Hlaupari sem hefur safnað áheitum upp á fjórar milljónir króna fyrir Píeta samtökin í Reykjavíkurmaraþoninu segist vilja gefa til baka eftir að hafa glímt við kvíða á yngri árum.
Eiður Rafn Gunnarsson er einn þeirra sem ætla að reima á sig hlaupaskóna á laugardaginn og hlaupa sitt fyrsta maraþon í Reykjavíkurmaraþoninu.
Hann er búinn að safna langmestu af öllum rúmlega 14.500 sem eru skráðir í hlaupið. Hann hefur safnað ríflega fjórum milljónum og 90 þúsundum króna fyrir Píeta samtökin.
„Ég lenti í veikindum þegar ég var yngri, kvíðavandræðum, eins og margir, sérstaklega ungir drengir, gera,“ segir Eiður Rafn Gunnarsson.
„Og eftir að maður lendir í einhverju svona, þótt það sé komið í baksýnisspegilinn, þá situr þetta eftir í manni. Eftir að hafa nýtt sér ýmsar þjónustur, og spítalann aftur og aftur. Þá líður manni smá eins og það sé samfélagsleg skuld sem situr eftir, eitthvað sem þarf að jafna út til að geta skilið þetta algjörlega eftir. Og Reykjavíkurmaraþonið er frábært tækifæri til að geta gefið til baka til einhverra af þessum kerfum sem maður hafði nýtt sér sjálfur. Þess vegna valdi ég Píeta samtökin,“ segir hann.
„Þú ert kannski að taka lokapróf í háskóla og lendir í kvíðakastatörn, þá verður einhver að vera til staðar fyrir þig. Ég get ekki ímyndað mér að vera með mína fjölskyldu og mína vini á sínum tíma. Þess vegna finnst mér samtökin skipta svo miklu máli.“
Söfnunin skiptir mestu
Síðdegis höfðu alls safnast ríflega 188 milljónir fyrir hin ýmsu góðgerðafélög.
Eiður Rafn er duglegur að minna vini og vandamenn á söfnunina en viðurkennir að finna fyrir pressu um að vera orðinn efstur.
„Þetta er bara smá mikið þegar maður refreshar og það er alltaf komið meira og meira, en gæti ekki verið þakklátari fyrir stuðninginn og peppið,“ segir Eiður Rafn.
„Það er í rauninni sigurinn í þessu, hvort maður hlaupi þetta maraþon hratt eða ekki, gæti ekki verið meira sama, verð búin að gleyma því eftir 2 ár en það sem við söfnuðum í ár verður eftir.“
