Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu og Skatturinn stóðu að sameiginlegu eftirliti með skemmtistöðum í miðborg Reykjavíkur aðfaranótt laugardags. Í kjölfarið var þremur skemmtistöðum lokað, þar á meðal skemmtistaðnum Exit í Austurstræti. Frá þessu var greint í Morgunblaðinu á laugardag.
Samkvæmt umfjöllun Morgunblaðsins var lokunin hluti af samræmdum aðgerðum lögreglu og skattyfirvalda sem beindust að starfsemi skemmtistaða á höfuðborgarsvæðinu.
Eigandi Exit, Anibal Hernandez, segir hins vegar að ákvörðunin um að loka staðnum hafi verið bæði óhófleg og óréttmæt. Í samtali við Nútímann gagnrýnir hann harðlega framkvæmd eftirlitsins og segir fyrirtækinu ekki hafa verið gefinn kostur á að leggja fram umbeðin gögn áður en gripið var til lokunar.
Segir eftirlitið hafa farið fram þegar skrifstofa var lokuð
„Að mínu mati var gripið til alvarlegasta úrræðisins sem stjórnvöld hafa yfir að ráða án þess að félaginu væri gefið raunhæft tækifæri til að skýra málavexti eða leggja fram þau gögn sem óskað var eftir,“ segir Anibal.
Samkvæmt honum óskuðu fulltrúar lögreglu og skattyfirvalda eftir skriflegum ráðningarsamningum fyrir dyraverði sem störfuðu á staðnum.
„Eftirlitið fór fram um miðnætti á föstudagskvöldi þegar skrifstofa félagsins var lokuð og bókari þess ekki við störf. Þrátt fyrir það var enginn frestur veittur til að afla gagna eða skýra málið áður en ákvörðun um lokun var tekin.“
Hann segir að dyraverðirnir hafi verið starfsmenn Exit og starfað beint fyrir félagið. Þeir hafi verið með gild dyravarðaskírteini og framvísað þeim við eftirlitið.
Segir engar athugasemdir hafa verið gerðar við leyfi eða öryggi
Anibal segir að Exit hafi gilt rekstrarleyfi og áfengisleyfi og að félagið hafi staðið skil á sköttum, launatengdum gjöldum og öðrum lögbundnum skyldum sínum.
„Engar athugasemdir voru gerðar við öryggi gesta, réttindi dyravarðanna, rekstrarleyfi staðarins eða áfengisleyfi. Engin hætta stafaði af starfseminni fyrir almenning og engar athugasemdir voru gerðar við hæfi dyravarðanna eða getu þeirra til að sinna störfum sínum.“
Að hans mati vekur það því mikla furðu að stjórnvöld hafi ákveðið að loka starfseminni tafarlaust.
„Ef yfirvöld töldu að einhver gögn vantaði hefði verið eðlilegt að veita félaginu frest til að leggja þau fram. Þess í stað var fyrirtæki með gild leyfi lokað um miðnætti á föstudagskvöldi þegar skrifstofan var lokuð og bókari þess ekki við störf.“
Kallar eftir skýringum á lagaheimild
Anibal segir að nú verði farið yfir málið með aðstoð lögmanns félagsins.
„Almenningur á rétt á að vita á hvaða lagaheimild þessi aðgerð byggðist, hvaða brot voru talin réttlæta tafarlausa lokun og hvers vegna ekki var beitt vægari úrræðum.“
Hann telur að alvarlegar spurningar vakni um hvort meðalhófs hafi verið gætt við ákvörðunina og hvort hún hafi verið í samræmi við lög og grundvallarreglur stjórnsýslu.
Skoðar mögulega bótaskyldu ríkisins
Að sögn Anibals hefur lögmaður félagsins verið fenginn til að óska eftir öllum gögnum málsins, þar á meðal skýrslum, minnisblöðum, innri samskiptum, fyrirmælum og þeim lagaheimildum sem ákvörðunin byggðist á.
Jafnframt verði metið hvort ríkið kunni að bera bótaábyrgð vegna málsins.
„Lokunin hafði gríðarleg áhrif. Starfsfólk missti tekjur, fyrirtækið varð fyrir verulegu fjárhagslegu tjóni og orðspori rekstrarins var stefnt í hættu. Slíkum afleiðingum verður ekki eytt með einfaldri afsökunarbeiðni eftir á.“
Hann hefur einnig óskað eftir aðkomu SVEIT, Samtaka fyrirtækja á veitingamarkaði, og segir málið hafa þýðingu langt út fyrir rekstur eins skemmtistaðar.
„Ef stjórnvöld geta lokað fyrirtæki sem starfar með gild leyfi, með löggilta dyraverði og án athugasemda um öryggi eða leyfisskilyrði, þá er mikilvægt að fá skýrt hvort slík framkvæmd samræmist lögum og grundvallarreglum stjórnsýslu.“
Að lokum segir Anibal að hann muni fylgja málinu eftir þar til allar staðreyndir liggi fyrir.
„Ég mun ekki láta þetta mál niður falla fyrr en allar staðreyndir liggja fyrir. Þegar stjórnvöld grípa til jafn íþyngjandi aðgerða gagnvart lögmætum atvinnurekstri verða þau að geta sýnt fram á að þær hafi verið nauðsynlegar, málefnalegar og byggðar á skýrri lagaheimild. Það er lágmarkskrafa í réttarríki.“
