Íslenskt tónlistarfólk stendur betur í sölu á áþreifanlegri tónlist, vínyl og geisladiskum, en í streymi samkvæmt gögnum frá Félagi hljómplötuframleiðenda. Um fimmtungur, 20,5%, af heildarveltu á tónlistarstreymisveitum hérlendis fer til innlendrar útgáfu. Hlutdeild íslenskrar tónlistar af sölu á vínylplötum og geisladiskum er hins vegar nær þriðjungi, 34,2%.
Það er vert að nefna að hér er átt við innlenda tónlistarútgáfu en ekki alla tónlist eftir Íslendinga. Fjöldi tónlistarfólks, sérstaklega það sem hefur náð vinsældum víðar en á Íslandi, gefur tónlist sína út erlendis og má líta á sem alþjóðlega. Þær útgáfur flokkast með erlendri framleiðslu í þessum tölum.
Jóhann Ágúst Jóhannsson, plötuútgefandi og eigandi Reykjavík Record Shop, ræddi stöðu íslenskrar tónlistarútgáfu í Fram undan á Rás 2 í morgun. Hann segir streymisveitur ekki boða endalok íslenskrar tónlistarútgáfu.
„Við þurfum samt að taka höndum saman og spyrna við, hugsa okkar neyslumynstur upp á nýtt sem neytendur á tónlist. Stóru streymisveiturnar hafa náttúrlega breytt neyslu fólks á tónlist því allt er svo auðvelt og aðgengilegt. Þú ert bara með alla tónlist heimsins í raun og veru í vasanum,“ segir Jóhann.
Plötuútgáfa liður í að kynna tónlistina
„Við búum að mjög góðu og kraftmiklu tónlistarfólki. Bara í gær fékk ég þrjár nýjar plötur inn á borð til mín. Ari Árelíus, Daði Freyr og fleira sem var að koma nýtt inn á vínyl,“ segir Jóhann. „Fólk vill hafa þetta á efnislegu formati og þá fyrst verður tónlistin kannski svona til – hún tapast ekki bara inni á streymisveitunum þar sem hún verður kannski svolítið ósýnileg.“
Jóhann segir tónlistarfólk meðal annars gefa út plötur í þeim tilgangi að kynna tónlist sína. Aftur á móti kostar mikinn pening að búa til hljómplötu og að koma sér á framfæri.
„Ef maður horfir yfir sviðið þá þarf enn þá að selja varning. Lúpína var mjög sniðug. Þegar hún var að halda sína útgáfutónleika um daginn var hún búin að búa til boli, póstkort og annað slíkt og bæta við og auka við veltuna,“ segir Jóhann.
Lúpína er listamannsnafn Nínu Solveigar Andersen. Hún gaf út plötuna Light in the Dark í maí og var með útgáfutónleika 17. júní.
Þá segir hann að ungt fólk gefi tónlist út með öðrum hætti en áður. Aukin áhersla sé á að gefa út stök lög og smáskífur.
„Það er byggt upp í það að vera kominn með plötu. Þetta getur tekið lengri tíma heldur en áður. Það kemur bara plata og það kom lag sem kynnti hana og svo kom annað lag og þá var platan jafnvel komin út. Núna kannski kemur lag, lag, lag og að lokum er platan orðin tilbúin yfir langan tíma og allt efnið dregið saman og sett undir eitthvað heiti.“
Opinberir styrkir hjálpa en ekki öll njóta góðs af þeim.
„Tónlistarmiðstöð hefur verið að gera mjög góða hluti með því að styrkja íslenska útgáfu. Það eru veittir styrkir tvisvar sinnum á ári til hljómplötuútgáfu og hægt er að sækja um fyrir stúdíókostnaði, framleiðslunni og öllu því. Síðan er líka markaðs- og kynningarsjóður þar inni og líka tónleikasjóður, til þess að fara á túra og svona. Það er afskaplega gott og mikilvægt, í þessu umhverfi, að hægt sé að sækja um. En það eru voða margir að berjast um þessa bita sem þar eru,“ segir Jóhann.
