Páll Vilhjálmsson skrifar:

Evrópusambandið er með áætlun um Ísland og norðurslóðir. Planið er að Ísland verði fyrst af þrem mikilvægum ríkjum í okkar heimshluta til að verða ESB-ríki. Á eftir Íslandi komi Noregur og Grænland. Stöðutaka ESB á norðurslóðum er á kostnað Bandaríkjanna.

Íslandsáætlunin er yfirlýst stefna Evrópusambandsins, samþykkt fyrir opnum tjöldum á Evrópuþinginu síðast liðinn nóvember. Í viðtengdri frétt segir Espen Barth Eide utanríkisráðherra Noregs að já á Íslandi 29. ágúst muni vekja umræðu í Noregi. Það er ekki ofmælt.

Bart Eide utanríkisráðherra kann meira fyrir sér í pólitík en íslenska starfssystir hans. Hann segir á diplómatískan hátt, vitanlega, að EES-samningurinn sé dautt hross. Eftirfarandi tilvitnun er ekki hægt að misskilja:

Við héldum að EES-samningurinn myndi vernda okkur og veita okkur aðgang að innri markaði Evrópu í öllum geirum, sem var satt í 30 ár,“ segir hann.

Evrópusambandið reyni nú að verja eigin hagsmuni í samkeppni við Bandaríkin og Kína og þurfi þess vegna að grípa til einhverra verkfæra sem standa utan EES-samningsins, eins og tollabandalaga og sameiginlegrar viðskiptastefnu sambandsins.

Evrópusambandið setti tolla á járnblendi frá Íslandi og Noregi fyrir skemmstu. Þar sýndi Brusselvaldið á spilin. EES-samningurinn er dauður - val Íslands og Noregs er að standa ein eða ganga í Evrópusambandið. Stórveldið spilar á vanmetakennd smáþjóðanna.

Þorgerður Katrín og Viðreisn ganga glöð og full ákefðar í gildruna enda ESB-sinnar fram í fingurgómana og finnst flest íslenskt hallærislegt og gamaldags. Slíkt álit hafa þau í Viðreisn á löndum sínum að helsta söluræðan er að Meðal-Jóninn muni græða á ESB-aðild. Þó er viðurkennt í báðum herbúðum að Ísland muni borga með sér inn í ESB. Greindarvísitala ESB-sinna er talin liggja nærri fylgisprósentu Viðreisnar.

Bandaríkin skilgreina Ísland og hafsvæðið í kring sem hluta af þjóðaröryggi bandaríska meginlandsins. Engar líkur eru að Bandaríkin láti yfir sig ganga að Grænland og Ísland verði ESB-ríki. Opin spurning er með Noreg, sem þarf ekki að ræða frekar.

Stórveldi útvistar ekki öryggis- og varnarmálum sínum. Bandaríkin afsöluðu sér stöðu sinni sem stórveldi sæju þau í gegnum fingur sér með stöðutöku Evrópusambandsins á Íslandi og Grænlandi. Aðferðin sem Bandaríkin nota til að koma skilaboðum sínum á framfæri er enn háttvís. Komi já upp úr kjörkössunum 29. ágúst verða hamskipti í viðmóti Bandaríkjanna til Íslands og Evrópusambandsins. Fyrr veitir Trump starfsbróður sínum í Kreml leyfi að taka það af Evrópu sem hugurinn stendur til en að Bandaríkin gefi Evrópusambandinu lausan tauminn á norðurslóðum.

Heimsmálin stefna frá mjúku valdi til sígildra valdastjórnmála. Pólitískri stefnu er fylgt eftir með hervaldi, gerist þess þörf. Evrópusambandið er ekki í neinum færum að etja kappi við Bandaríkin þegar til stykkisins kemur. Óhamingja Íslands er að ráðherra utanríkismála er ólæs á alþjóðastjórnmál og fer sínu fram í skjóli forsætisráðherra sem veit ekki í hvorn fótinn hann á að stíga.