Forysta Kennarasambandsins nær ekki upp í nefið á sér af hneykslan yfir þeim orðum Ingu Sæland, menntamálaráðherra, á þingi sambandsins í vikunni að einkunnir í tölustöfum verði teknar upp að nýju og horfið frá bókstöfum og litum, kerfi sem börn og foreldrar, og jafnvel kennarar, eiga bágt með að skilja og meta.
Einhverjir strunsuðu út af fundinum með þau orð á vör að þarna væri menntamálaráðherra að gefa skít í faglegt og vandað skólastarf sem kennarar stæðu fyrir og framtíð íslenskrar æsku væri í miklum háska. Talað var um að Inga hefði engan skilning á neinu varðandi skólastarf og menntun og þekkti ekki til slíks. Orðið á götunni er að lítil eftirsjá sé af þeim sem fannst tilhlýðilegt að ganga út undir ræðu Ingu. Því miður séu allt of margir í forystu kennara sem skemmi fyrir bæði stéttinni og skólastarfi.
Í hópnum Skólaþróunarspjallið á Facebook spunnust miklar umræður um ræðu Ingu Sæland á þinginu. Margir skrifuðu um hið einstaklega faglega starf sem kennarar ynnu í skólunum. Nú væri menntamálaráðherra að setja allt slíkt í fullkomið uppnám. Einhverjir gerðu þetta undir nafni en aðrir undir nafnleynd.
Sjálfskipaðir talsmenn kennara og „fagmennsku“ fara mikinn og lítillækka Ingu Sæland. Orðið á götunni er að þeir mættu vel líta í eigin barm og skoða sinn árangur gagnrýnið. Læsi er hnignandi og ungir drengir samsama sig helst með hugmyndafræði úr bandaríska biblíubeltinu. Ísland í frjálsu falli í PISA mælingum á árangri skólastarfs. Þetta virðist vera afleiðing „fagmennskunnar“, sem sumir kennarar hreykja sér svo mjög af.
Einhverjir fullyrtu á Skólaþróunarspjallinu að ef breyta eigi einkunnagjöf í tölustafi þurfi að skrifa upp á nýtt, alveg frá a-ö, eitt stykki aðalnámskrá. Orðið á götunni er að ef gera þarf aðalnámskrá upp á nýtt til að breyta yfir í tölustafi sé ástandið í skólamálum enn verra en óttast var.
Formaður Kennarasambandsins hefur birst brúnaþungur í fjölmiðlum og fordæmt vinnubrögð og nálgun ráðherra, tönnlast á „fagmennskunni“ hjá sér og kennurum og þekkingar- og skeytingarleysi ráðherrans. Orðið á götunni er að það fari formanninum illa að gagnrýna vinnubrögð yfirmanns menntamála í landinu, manneskju sem er með lýðræðislegt umboð til að marka stefnu, ólíkt formanninum. Þá hafi formaðurinn engar forsendur til að ráðast á vinnubrögð annarra í ljósi þess að kærunefnd jafnréttismála úrskurðaði á dögunum að formaðurinn og Kennarasambandið hefðu brotið jafnréttislög á konu sem starfaði hjá sambandinu. Karlmaður sem gegndi nákvæmlega sama starfi með sömu starfslýsingu var veitt vegleg launahækkun en konunni synjað um slíkt þegar hún óskaði eftir sömu kjarabótum. Kærunefndin hafnaði gersamlega öllum málatilbúnaði formannsins og sambandsins. Hvað ætli formaðurinn segði ef Inga Sæland hefði orðið uppvís að því sem hann varð uppvís að í þessu máli?
Orðið á götunni er að sumir forystumenn kennara hljóti að vera andlega skyldir LÍÚ (SFS). Ólund þeirra er með ólíkindum, þeir vilja ráða öllu í sinni grein og allir aðrir eru í besta falli óupplýstir bjálfar sem eiga ekkert með að vilja upp á dekk. Þeir vilja ráða en það kaus þá enginn til þess. Ráðherrann er hins vegar með lýðræðislegt umboð.
Orðið á götunni er að ýmsir úr stétt skólamanna reyni nú allt hvað þeir geta til að koma höggi á menntamálaráðherra og það af pólitískum ástæðum þótt mikið sé reynt að klæða það í „faglegan“ búning. Hjákátlegt er að skólameistari Fjölbrautaskóla Suðurnesja skuli allt í einu nú segja starfi sínu lausu og bera við „vanefndum“ hjá menntamálaráðuneytinu varðandi stækkun skólans. Maðurinn er 67 ára og skipunartíminn hefði runnið út næsta ár. Hann er búinn að starfa við skólann í 40 ár og kominn með fullan eftirlaunarétt. Notaði hann kannski bara tækifærið núna? Í ljósi þess að framkvæmdir við stækkun skólans eru að fara á fullt aðeins 15-16 mánuðum eftir að þessi ríkisstjórn kom til valda eftir sjö ára aðgerðaleysi fyrri ríkisstjórnar er holur hljómur í þeim orðum skólameistarans að uppsögnin sé raunverulega tilkomin vegna „vanefnda“ núverandi ríkisstjórnar.
Orðið á götunni er að þó að ofangreint sé áfellisdómur yfir mörgum kennurum, sérstaklega forystu kennara, sé það þó sem betur fer svo að í röðum kennara er mikill fjöldi góðs og vel menntaðs fóllks sem skilur að það eru fleiri hagaðilar í skólastarfi en bara kennarar. Samfélagið í heild er hagaðili, börnin og foreldrar þeirra líka. Margir góðir kennarar hafa mikinn metnað fyrir sína hönd og nemenda sinna og skila sannarlega góðu starfi
