Framkvæmdastjóri Samhjálpar segir að tjón samtakanna hlaupi á tugum milljóna vegna niðurfellingar byggingarleyfis vegna fyrirhugaðrar kaffistofu við Grensásveg í Reykjavík.
Starfsemin verður áfram í hvítasunnukirkjunni Fíladelfíu um sinn en óvíst er hve lengi. Úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála felldi í gær úr gildi samþykkt umsóknar samtakanna um að endurinnrétta Grensásveg 46 fyrir nýja kaffistofu.
Guðrún Ágústa Guðmundsdóttir, framkvæmdastjóri Samhjálpar, segir fregnirnar áfall.
„Ég er að láta taka þetta saman fyrir mig en þetta hleypur á tugum milljóna. Svo erum við líka búin að leigja húsnæðið í níu mánuði án þess að geta nýtt það. Þetta er mikið fjárhagslegt tjón og er bara áfall. Við vissum að sjálfsögðu af þessum kærum en við höfum líka fullgilt byggingarleyfi sem er þá fellt úr gildi frá og með gærdeginum,“ segir Guðrún Ágústa.
Næsta skref sé að ráðfæra sig við lögfræðing og meta áframhaldið.
Upphaflega stóð til að opna kaffistofuna á Grensásvegi í desember í fyrra. Það tafðist en undirbúningur var á lokametrunum þegar byggingarleyfið var fellt úr gildi.
„Við erum búin að sækja um allar úttektir sem á þarf að halda til þess að geta opnað. Við vorum búin að sækja um öryggisúttekt, lokaúttekt, starfsleyfi, heilbrigiseftirlitið á staðinn. Ég var bara í gær að þrífa staðinn og við vorum að bíða eftir því að fá þessa aðila,“ segir Guðrún Ágústa.
„Það var verið að tengja síðustu tækin sem við gátum áður en við flytjum það sem við erum með niður í Fíladelfíu. Þannig að við erum í rauninni búin.“
Undirbúningur fólst til að mynda í uppsetningu eldhúss og veitingasals.
„Þau tæki sem við þurftum að kaupa ný voru komin í hús. Síðan vorum við komin með bráðabirgðaeldhús. Við erum búin að panta annað eldhús sem er að koma í júlí sem hefði þá leyst það af.“
Guðrún Ágústa segir of snemmt að segja til um hvaða áhrif niðurfellingin hefur á starfsemi Samhjálpar í dag.
„Þetta er erfitt fyrir félagasamtök eins og Samhjálp sem reka kaffistofuna og hafa gert án nokkurra samninga við opinbera aðila. Við höfum ekki fengið styrk frá Reykjavíkurborg, hvorki árið 2025 né 26. Ég fékk höfnun á styrk sem ég sótti um núna um áramótin.“
Starfsemi Samhjálpar er einungis rekin með sjálfsaflafé, styrkjum frá fólki, fyrirtækjum og félögum.
„Ég veit ekki hvaða áhrif þetta hefur á þá fjáröflun.“
„Við erum ekki þessi ógn við nærumhverfið“
Grensásvegur 46 átti ekki að vera endanleg staðsetning kaffistofunnar.
„Við höfum hugsað okkur að annaðhvort kaupa húsnæði eða byggja yfir starfsemina. Þetta breytir ekki þeirri vinnu heldur setur bara enn meiri þrýsting á hana. Ég er reyndar svo heppin að við vorum búin að ganga frá, eða ég var búin að ganga frá, því að funda með borgarstjóra og oddvitum meirihlutans í Reykjavík núna á morgun. Ég fer með þá von á þann fund að við reynum að finna einhverjar lausnir á þessari stöðu sem er komin upp.“
Margir íbúar í 108 Reykjavík gerðu athugasemdir við staðsetningu kaffistofunnar á Grensásvegi og það voru nágrannar sem kærðu samþykkt byggingarleyfisins til úrskurðarnefndarinnar. Í kærunni var einkum vísað til áhyggja af mögulegum áhrifum starfseminnar á nærumhverfi, börn í hverfinu og fasteignaverð.
„Ég held að það sé alveg sama hvert við förum, það verður einhvers konar ótti við að fá okkur í nærumhverfið. Því miður,“ segir Guðrún Ágústa.
Kaffistofan í Fíladelfíu hafi sýnt að sá ótti sé ekki á rökum reistur.
„Við erum að starfa í kirkju sem er í fullri starfsemi. Það fara fleiri hundruð manns framhjá innganginum inn í kaffistofuna, þar sem hún er í dag, á sunnudögum og það hefur ekkert komið upp á frá því að við fórum þangað inn 1. október í fyrra,“ segir Guðrún Ágústa.
„Við erum ekki þessi ógn við nærumhverfið sem íbúar upplifa margir hverjir, en alls ekki allir því það er líka fullt af fólki sem hefur sýnt okkur mikinn stuðning og fagnað því að við kæmum í hverfið.“
Við erum ekki þessi ógn við nærumhverfið sem íbúar upplifa margir hverjir.
Síðustu ár hafi sýnt að þegar svipuð eða sambærileg starfsemi og Samhjálp flytur í nýtt húsnæði sé því mótmælt.
„Við sjáum auðvitað hvernig Geðhjálp hefur þurft að bregðast við með það húsnæði sem þau seldu á endanum. Við sjáum hvað gerðist þegar Konukot kom niður í Ármúla. Þetta virðist vera fylgifiskur þess að við sem þjónustum einstaklinga sem þurfa á okkur að halda passa ekki alveg inn í kassann fyrir það sem er svona mainstream [meginstraums] í samfélaginu að þá rís upp þessi ótti. Ég held að við þurfum kannski sem samfélag að skoða hvernig við getum unnið með það.“
