Jóhannes Loftsson skrifar:

Hlýðum Víði. Gerum það sem hann segir en ekki það sem hann gerir.… framhald af fyrri bloggum. (hér og hér)

Þegar allt verður ólöglegt

Hvað gerist í samfélagi þegar allt er orðið ólöglegt? Þegar reglurnar eru svo margar að það er ómögulegt að fylgja þeim? Þegar enginn kemst í gegnum daginn án þess að brjóta eina eða tvær reglur? Þegar allir eru lögbrjótar? 

Við vitum það núna. Lögreglan getur einfaldlega valið hverjir þurfa að fylgja reglum og hverjum verður refsað.

Á Covid-tímanum fengu Íslendingar að kynnast þessu lögregluríki. Reglurnar urðu hálf geggjaðar.

Regluríki óttans

Hið opinbera setti í reglur að fullorðnir mættu ekki dansa, ekki mátti kveikja varðeld, fólk mátti ekki koma saman eftir klukkan 1 að miðnætti, veitingastöðum var lokað, ræktinni var lokað og landinu var lokað. Allir urðu að fylgja tveggja metra reglunni, inni sem úti. Elliheimilin urðu fangelsi, útisamkomur með fleiri en 10 manns voru bannaðar, ekki mátti hittast um jólin, grímuskylda kom alls staðar og litakóðakort var tekið upp yfir smit á landinu. Ekkert af þessu voru þó vísindi, heldur falsvísindi til að halda uppi aga fyrir óttastjórnina.

Dyggðar riddarar atvinnulífsins fylgdu svo í kjölfarið. Á einum vinnustað skyldaði yfirmaðurinn alla starfsmenn að ganga bara réttsælis um vinnustaðinn svo þeir mættust ekki á göngunum. Á öðrum vinnustað þurftu starfsmenn að borða bak við plastskilrúm með grímur og fengu pinna í nefið daglega. Í Kringlunni mátti enginn grímulaus ganga, en um leið og sest var niður mátti gríman fara og fólk gat frussað af vild. 

Í bakgrunninum sló svo þríeykið og yfirvöld taktinn með að smætta í beinni útsendingu þá sem grunaðir voru um að smita aðra, á meðan heilu bæjarfélögunum var lokað að þeirra fyrirskipan. (sjá t.d. hér)

Ofbeldið í ríki óttans

Þegar tilraunasprauturnar komu breyttist eðli þvingananna og þær snerust ekki lengur um að stýra hegðun fólks heldur að ganga á rétt fólks yfir eigin líkama. Þar slógu atvinnurekendur ekkert af og gengu enn lengra enn yfirvöld í þvingunum. Sumir ósprautaðir misstu vinnuna fyrir að taka ekki þátt í lyfjatilrauninni, en aðrir létu undan ofbeldinu.  Þekki sjómann sem tók Jansen sprautu til að fá pláss á bát, vitandi að hún væri eitur fjórum mánuðum eftir að yfirvöld höfðu lýst því yfir að Jansen væri gagnslaus.  Ástæðan fyrir því að hann valdi Jansen var að aðeins þurfti eina sprautu.  Hann var ekki einn, því yfirvöld gáfu yfir 1000 Jansen-sprautur eftir að þau lýstu sprauturnar gagnslausar.

Óléttar konur létu líka þvinga sig í sprautuna, sumar bara til að fá að ferðast til útlanda. Nú er komið í ljós að veruleg aukning varð í fæðingargöllum (t.d. gat í hjarta), ungbarnadauða og fæðingu fækkaði um 10% árið eftir.  500 sálir komust aldrei í ljósið.  Allt er þetta afleiðing ofbeldisins.

Löggæsla gegn þeim sem ekki voru jafnari en aðrir

Á einni nóttu fóru yfirvöld að haga sér eins og maðurinn hefði ekkert ónæmiskerfi og að smit væru orðin morðtilraun. Milljóna ára þróun ónæmiskerfis okkar – þar sem smit var eina leiðin til að byggja upp ónæmi og þol gegn sjúkdómnum – var þurrkuð út eins og ekkert væri. Ofsafengnar óvísindalegar öfgar tóku yfir. Ísland varð land óttans og vei þeim sem ekki hlýddi Víði. 

