Ugla Stefanía óttast hatursglæpi á Íslandi eftir voðaverkið í Berlín

Ugla Stefanía Kristjönudóttir Jónsdóttir segir voðaverkið sem varð í gleðigöngunni í Berlín í gær hafa vakið mikinn ótta meðal hinsegin fólks. Í Facebook-færslu sem hún birti í kjölfar árásarinnar segir hún hafa þurft að hafa samband við nána vini sína í Berlín til að ganga úr skugga um að þeir væru á lífi.
Að minnsta kosti einn lést og fjölmargir slösuðust þegar 21 árs gamall maður ók bíl inn í gleðigönguna.
„Í morgun þurfti ég að hafa samband við nána vini mína í Berlín til að kanna hvort þau væru á lífi. Það þurfti ég að gera vegna þess að 21 árs strákur keyrði bíl inní Pride göngu í Berlín, þar sem minnsta kosti ein manneskja lét lífið og fullt af fólki slasaðist.“
Ugla bendir á að fyrir skömmu hafi tveir menn verið kærðir á Íslandi fyrir að skipuleggja hryðjuverk og segir að meðal þess sem hafi komið fram í málinu hafi verið áform um sambærilega árás.
Hún segir voðaverk af þessu tagi ekki verða til af sjálfu sér heldur í samfélagi þar sem hatursorðræða gegn hinsegin fólki fær að dafna.
„Svona voðaverk eiga sér ekki stað í tómarúmi. Þeir verða til í samfélagi og orðræðu á samfélagsmiðlum þar sem hinsegin fólk er skrímslavætt, afmennskað og gert að ógn. Þar sem áhrifavaldar normalísera fordóma og hatur. Þar sem fólk í áhrifastöðum og í stjórnmálum talar niður mikilvægi samstöðu, regnbogafána og stuðning við ungt hinsegin fólk. Þar sem skemmdarverk eru framin við fagnaðarlæti virkra í athugasemdum.“
Með færslunni birtir Ugla skjáskot úr athugasemdakerfum við fréttir af árásinni þar sem sjá má fjölda hláturtákna.
„Við fréttir um málið eru margir sem setja hláturskall við, og enn fleiri sem kommenta að fólkið hafi átt þetta skilið og að þeim hafi verið nær. Þar er líka fólk sem bókstaflega fagnar þessu. Meðal þeirra eru Íslendingar sem koma fram undir fullu nafni.“
Ugla segir það því ekki skrýtið að hinsegin fólk velti því fyrir sér hvort sambærilegur hatursglæpur geti orðið að veruleika á Íslandi.
„Það er því ekki skrítið að hinsegin fólk spyrji sig hvort það sé tímaspursmál þangað til svona gerist hér á Íslandi. Þangað til öfgavæðingin og radíkalíseringin geri það að verkum að einhver verði nógu sjúkur til að láta til skarar skríða.“
Hún segir umræðuna hér á landi síðustu misseri um málefni hinsegin fólks, ásamt skemmdarverkum á regnbogafánum og við Grafarvogskirkju, vera hluta af þeirri þróun sem valdi ótta innan samfélagsins.
Í lok færslunnar hvetur Ugla fólk til að hugleiða hvert íslenskt samfélag stefni, sérstaklega í aðdraganda Hinsegin daga.
„Ef við kveðum ekki niður þá fordóma og það bakslag sem hefur blossað upp hérlendis þá erum við að stefna rakleiðis á þann stað að þurfa að horfa upp á alvarlega hatursglæpi og voðaverk raungerast. Baráttan heldur svo sannarlega áfram.“