Á rólegum stað í Keflavík býr glæsilegur köttur með frekar óvenjulegan persónuleika:
„Það kom í ljós þegar hann var kettlingur að hann er sólginn í vatn og var alltaf hoppandi upp í vaskinn að fá sér sopa, en svo ágerðist þetta og hann fór að vilja stelast með í sturtu,“ segir Friðrik Bergmannsson, sundlaugarvörður og kattarfaðir, en hann deilir kattaruppeldinu með Ingibjörgu Steingrímsdóttur, stuðningsfulltrúa hjá einum af grunnskólum bæjarins.
Rambó kom í heiminn 17. september 2010 og verður því 16 ára í haust, sem verður að teljast góður aldur. „Fyrir áttum við köttinn Skara og langaði að fá okkur kettling til að veita honum félagsskap. Þeir urðu mjög góðir vinir og kúrðu mikið saman, en Skari kvaddi okkur fyrir tveimur árum síðan,“ segir Friðrik.
Eins og sést á myndunum sem fylgja greininni er Rambó hinn myndarlegasti kisi og lítur hér um bil út eins og hann sé klæddur í smóking. Þrír kettlingar voru í gotinu en Rambó skar sig úr fyrir það að vera með svartan nebba, en nafnið fékk hann frá föður sínum sem var norskur skógarköttur.
Þar kann að vera komin skýringin á því hvað Rambó sækir mikið í vatn. Skógarkattagenin sjást ekki utan á honum, enda feldurinn stuttur á meðan norskir skógarkettir eru síðhærðir, en skógarkettirnir eru þekktir fyrir að láta það ekki trufla sig þó að þeir blotni. „Honum líkar afskaplega vel við að láta bleyta á sér feldinn og ef skrúfað er frá labbar hann undir bununa eins og ekkert sé. Hann kemur sér síðan fyrir ofan á handklæði og sleikir sig hreinan,“ útskýrir Friðrik.
Baðkarið fælir Rambó heldur ekki frá: „Ef hann er ofan í karinu þegar skrúfað er frá þá er hann ekkert að flýta sér í burtu og leyfir baðkarinu að fyllast þar til vatnið er farið að ná langt upp fæturna á honum.“
Fær sér blund hjá nágrönnunum
Aldurinn er farinn að segja örlítið til sín og Rambó á ekki jafn auðvelt með að hoppa upp í vask og þegar hann var yngri. Honum er hjálpað upp í vaskinn ef svo ber undir, en fjárfest var í rafknúnum vatnsbrunni handa honum að kisi hefur góðan aðgang að rennandi vatni alla daga.
Þegar hann er ekki í sturtu eða sofandi í makindum heima fyrir ráfar Rambó um næstu götur og hefur á öllu gætur. „Hann er kóngurinn í hverfinu og ræður hér öllu, og við vitum að hann er tíður gestur á heimilum nágrannanna þar sem hann stundar það að leggjast upp í rúm og fá sér blund.“
Rambó virðist líka kunna lagið á öðrum köttum. „Nágrannakona okkar fékk sér kettling og tjáði okkur að Rambó væri eini kötturinn sem fengi að komast nálægt honum. Á alla aðra ketti er hvæst, en ekki á Rambó sem fær að líta við í heimsókn eins og ekkert sé.“
Rambó hefur líka sínar matarvenjur og fylgist t.d. vandlega með því ef heimilismeðlimir fá sér kornflögur í morgunmat. „Hann vill þá fá sitt og bíður eftir að fá að klára mjólkurlöggina úr botninum á skálinni.“
