Helga Dögg Sverrisdóttir skrifar:

„Ég er viss um að þið munið öll eftir Avery Jackson, „trans-stelpunni“ sem birtist á forsíðu National Geographic aðeins níu ára gömul. Avery fékk það sem kallað er gullstaðall í kynstaðfestandi heilbrigðisþjónustu: hann var efnafræðilega geldur og gerður ófrjór með „kynþroskablokkum“ til að fresta karlkyns kynþroska. Þrátt fyrir það lítur hann ekki út fyrir að vera stelpa og mun aldrei gera.“ 

Hann er fullkomlega ófrjór; hann getur aldrei eignast barn sem líffræðilegur faðir og æska hans fór fram fyrir augum heimsins. Kynþroskablokkarnir sem hann fékk hafa einnig hamlað vexti hans og andlegum þroska með óafturkræfum hætti. (feitl. HD)

Allt þetta var tekið frá honum og hann segir að kynleiðréttingin hafi „eyðilagt líf mitt.“

Ekki afturkræft

Áhrif kynþroskablokka eru ekki afturkræf: vitsmunalegur skaði sem þeir valda lagast aldrei af sjálfu sér, og það gerir tilfinningagreind barnsins heldur ekki og tilfinningalegur þroska. 

Birting myndarinnar af drengnum og sögu hans mun auðvitað auðvelda að þrýsta á börnin um að hefja kynleiðréttingu, það er að segja að selja þeim hormón og bjóða þeim upp á skurðaðgerðir til að breyta líkama þeirra…

Þessi mynd og saga tákna, að mati höfundar, sjálfan myrka kjarna transhreyfingarinnar og afhjúpa endanleg markmið hennar og hugmyndafræði. Hér er þessum unga dreng stillt upp þannig að hann píri varirnar með bleikum varalit og leggi hönd sína á ögrandi (og óeðlilegan) hátt milli fóta sér, á sama tíma og hann segir heiminum að hann sé glaður yfir því að þurfa ekki lengur að „þykjast vera drengur“, þótt hann sé drengur sem þykist vera stelpa.

Þetta er svo algjörlega afskræmd framsetning á öllu því sem gott er — á bernskunni, kynlífi, heilbrigðum tengslum foreldra og barna, heiti lækna um að „valda ekki skaða“ og loforði National Geographic um að standa vörð um gæði, halda sig við staðreyndir og forðast að taka undir með spilltustu hugmyndafræði sem heimurinn hefur nokkru sinni séð — að hún segir okkur allt sem við þurfum að vita um transhreyfinguna, sérstaklega illvíga og útsmogna leiðtoga hennar.

Lygar fljúga en sannleikurinn kemur haltur á eftir (J. Swift, 1710).

Þetta hefur aldrei átt betur við en nú á dögum, þegar „haltur“ sannleikurinn birtist nánast bókstaflega og með sorglegustum hætti í börnum sem „haltra“ inn í fullorðinsárin með þessum hætti, án þess að hafa fengið að njóta raunverulegrar bernsku.

LYGIN sem leiðtogar transhreyfingarinnar bera hér á borð fyrir heiminn er svo svívirðilega hættuleg að hún gæti í raun eyðilagt okkur öll, eitt barn og eina fjölskyldu í einu. Hún breiðist út á samfélagsmiðlum hraðar en nokkur líkamlegur smitsjúkdómur hefur nokkru sinni gert. Þess vegna verður að afhjúpa hana og stöðva með öllum tiltækum ráðum.

Þessi tiltekna, opinbera blekking um transbarn var kynnt á alþjóðavettvangi í janúar 2017 í 40 mismunandi tungumálaútgáfum National Geographic, eins virtasta og langlífasta tímarits heims, sem var stofnað árið 1888. Hún hefur án efa stuðlað að því að veita hugmyndinni um að börn geti náttúrulega verið trans aukið lögmæti og gera hana að viðteknari hugmynd. Um leið hefur hún freistað margra barna (og foreldra) sem sjá myndina, finnst drengurinn flottur, vilja vera sérstök eins og hann eða eiga sérstakt barn eins og hann.

En nú hefur þessi saga fengið endi fyrir þetta barn: þegar hann er orðinn 17 ára unglingur segir hann að transferlið hafi þegar „eyðilagt“ líf sitt. Hann býr við vitsmunalegan skaða vegna hormónanna sem hann fékk og hefur hvorki getu til að upplifa kynferðislega örvun né von um að geta nokkurn tíma eignast barn sem líffræðilegur faðir. Aðeins 17 ára gamall.

Þessi saga, með sínum ógeðfellda áróðri sem á að tæla fólk inn í Pride-hreyfinguna, afhjúpar algert siðleysi þeirra áhrifamiklu aðgerðasinna í transhreyfingunni sem standa að baki svo blygðunarlausri meðvirkni við tískubylgju transhreyfingarinnar. Leiðtogar hennar eru augljóslega og af ásetningi að gera tilraunir á börnum í eigin þágu, vegna kynferðislegra langana sinna og stórmennskubrjálæðis, rétt eins og stofnandi hreyfingarinnar, John Money, gerði — en nú taka flestir valdamestu aðilar samfélagsins þátt í þessu.

Staðsetning handar barnsins er líka viðvörunarmerki. Einhver fullorðinn karlmaður hefur eflaust komið hendinni fyrir þar til að fullnægja eigin afbrigðilegum löngunum. Barnagirnd, hvort sem hún beinist að drengjum eða stúlkum, er tvímælalaust einn helsti drifkraftur transhreyfingarinnar.

Og svo eru það peningarnir

„Árið 2023 sagði National Geographic upp öllum starfsmönnum sínum sem skrifuðu greinar og tilkynnti að blaðið myndi hætta sölu á blaðsölustöðum í Bandaríkjunum árið eftir.“\[9\]\[10\]\[11\]

„Í nóvember 2024 var Instagram-síða þess með 280 milljón fylgjendur, sem gerði hana að þeirri þriðju stærstu meðal allra aðganga sem ekki tilheyra einstökum frægum einstaklingum.“\[12\] (Wikipedia)

Ungt fólk af Z-kynslóðinni á Instagram og öðrum samfélagsmiðlum — fólk á aldrinum 15–35 ára, með litað hár og rótgróna sannfæringu um að styðja transhreyfinguna og trúa því að hún sé raunveruleg og góð — vill ekki vandaða blaðamennsku sem krefst raunverulegrar hugsunar, gagna og rannsókna. Nei, aldeilis ekki! Það hefur sannarlega ekki verið alið upp við að sækjast eftir slíku.

Þess í stað hefur því verið kennt að sækjast eftir grípandi myndum og yfirborðskenndum persónulegum frásögnum sem reita fullorðna til reiði og beina athyglinni að tískustraumum meðal ungs fólks. Þetta er efnið sem samfélagsmiðlar ala á og lifa á: ofurunnar hugsanir sem innihalda nánast engin næringarefni (sannleika) eða trefjar (innsæi), en hámarksmagn sykurs í formi áróðurs og snúnings á staðreyndum — rétt eins og þessi umfjöllun um transbarnið gerði svo sannarlega.

En þetta mun allt enda með tárum. Og það er okkar hlutverk að tryggja að þetta verði einnig tár harðstjóra transhreyfingarinnar, en ekki aðeins tár þeirra óteljandi fórnarlamba hennar sem hafa verið meira eða minna varnarlaus gagnvart henni.

Þakkir til Diana Alastair fyrir að vekja athygli á þessu átakanlega máli.

Heimild.