Fallegi leikurinn
Eggert Gunnarsson skrifar um heimsmeistaramótið í knattspyrnu.
Viðamesta knattspyrnuhátíð heimsins er nú í fullum gangi í Kanada, Mexíkó og Bandaríkjum Norður-Ameríku. Mér finnst nánast óhugsandi að einhver viti ekki af þessum stórviðburði þar sem kynningarmaskína FIFA, Alþjóðaknattspyrnusambandsins, hefur verið á yfirsnúningi undanfarin misseri.
RÚV sýnir alla leiki mótsins beint, seinni part dags og fram á rauðamorgun að íslenskum tíma. Allra harðasta áhugafólkið gengur oft ekki til náða fyrr en um klukkan sex að morgni þegar síðasta leik dagsins lýkur. Ég ætla alls ekki að ljúga því að ég hafi ódrepandi áhuga á íþróttinni sjálfri en samt er ekki laust við að ég komist í hátíðarskap núna enda heimsmeistaramótið sjálft hið glæsilegasta.
Fótboltamennirnir leiða börn sér við hönd þegar liðin ganga inn á hina glæsilegu velli og þeim er vel fagnað af áhorfendum sem hafa greitt drjúgan skilding fyrir sæti í stúku. Mikil hækkun á miðaverði frá seinasta móti hefur verið gagnrýnd harðlega enda jafngildir það á bilinu …