Jóhann Páll Jóhannsson, umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra, sér eftir ummælum sínum um að eftirlætisstaður sinn í náttúrunni sé sumarbústaður. Umhverfissinnar voru ekki par ánægðir með svarið og notuðu tækifærið til að kalla eftir að ráðuneyti hans verði brotið upp.
Jóhann Páll var í viðtali nýverið í þættinum Græna borðið á Samstöðinni þar sem hann var spurður út í sinn eftirlætisstað á Íslandi. „Ef maður verður alveg ofboðslega óspennandi hérna í byrjun – þá er ég úr Laugardalshverfi og elst upp með Laugarásinn þarna rétt hjá okkur og svona. Og þar var maður mikið að spóka sig sem ungur maður eða sem krakki. Kannski svona náttúruupplifun og svoleiðis, er nú bara frá því að það er þegar maður er í sumarbústað í Laugarási í Biskupstungum, eitthvað að rölta um einn. Svo þykir mér mjög vænt um Vestfirði og svoleiðis. Ég myndi kannski nefna þá sérstaklega hérna,“ sagði Jóhann Páll.
Engin tengsl við náttúruna
Kristín Helga Gunnarsdóttir rithöfundur tók hann á beinið fyrir þetta svar. „Við erum mörg og okkur fjölgar sem erum hugsi yfir því í hvaða höndum náttúruverndin á Íslandi er og það stöðugt augljósara að umhverfismálin þurfa sjálfstætt ráðuneyti sem er óháð hagsmunaöflum í orku og iðnaði. Við þessar aðstæður nýtur náttúran aldrei vafans,” skrifaði hún á Facebook.
Kristín Vala Ragnarsdóttir, prófessor emerita í jarðvísindum við Háskóla Íslands, tók undir með henni: „Jóhann Páll er vanhæfur umhverfisráðherra, það hefur verið alveg skýrt frá því að hann tók við embætti umhverfis- orku og loftslagsráðuneytinu,“ sagði hún.
„Við þurfum óháð umhverfisráðuneyti – eins langt frá orkuráðuneytinu og hægt er! Núverandi umhverfisráðherra er vanhæfur, hefur greinilega engin tengsl við náttúruna!“
Er ein náttúruupplifun merkilegri en önnur?
Jóhann Páll segir á Facebook að spurningin hafi sett sig út af laginu. „Í byrjun viðtalsins var ég spurður um mína helstu náttúruupplifun sem barn. Spurningin setti mig svolítið út af laginu og svarið hefur vakið nokkra kátínu og jafnvel hneykslan á internetinu, enda nefndi ég ekki staði eins og Ásbyrgi eða Kerlingarfjöll heldur bara minn nánasta bakgarð í Laugardalnum, borgarbarnið sem ég er, og sumarbústaðaland afa og ömmu í Biskupstungum, þar sem ég á svo góðar minningar af því að sitja sem einrænn og pínu ráðvilltur unglingur, hlusta á niðinn frá Hvítá og fylgjast með jaðrakan á vappi, já eða spássera um skóginn sem langafi minn gróðursetti, með geislaspilara og Wagner í eyrunum, meltandi eitthvað sem maður var að lesa,“ segir hann.
„Ég dauðsá eftir þessu molbúalega svari þegar viðtalinu lauk, fannst það ekki sæmandi umhverfisráðherra. En eftir á að hyggja velti ég fyrir mér hvort náttúruupplifun megi ekki bara vera alls konar, og hvort ein náttúruupplifun sé endilega eitthvað merkilegri en önnur.“
