Maðurinn var upphaflega ákærður fyrir að káfa á stúlkunni, setja munn sinn yfir munn hennar og reyna að setja tungu sína upp í hana. Atvikið átti að hafa gerst í apríl árið 2023 þegar stúlkan gisti hjá honum en hann og móðir stúlkunnar voru þá skilin að skiptum.
Héraðsdómur Suðurlands sýknaði manninn af öðrum ákæruliðum en þeim sem vörðuðu að hafa reynt að stinga tungu sinni upp í stúlkuna í ágúst. Sá liður var sá eini af upphaflegu ákærunni sem kom til kasta Landsréttar.
Maðurinn gekkst við því að hafa brugðist stúlkunni með því að hafa drukkið áfengi á meðan hún dvaldi hjá honum en hann hafði áður átt við áfengisvandamál að stríða. Hann hafnaði aftur á móti að hafa haft nokkra kynferðislega háttsemi gagnvart dóttur sinni.
Talin undir áhrifum frá neikvæðri afstöðu móður
Landsréttur taldi framburð mannsins hafa verið staðfastan en ákveðnir þættir og aðstæður drægju úr sönnunargildi og áreiðanleika framburðar stúlkunnar um atvikið. Framburður hennar fengi sér ekki stoð í gögnum málsins sem dyggði til sakfellingar gegn eindreginni neitun mannsins.
Dómurinn taldi ekki hægt að líta fram hjá því að stúlkan bæri viss merki um að vera undir áhrifum neikvæðra viðhorfa móður hennar í garð föður hennar, einkum vegna áfengisneyslu hans. Líklegt væri að tiltekin atriði í frásögn stúlkunnar væru frá móðurinni eða öðrum komin.
Þannig vísaði stúlkan á móður sína sem heimild fyrir nokkrum fullyrðingum í frásögn hennar í Barnahúsi.
