Vinir og fjölskylda konu sem lést úr brjóstakrabbameini fyrr á árinu vilja breyta erfiðri reynslu í von fyrir aðra. Þau safna fyrir búnaði sem dregur úr hármissi í krabbameinsmeðferð og finnst gott að geta aðstoðað í sínu sorgarferli.
Laufey Tinna Guðmundsdóttir var 44 ára þegar hún lést í febrúar eftir að hafa greinst með brjóstakrabbamein átta árum fyrr. Hún fór í ýmsar meðferðir og þeim fylgdi að hún missti hárið sem henni þótti afar erfitt.
Skipti miklu máli fyrir sjálfsmyndina
„Það skipti hana miklu máli, því hún leit út fyrir að vera meiri sjúklingur. Þetta var meira upp á sjálfsmyndina,“ segir Þóra Elísabet Magnúsdóttir, vinkona Laufeyjar.
„Þá gat hún bara verið hún sjálf og ráðið sjálf hvort hún talaði um sjúkdóminn. Þegar hún var ekki með hárið, þá var svo mikið af spurningum. Þetta var henni mjög mikið hjartans mál.“
Angelien Schalk, vinkona Laufeyjar, segir að Laufey hafi farið að kanna hvað hægt væri að gera til að minnka hármissi í krabbameinsmeðferðum og fengið spurnir af kælihettum, sem kæla höfuðið meðan á lyfjameðferð stendur.
„Til að kæla hársvörðinn, það dregur úr blóðflæði í hársekkina og þar með minnka líkur á að lyfið komist í hársvörðinn og dregur þannig úr líkum á hármissi í lyfjameðferð,“ segir Angelien.
„Hún var ákveðin í því þegar hún myndi falla frá að gefa Krafti hetturnar og allan búnað svo fleiri konur gætu nýtt sér þetta. Þetta lýsir svo Laufeyju, hún var alltaf að hugsa um aðra. Líka þegar hún var sem veikust sjálf.“
Vilja hjálpa öðrum að halda hárinu í minningu Laufeyjar
Við andlát Laufeyjar afþakkaði fjölskylda hennar blóm og kransa og hóf verkefni í hennar nafni, Laufeyjar-lán þar sem safnað er fyrir fleiri kælihettum sem hægt er að fá að láni hjá Krafti.
En þær eru dýrar og nú safna vinir hennar og fjölskylda áheitum í Reykjavíkurmaraþoninu.
„Okkur datt í hug að við gætum farið í maraþonið og safnað áheitum. Til að geta keypt fleiri hettur,“ segir Angelien.
Skiptir máli í sorgarferlinu
Þær Þóra og Angelien segja að það skipti miklu máli, í þeirra sorgarferli, að vinna að þessu verkefni. Eftir að það hófst hafi fólk úr ýmsum áttum sem tengdist Laufeyju kynnst og nýr vinskapur orðið til.
„Það hjálpar að gera eitthvað. Eitthvað sem skipti hana miklu máli. Það er svo gott að getað aðstoðað eitthvað,“ segir Þóra.
„Það er búið að vera svo erfitt að missa hana, við söknum hennar öll svo mikið og þarna erum við saman; við erum að koma saman fólk úr ólíkum áttum. Hún átti svo stóran vinahóp og fólk úr öllum áttum sem elskaði hana,“ segir Angelien.