Reglurnar voru leiksýning. Það sést að það vissu það allir í klíkunni: þríeykið, yfirvöld og fréttamenn. Hér má sjá myndir af einum slíkum leiksýningar-fréttamannafundi þar sem þríeykið og allir halda tveggja metra regluna meðan á útsendingu stendur, en um leið og myndin hættir að rúlla þá eru allir farnir að kjassast hvor ofan í öðrum og brjóta allar fjarlægðarreglur.

Þegar 4000 manns komu saman niðri í bæ til að mótmæla fyrir demókrata vegna Black Lives Matter hreyfingarinnar í júní 2020 ákvað Víðir að gera ekkert þótt fjöldatakmarkanir væru í gangi og þegar þegar nokkur hundrað manns mættu til að mótmæla brottvísun hælisleitenda í september 2020 ákvað löggan heldur ekki að gera neitt þrátt fyrir fjöldatakmarkanir.  

Þegar 30–40 manns mættu á Austurvöll til að mótmæla sóttvarnaraðgerðum sendu löggæsluyfirvöld út yfirlýsingu um að fylgst yrði með mótmælendum og sendu lögreglumann í dulargervi á svæðið – væntanlega til að telja hvort fleiri en 10 stæðu saman svo hægt væri að beita sektum. 50 þúsund krónur á mótmælanda og 300 þúsund krónur á forsprakka. Sama dag voru mörg hundruð manns í biðröðum inni í Kringlunni til að komast inn í búðir en ekkert gert.

Þessar reglur brutu gegn stjórnarskránni, en yfirvöldum var alveg sama.

Kaldhæðnin náði hvað mestum hæðum þegar Víðir sjálfur fékk COVID af gestkomandi á meðan áróðursherferð var í fjölmiðlum um að enginn ætti að ferðast („ferðumst heima“ herferðin sjá link hér á þessa geggjun). 

Eins er sérstakt að á sama tíma og Víðir var að taka við gestunum voru starfsmenn Víðis, fjórir lögregluþjónar, gerðir út til að banka upp á og kíkja inn um gluggann hjá konu sem tók þátt í COVID-mótmælum – í von um að geta sektað hana ef of margir væru í barnaafmæli sonar hennar.  

Á landamærunum var öllu lokað. Þúsundir milljarða töpuðust úr ferðaþjónustunni einni á COVID-tímanum. En einn hópur slapp alveg við allar landamæraaðgerðir: læknar sem voru lánaðir milli landa.  Í október 2020 tjáði læknir mér að erlendir læknar sem hingað hefðu verið kallaðir hefðu verið undanþegnir íþyngjandi landamæraprófunum með sérheimild í löggjöfinni.  Landakotssmitið kom  upp í október 2020.

Pælið í geggjuninni. Samfélaginu rústað með sóttvarnarofstæki á sama tíma og sérstök löggjöf var nýtt til að veita læknum undanþágu, sem voru meiri nánd við viðkvæmasta fólkið en almenningur.

Með Aga skal alræðið byggja

Sóttvarnarreglurnar á Íslandi voru aldrei settar til að vernda fólk, heldur til að vernda valdhafa.  Grímur hafa aldrei virkað gegn vírusum, það hefur alltaf verið vitað.  Þær virka hins vegar vel sem táknrænt tól til að þvinga fólk til hlýðni og hætta að spyrja spurninga.   Sama á við um landamæragæslu  og allar aðrar sóttvarnaraðgerðir.  Þær voru allar til einskis því eftir að bráðsmitandi pest er sloppin út, hætti hún ekki fyrr en allir hafa smitast. Annað er útilokað í nútímasamfélagi. Þetta áttu sóttvarnaryfirvöld að vita allan tímann.  

Eini augljósi tilgangur aðgerðanna var að halda agann.  Láta líta út sem eitthvað gagn væri í að halda samfélaginu í gíslingu eins langan tíma og mögulegt var meðan pesting gengi yfir. Yfirvöld þorðu engu öðru því um leið og pestin myndi ganga yfir myndu allir sjá að allt sem gert var hefði verið til einskis.  Spilaborgin hefði hrunið því náttúran finnur sér alltaf leið.

Aginn var því eina tólið sem yfirvöld höfðu til að flýja þá ábyrgð.  Refsa þurfti öllum sem þorðu að hugsa. 

Ekki spyrja spurninga.  Ekki hugsa. Hlýddu ellegar tekur löggan þig því það eru allir lögbrjótar í lögregluríkinu.