Karlar eru síður líklegir en konur til að leita sér hjálpar þegar þeir ganga í gegnum sorg eða erfið tímabil í lífi sínu. Þetta segir Hrannar Már Ásgeirs Sigrúnarson, sem sjálfur missti dóttur sína árið 2002 og leitaði ekki sérfræðiaðstoðar fyrr en mörgum árum síðar.
Í kvöld stendur Sorgarmiðstöð fyrir sérstökum fundi í Vídalínskirkju sem tileinkaður er karlmönnum í sorg. Hrannar verður fundarstjóri en hann hefur lengi komið að aðstoð fólks í sorg. Hann skrifaði athyglisverða grein sem birtist á vef Vísis í morgun þar sem hann lýsir reynslu sinni og kynnir viðburðinn í kvöld.
„Ég hef starfað við að aðstoða fullorðna, krakka og unglinga eftir missi í um 15 ár, en sjálfur missti ég dóttur mína Emblu Rut árið 2002. Ég, kannski sem karlmaður, leitaði mér ekki aðstoðar fyrstu árin. Ég taldi að ég gæti tekið þetta á kassann og haldið áfram án þess að þiggja aðstoð,“ segir hann.
Maðurinn sem breytti lífi hans
Hrannar segir að í kringum árið 2010, átta árum eftir þessa erfiðu reynslu, hafi hann verið kominn á andlega endastöð.
„Ég var búinn að halda inni erfiðum tilfinningunum í mörg ár án þess að finna þeim heilbrigðan farveg. Taldi að enginn gæti sett sig í mín spor eða skilið mig fyllilega, það sem ég kýs að kalla einhyrningsheilkenni.“
Hrannar rifjar upp að honum hafi lánast að vera vísað á fund hjá Nýrri Dögun sem fjallaði um barnsmissi. „Þar tók við mér maður sem átti eftir að breyta lífi mínu, Halldór Reynisson prestur.”
Hrannar segist í kjölfarið hafa skráð sig í hópanámskeið fyrir barnsmissi sem Halldór stýrði og rifjar upp að það hafi verið mögnuð tilfinning að hitta aðra og þá sérstaklega karla sem höfðu missti.
„Kannski var ég ekki einhyrningur eftir allt saman, sem var góð tilfinning en smá svekkjandi á sama tíma.“
Þrátt fyrir missi er hægt að finna til gleði
Hrannar segir að á þessu námskeiði hafi líf hans tekið U-beygju og þarna hafi hann eignast von um að hann gæti fundið hamingju aftur eftir missinn.
„Að þrátt fyrir þungan missi er hægt að finna til gleði og fagna deginum í dag. Hluti af minni leið í að finna hamingju aftur var að aðstoða aðra. Ég þakka reglulega fyrir það að Halldór hafi leitað til mín eftir námskeiðið og spurt hvort ég myndi vilja verða hópstjóri og koma inn í starf Nýrrar Dögunar.“
Hrannar segir að á þeim árum sem liðin eru frá þessu örlagaríka hópanámskeiði hafi hann stýrt fjölda hópa foreldra sem hafa misst barn, stofnað eða stýrt hópum fyrir þá sem hafa misst vegna fíknar, hjálpað krökkum og unglingum og margt fleira. En það er eitt sem hefur vakið athygli hans.
„Það sem hefur verið einkennandi í gegnum þetta allt er skortur á körlum sem leita aðstoðar. Af þeim sem leita sér aðstoðar hafa karlar verið að jafnaði 10-25% af þátttakendum í hópanámskeiðum. Það segir mér að það sem við erum að bjóða upp á er ekki að trekkja að karlmenn eða höfða til þeirra.“
Hvað getum við gert?
Af þessari ástæðu segir Hrannar að boðið sé upp á nýtt starf sem tileinkað er karlmönnum í sorg.
„Það er mikilvægt fyrir okkur að þetta starf standi ekki og falli með mér og þeirri orku sem ég hef að gefa. Það var því svo ánægjulegt þegar Sorgarmiðstöðin vildi koma með mér í þetta verkefni og veita því stuðning. Við vitum ekki alveg hvar þetta endar, eða hvernig við ætlum að byrja en við ætlum að vera saman í þessu verkefni að skapa úrræði fyrir karla í sorg.“
Á fundinum í Vídalínskirkju, sem hefst klukkan 19, munu nokkrir karlmenn tala um hvernig þeir fundu hamingju aftur eftir sinn missi.
„Þetta verður fyrsti viðburðurinn af mörgum sem verða á næstu 12 mánuðum. Það sem ég vil opna á með þessu er umræðan um hvað þar er sem við getum gert til að aðstoða karlmenn betur. Þurfum við að vera með hópanámskeið bara fyrir karla, styttri fundi, þegja saman í hóp eða fara saman í ferðir…hvað er það sem við getum gert fyrir ykkur því okkur langar að vera til staðar,“ segir Hrannar að lokum.
