Óhætt er að segja að hinsegin mál hafi valdið sundrungu og glundroða í íslensku samfélagi. Sífellt færist í aukanna að fólk hvetji til útskúfunar og sniðgöngu á fólki sem hugnast ekki svokallaða hinsegin-væðingu í samfélaginu.
Hinsegin væðingin hefur verið gríðarleg á Íslandi undanfarin áratug, síðan árið 2015 hafa til að mynda kynsegin börnum eða börnum sem skilgreina sig annað en stúlka eða dreng, fjölgað um mörg þúsund prósent.
Þá hefur umdeildum hinsegin og transfánum verið flaggað við flestallar opinberar byggingar við hvert tækifæri og er mun algengara að þeim sé flaggað fremur en íslenska fánanum, einhver börn hafa tekið feil og haldið að hinsegin fáninn sé hinn íslenski.
Þá hafa erlendir gestir haft orð á hinsegin-fánablæti Íslendinga og spurt hvort að Ísland sé hinsegið land og hvort þorra þjóðarinnar sé „hinsegin.“
Aldrei í sögunni hefur einu félagi verið hampað umfram öðru á slíkan öfgafullan hátt eins og raun ber vitni með hina svokölluðu hinsegin-fána og er það í ofanálag brot á jafnræðisreglunni sem bundin er við stjórnarskrá lýðveldisins.
Þá hefur það valdið miklum deilum innan samfélagsins að BSDM ofbeldiskynlífsblæti hafi verið fært undir regnhlíf samtakanna ´78, og afar umdeilt er hvort að slíkt eigi erindi til barna, flestir eru þó á því að svo sé ekki.
BSDM varð mjög umdeilt á sínum tíma þegar að Samtökin ´78 ákváðu að færa undir regnhlífa, sem varð til þess að fjöldi homma og lesbía sögðu sig úr samtökunum.
Kaupfélagsstjóri og lögreglumaður hvetja til sniðgöngu
Margrét Kristín Guðnadóttir, Kaupfélagsstjóri í Bíldudal setti inn færslu á Facebook þar sem hún greinir frá því að hún og eiginmaður hennar Jón Arnar Sigurþórsson lögreglumaður, eigi son sem er transmaður.
Henni augljóslega hugnast ekki umræðan um fánana umdeildu og virðist ósátt við við Snorri Másson hafi borið þá spurningu undir Ingu Sæland Mennta- og barnamálaráðherra, hvort að það væri ekki eðlilegra að íslenska fánanum væri flaggað oftar og fremur en hinsegin-fána hagsmunafélags við leik og grunnskóla.
Margrét Kristín hvetur í færslu sinni til sniðgöngu á öllum þeim sem tengjast eða styðja Miðflokkinn. Hún segist með öðrum orðum vilja „hvetja alla sína ættingja, vini og samfélagið allt til að sniðganga Miðflokkinn með öllu,“ vegna spurningar Snorra í ræðupúlti Alþingis og merkir eiginmann sinn við færsluna. Hún virðist líta svo á að Snorri vilji son hennar ekki sem hluta af samfélaginu, þar sem Snorra þykir fánablæti Íslensku þjóðarinnar of langt gengið þegar kemur að hampa einu félagi umfram önnur.
Berglind Ósk Guðjónsdóttir, slökkviliðsmaður hjá Slökkviliðinu í Borgarbyggð blandar sér inn í umræðuna og svarar færslu Margrétar, og ljóst er að henni er misboðið yfir hvatningu hjónanna til útskúfunar gegn sveitungum sínum.
„Þau hvetja alla sína ættingja, vini og samfélagið allt til að sniðganga mig, dóttur mína, kærastann minn og fleiri úr minni fjölskyldu, mjög góða vini mína og marga sveitunga. Þau vilja ekki að við séum velkomin í þessu samfélagi,“ skrifar Berglind.
Berglind segist ætla „að gera kaupfélagsstjóranum þann greiða og létta henni lífið með því að hætta að versla hjá henni í Kaupfélagi Borgfirðinga , hún þarf þá allavega ekki að hafa fyrir því að sniðganga mig,“ bætir hún við.
Það er því deginum ljósara að svokölluð hinsegin umdeild málefni eru að valda mikilli sundrungu og glundroða í Íslensku samfélagi. Gjá hefur myndast, þar sem regnbogafáninn virðist fremur orðin að táknmynd sundrungar en ekki sameiningar.
