigunnur og eftir það tóku barneignir við.
„Ég eignaðist fjögur börn á innan við fimm árum en ég átti drengi sem voru 4 ára og 2 ára þegar tvíburar bættust við. Samfleytt var ég barnshafandi eða með barn á brjósti í 8 ár. Ég gaf og gaf til barnanna eins og gengur en vanrækti sjálfa mig. Eftir þessi 8 ár þurfti ég að gera eitthvað fyrir mig og breytti nálguninni. Vildi finna eitthvað sem ég myndi endast í.“
Gafst ekki upp
Hildigunnur segist hafa gert raunhæfa áætlun og lyft tvisvar í viku til að byrja með og var þá á fertugasta aldursári.
„Það var erfitt að fara af stað eftir langan tíma og ég hafði aldrei lyft lóðum að ráði. Ég æfði allan líkamann og bætti við aukapróteini í mataræðið. Þetta gekk sjúklega vel og ég náði miklum árangri fyrsta árið. Ég er stolt af þessari stelpu sem gafst ekki upp heldur hélt sig við efnið og mér finnst mikilvægt að konur viti að það er aldrei of seint að byrja.“
Nú þegar Hildigunnur er orðin áberandi vöðvastælt, þjálfar aðra og hefur keppt í fitness, kemur á óvart að hún er ekki með grunn úr íþróttum.
„En ég var sterk því ég vann allta strákana í bekknum í sjómanni,“ rifjar hún upp og hlær. Hún mælir með því að konur byggi upp vöðva og velji að vera líkamlega sterkar.
„Ég hef lagt mjög mikið á mig því ég lyfti eins miklum þyngdum og ég mögulega get sem skilar sér í vöðvauppbyggingu meðfram því að borða vel. En ég fæ þessar dæmigerðu spurningar um hvort ég sé á sterum. Ég er það ekki en fólk má alveg spyrja. Ég vil koma því til skila að konur mega vera óhræddar að taka vel á því í ræktinni, gefa frá sér hljóð og taka pláss,“ segir Hildigunnur og færist í aukana.
Vigtin ekki eina mælieiningin
„Það gefur mér svo mikið að fara í ræktina og þá hef ég meira að gefa til fjölskyldunnar. Þetta er því best fyrir alla en við hjónin gætum þess að við getum bæði farið í ræktina. Ég er allt önnur á svo margan hátt og hefur aldrei liðið betur en nú, 43 ára. Orkan er miklu meiri, kynhvötin er meiri, ég er hraustari, heilbrigðari og aldrei svöng.“
Hildigunnur segist hafa vanist sömu viðhorfum og aðrir að konur eigi að vera eins léttar og hægt er. Algengast sé því að konur hugsi um brennslu en hún hvetur þær til að bæta á sig vöðvum.
„Ef við konur hendum þessu út um gluggann, og æfum og borðum til að vera sterkar og hraustar, þá breytir það öllu. Það er magnað hvað hægt er að gera hvort sem maður á fullt af börnum eða ekki. Flestar konur sem eru í þjálfun hjá mér eru á aldrinum 35-55 ára og einhverjar hafa byrjað eftir sextugt. Ég veit að ég get hjálpað þessum konum því ég hef farið í gegnum þetta sjálf. Ég er þyngri í dag en ég var áður en ég byrjaði að lyfta þótt fituprósentan sé miklu minni. Við eigum ekki að horfa eingöngu á það sem vigtin segir. Eftir þrítugt missum við eitthvað af vöðvamassa á hverju ári. Ef við bregðumst ekki við því rýrna vöðvarnir bara og við fáum beinþynningu.“
Fáðu þér áskrift til að lesa áfram
Þú ert innskráð(ur) sem ... en ert ekki með áskrift.
Aðgangur að þessari frétt í fullri lengd krefst áskriftar að Morgunblaðinu,
rafræns aðgangs á borð við vikupassa eða séráskriftar að viðkomandi efnisflokki
á mbl.is.
