Heimsmeistaramótið í fótbolta stendur yfir í Bandaríkjunum og því fylgja aðdáendur úr öllum heimshornum. Það hefur leitt til margra athyglisverðra atburða.
Noregur spilaði gegn Senegal í New York. Aðdáendur liðsins mættu á Times Square þar sem þeir reru saman í fagni sem er einkennandi fyrir þá á þessu móti.
Það vildi svo skemmtilega til að á sama tíma og norskir aðdáendur söfnuðust saman á Times Square var jógatími í gangi. Norðmenn höfðu heldur betur gaman af því.
Times Square er ekki eini staðurinn þar sem Norðmenn reru saman. Hundruð aðdáenda fóru á MetLife-leikvanginn þar sem Chicago Cubs mættu New York Mets í hafnabolta.
England spilaði sinn fyrsta leik á mótinu gegn Króatíu í Dallas. Fyrir leikinn hafði hópur aðdáenda ákveðið að mæta á nautgripasmölun. Þeir sungu nánast allan tímann. Don't Look Back In Anger, Sweet Caroline og YMCA eru meðal þeirra laga sem ómuðu um höllina.
Eftirtektarverðustu aðdáendurnir hafa án efa verið Skotar. Snemma á mótinu bárust fregnir af krísuástandi í Boston. Skotar væru að klára bjórinn. Bareigendur greindu frá því að Skotarnir drykkju fjórfalt meira magn af bjór en það sem þeir seldu venjulega.
Skotland spilaði fyrstu tvo leikina sína á mótinu í Boston með fimm daga millibili og því voru sumir aðdáendur lengi í borginni. Íbúar Boston höfðu misgaman af því að Skotar komu fyrir umferðarkeilum á höfðum styttna í borginni.
Norðmenn fengu mögulega innblástur frá Skotum með því að fara á hafnaboltaleik því stuttu eftir upphaf mótsins mættu skoskir aðdáendur á Fenway Park-leikvanginn, heimavöll Boston Red Sox.
Aðdáendur heyrast syngja lagið I'm Gonna Be (500 Miles) eftir The Proclaimers, sem er einmitt skosk hljómsveit. Lýsendur leiksins höfðu aldrei séð annað eins.
„Þvílíkt kvöld. Þetta er æðislegt fólk. Enn þá að syngja síðan í pásunni, lagið kláraðist fyrir löngu.“