Tónlistargagnrýnandinn var ekki mjög hrifinn af tónleikum sem fram fóru í Silfurbergi í Hörpu um helgina. Jónas hefur vakið athygli fyrir beitt skrif sín um hina ýmsu tónleika og er óhætt að segja að hann hafi ekki verið hrifinn á laugardagskvöld.
Í gagnrýni sem birtist á vef Vísis skrifar hann um tónleikana í Silfurbergi þar sem Hildur Guðna ásamt hljómsveit flutti í fyrsta sinn á Íslandi verkið Where to Fram ásamt eldra efni. Var viðburðurinn hluti af Listahátíð í Reykjavík.
„Á tónleikum Hildar Guðnadóttur í Silfurbergi sátum við áhorfendur í um það bil 75 mínútur án hlés og störðum inn í blindandi hvíta sól — ljós svo skært að ekki dugði að loka augunum, maður þurfti líka að halda fyrir þau. Mest langaði mig til að standa upp og öskra: „Ég skal segja allt af létta!“,“ segir Jónas meðal annars í gagnrýni sinni og nefnir að tónlist hafi verið notuð sem pyntingartæki í gegnum tíðina.
Jónas segir í gagnrýni sinni að tónlistin hafi reynst furðulega innihaldsrýr en tekur fram að efniviðurinn hafi ekki verið slæmur í sjálfu sér. Það hafi verið lengdin sem „drap listina“, segir hann.
Hann segir að það sem hafi gert kvöldið ekki bara leiðinlegt heldur óverjandi hafi verið ljósið. Ljósahönnun hafi verið í höndum Theresu Baumgartner og hafi greinilega átt að vera burðarþáttur.
„En að kyrrsetja varnarlausan áhorfendaskara í þrjú korter og beina í hann ljósi sem sumir þola ekki að horfa í — það er annars eðlis,“ segir Jónas og bætir við að fólk í kringum hans hafi haldið fyrir augun og dóttir hans hafi verið komin með höfuðverk áður en yfir lauk.
Gefur hann tónleikunum eina stjörnu í gagnrýni sinni sem má lesa í heild sinni á vef Vísis.
