Ari Edwald í Miðflokki hafði verið spurður hvað Miðflokksmenn ætluðu að boða í stað Borgarlínu, sem Miðflokksmenn hafa alfarið hafnað.
Ari sagði flokk sinn hafa lagt fram áætlun um hraðvagnakerfi sem myndi hafa sama markmið, að ná sama árangri og Borgarlínu er ætlað að ná varðandi tíðni, betri strætóa, betri stoppistöðvar og slíkt.
„Við teljum mikilvægt að fara hagkvæmar leiðir til að spara peninga, því að almenningur í borginni þarf að borga þetta allt saman og sérfræðingar hafa bent á það að með því að byggja á forgangsakreinum hægra megin við umferð, þá bæði kosti það bara einn fjórða eða einn þriðja af því sem Borgarlínan á að kosta og feli í sér minna rask,“ sagði Ari og benti svo á Suðurlandsbraut meðal annars.
Kristinn Jón Ólafsson í Pírötum skaut þá inn í: „Það tryggir samt ekki áreiðanleika kerfisins og tíðni og öryggi og aðgengi.“
Ari svaraði: „Jú, jú, jú. Víst gerir það það; það segja sérfræðingarnir.“
Spurður til hverra sérfræðinga hann vísaði þar til svaraði Ari því að hann vísaði í skýrslu er nefndist „Valkostir við borgarlínu“. Sú skýrsla unnin fyrir samtök er nefnast Áhugafólk um samgöngur fyrir alla (SFA) og frjálshyggjuhugveitunni Rannsóknarmiðstöð um samfélags- og efnahagsmál (RSE). Ari tók fram að einn höfunda skipaði sæti á lista Sjálfstæðisflokksins. „Ég er nú hissa að þú hafir ekki lesið hana, Kristinn, vegna þetta er mjög mikilvæg skýrsla sem hefur farið víða,“ sagði Ari og uppskar hlátur úr sal.
Þá sagði hann að það skipti vitaskuld máli að kostnaður við Borgarlínu hefði aukist, því að allt verði það skattur á borgarbúa.
En gæti Ari farið í meirihluta þar sem Borgarlína yrði keyrð áfram?
„Ég var að segja að við leggjum til aðra leið til að bæta almenningssamgöngur sem nær sama markmiði en kostar minna,“ svaraði Ari.
Þá greip Kristinn aftur orðið og sagði að það myndi ekki ná sama markmiði.
„Það er bara þín skoðun,“ sagði Ari þá, „og ekki vera að grípa fram í fyrir mér.“
Kristinn sagði þá að með sérakreinum Borgarlínu myndi fólk komast frá A til B á þeim tíma sem það þyrfti.
„Það er augljóst að þú ætlar ekki að borga þessa hundrað milljarða sem við erum að tala um. Þeir eiga bara að leggjast á einhverja aðra,“ sagði Ari.
Píratinn svaraði: „Hvaða kostnaður er að fara í samgöngukerfið í dag? Í vegakerfið, í bílinn, í heilbrigðiskostnað, í kringum allt samgöngukerfið. Það er miklu meiri kostnaður. Og loksins þegar við ætlum að leggja kostnað í almenningssamgöngur í fyrsta sinn [Ari: „Fyrsta sinn?“] – fyrsta sinn almennilega — og breyta aðalskipulagi Sjálfstæðisflokksins frá 1962 og fara út í framsýna borg þar sem fólk kemst á milli staða... ég skil ekki að fólk tali gegn þess aðþessu.“
Og lét þá Ari fyrrgreind ummæli um rörsýn falla.
„Kristinn, þú ert bara fastur í rörsýn,“ sagði Ari Edwald þá.
„Nei nei, þetta er framtíðarsýn,“ svaraði Kristinn þá.
Einar Þorsteinsson úr Framsókn fann sig knúinn til þess að stíga inn í: „Mér finnst að við þurfum einhvern fullorðinn í herbergið hérna.“ Hann sagði að hægt væri að finna millileið í málefnum Borgarlínu sem sátt gæti ríkt um en fjárfesta þyrfti í almenningssamgöngum og öðrum þáttum vegakerfisins.
Fleiri oddvitar kváðu sér hljóðs en sjá má samgönguumræðuna alla í spilaranum hér að ofan.
