„Það á að heita Betukot. Ég geri þetta hús til minningar um vinkonu mína sem dó fyrir tveimur árum, Elísabetu Gunnarsdóttur.“ Þetta segir Bergljót Gunnarsdóttir, sjálfstætt starfandi listakona, um dúkkuhús sem hún gerði upp.
Bergljót ætlar að koma því fyrir í Kvennaathvarfinu til að börnin sem þar dvelja geti gleymt sér um stund og leikið sér í því.
Bergljót frétti frá dóttur sinni af galtómu dúkkuhúsi sem var tilbúið undir tréverk, eins og sagt er. Það var íbúðarhæft en á það vantaði fleiri glugga, gólfefni og allt það sem gerir hús að heimili. Bergljót var ekki lengi að hugsa sig um og dreif það til sín á vinnustofuna.
Það er ekki að ástæðulausu sem Bergljót ákvað að gefa Kvennaathvarfinu dúkkuhús í minningu Elísabetar því Elísabet, sem lést sumarið 2024, bar alla tíð hag Kvennaathvarfsins fyrir brjósti. Hún var í forystusveit kvenna sem stofnuðu Samtök um Kvennaathvarf árið 1982 og svo gekk hún líka vaktir þar meðfram kennarastörfum. Elísabet afrekaði ótal margt á sinni ævi. Hún var m.a. kennari, þýðandi og þá var hún ein af forsprökkunum á bakvið Kvennafrídaginn 1975. Hún lét til sín taka í jafnréttismálum og lagði sig fram um að rétta hlut kvenna og barna í samfélaginu.
„Hún var einhver besta og best þenkjandi manneskja sem ég hef á ævi minni kynnst og mér þótti rosalega vænt um hana,“ segir Bergljót um Elísabetu.
Elísabet kenndi í mörg ár og raunar til eftirlaunaaldurs í Fjölbrautaskólanum við Ármúla.
„Hún var alltaf að taka tossana heim og hjálpa þeim. Hún var alveg ótrúleg.“
Það er því vel við hæfi að dúkkuhús í Kvennaathvarfinu sé nefnt í höfuðið á konu sem alla tíð bar hag barna fyrir brjósti.
Bergljót varði mánuði í að taka dúkkuhúsið í gegn og koma því í stand. Útkoman er hreint út sagt mögnuð. Sjón er sögu ríkari. Á neðstu hæð hússins útbjó Bergljót suðurevrópskan pizzastað.
„Hann er voða vinsæll,“ segir Bergljót sposk á svip. Á miðhæðinni er síðan baðherbergi með öllu tilheyrandi og sömuleiðis svefnherbergi. Á efstu hæðinni ímyndar Bergljót sér að búi tvíburar á táningsaldri en hún segist hafa þurft að taka af þeim spjaldtölvur og síma til að þeir gætu einbeitt sér að því að ná upp grunnhæfni í lesskilningi í ljósi slæmra niðurstaðna í PISA-könnuninni.
Bergljót er afar lunkin við að sækja sér efnivið í húsið. Borðin í dúkkuhúsinu eru til dæmis miðjur úr gömlum matardiskum sem höfðu brotnað en hafa nú öðlast nýjan tilgang. „Ég er algjör gjörnýtingarsinni,“ segir Bergljót. Þá bætir hún við að hún hafi gefið hugmyndafluginu lausan tauminn á meðan hún vann að dúkkuhúsinu.
„Veistu það, ég er bara búin að vera eins og Lísa í Undralandi. Þetta var alveg rosalega skemmtilegt og ég á pínulítið eftir að sjá eftir húsinu af því að ég er búin að búa til litla veröld hérna og ég er búin að lifa í henni á meðan ég er að finna til hlutina. En svo fer þetta og þá koma lítil börn og í hvert einasta skipti opnast ný veröld fyrir nýjum þátttakendum sem búa til nýtt líf í húsið.“
