Í skýrslunni segir að Harris hafi ekki reynt nægilega að ná til íbúa í dreifðum byggðum Bandaríkjanna og hún hafi þar að auki ekki ráðist nægilega harkalega á Donald Trump, mótframbjóðanda hennar og núverandi forseta.
Skýrslan og niðurstöður hennar eru þó að miklu leyti aukaatriði í augum margra af leiðtogum Demókrataflokksins. Margir þeirra eru verulega argir yfir því hvernig haldið hefur verið á spöðunum varðandi skýrsluna.
Sjá einnig: Gífurlegur munur á pyngjum flokkanna vestanhafs
Martin birti skýrsluna í gær og þá að miklu leyti vegna mikils þrýstings innan flokksins. Hann hefur sagt að skýrslan hafi ekki verið tilbúin til birtingar og sömuleiðis að hann hafi ekki viljað að hún myndi þvælast fyrir flokknum í aðdraganda þingkosninga í nóvember, samkvæmt AP fréttaveitunni.
Í yfirlýsingu sem hann birti samhliða skýrslunni sagði Martin að markmiðið með gerð hennar hefði verið að svara spurningum um það hvernig Demókratar hefðu varið milljörðum dala í kosningabaráttuna en samt tapað aftur fyrir Donald Trump. Þá hafi henni einnig verið ætlað að svara hvernig flokkurinn ætti að bregðast við og líta til framtíðar.
„Ég er ekki stoltur af þessari skýrslu. Hún stenst ekki kröfur mínar og mun ekki standast kröfur ykkar,“ sagði Martin. Hann sagðist þó hafa tekið þá ákvörðun að birta hana til að viðhalda gagnsæi.
Skýrslan var gerð af Paul Rivera, fyrrverandi starfsmanni DNC, og byggir á viðtölum við fjölmarga innanbúðarmenn í flokknum í öllum fimmtíu ríkjum Bandaríkjanna.
Samkvæmt Politco kláraði Rivera aldrei skýrsluna almennilega og neitaði beiðnum um að afhenda lista yfir þá sem hann ræddi við og upptökur eða glósur frá viðtölunum. Skýrslan inniheldur allskonar viðbætur þar sem bent er á atriði eins og að rökstuðning vanti fyrir ýmsum yfirlýsingum þar og meintum staðreyndarfærslum.
Í skýrslunni segir meðal annars að Demókratar hafi einbeitt sér of mikið að pólitík sem byggi á kynþætti, menningu, kyni og öðru. Á ensku er þetta kallað „Identity politics“ sem er gjarnan þýtt á íslensku sem merkimiða- eða sjálfsmyndarpólitík.
Ekkert er þó fjallað um málefni eins og það að Joe Biden hafi sóst eftir endurkjöri, sem var ekki vinsælt innan flokksins, og það hvernig staðið var að því að Kamala Harris tæki við af honum þegar hann hætti við. Þá var heldur ekkert fjallað um deilur innan flokksins varðandi hernað Ísraela á Gasaströndinni.
Áhugasamir geta fundið skýrsluna hér.
Þar kemur fram að Demókratar þurfi að leggja meira á sig til að ná til kjósenda sem búa í miðjum Bandaríkjunum og suðurhluta landsins. Ekki sé hlustað nægilega mikið á þá. Þá hafi einnig dregið úr stuðningi flokksins við þá sem starfa fyrir hann á þessum svæðum Bandaríkjanna.
Svipaða sögu er að segja af Demókrataflokknum og karlmönnum, samkvæmt skýrslunni. Þar segir að þeir þurfi að leggja meira á sig til að ná til þeirra.
Tilgangslaus naflaskoðun
Eftir að skýrslan var birt hafa margir innan Demókrataflokksins kallað eftir því að hann stígi til hliðar og annar taki við stjórn landsstjórnarinnar.
Margir benda á það að skýrslan hafi verið hræðilega unnin, ókláruð og illa skrifuð. Þá eru einnig uppi spurningar um mikilvæg atriði sem mörgum þykir líklegt að vísvitandi hafi verið sleppt að fjalla um.
Politico hefur eftir einum heimildarmanni sem kom að framboði Harris að Martin hafi skotið sjálfan sig í fótinn með þessari skýrslu. Annar sagði skýrsluna einstaklega heimskulega og að það væri erfitt að átta sig á innihaldi hennar.
Einhverjir innan flokksins hafa þó tekið skýrslunni fagnandi og segja hana til marks um að Demókrataflokkurinn hafi færst of langt til vinstri og þurfi að leita meira inn á miðjuna.
Í grein Politico segir þó að flestir sem rætt hafi verið við hafi sagt að það helsta sem læra mætti af skýrslunni væri að kominn væri tími fyrir flokkinn til að líta til framtíðar. Naflaskoðun og fingrabendingar vegna löngu liðinna kosninga þjónuðu litlum tilgangi.
Demókratar ættu að einbeita sér að því að reyna að ná meirihluta í þinginu.
Það gæti þó reynst erfiðara en kannanir bentu til fyrir stuttu síðan. Sérstaklega vegna úrskurðar Hæstaréttar Bandaríkjanna sem birtur var í lok apríl, sem gaf ráðamönnum í einstökum ríkjum Bandaríkjanna grænt ljós á að breyta kjördæmum eftir þeirra hentisemi.
Repúblikanar hafa á undanförnum mánuðum lagt mikla áherslu á það að reyna að breyta kjördæmum í mörgum af þeim ríkjum sem þeir stjórna, að kröfu Donalds Trump, forseta, og með því yfirlýsta markmiði að reyna að fækka þingmönnum Demókrataflokksins og viðhalda naumum meirihluta þeirra í fulltrúadeild þingsins.
Það að breyta kjördæmum með þessum hætti, í þágu annars flokksins í Bandaríkjunum, kallast „Gerrymandering“ á ensku. Í einföldu máli sagt er þetta gert með því að þjappa mörgum kjósendum eins flokks í fá kjördæmi og þynna út atkvæði annarra.
Í kjölfar þess að Repúblikanar hófu að breyta kjördæmum að áeggjan Trumps byrjuðu Demókratar að gera það einnig í ríkjum þar sem þeir eru við stjórnvölinn. Þetta hafði gengið ágætlega hjá Demókrötum en eftir að kjósendur í Virginíu samþykktu ný kjördæmi þar náðist nánast jafntefli í þessu kjördæmastríði, eins og það hefur verið kallað. Hæstiréttur Virginíu stöðvaði breytingarnar þó.
Að breyta kjördæmum víða
Eftir úrskurð hæstaréttar hafa Repúblikanar þegar gripið til aðgerða víðsvegar um Bandaríkin, í ríkjum þar sem þeir stjórna þinginu, og eru að gera umfangsmiklar breytingar á kjördæmum. Með því vilja þeir reyna að fækka þingmönnum Demókrataflokksins og telja sérfræðingar að þetta sé líklegt til að draga verulega úr líkum Demókrata til að ná meirihluta í fulltrúadeildinni.
Það að hafa meirihluta í fulltrúadeildinni yrði þó mikill sigur fyrir Demókrata sem gætu beitt þinginu til að reyna að koma einhverjum böndum á Trump. Meðal annars gætu þeir rannsakað störf forsetans og meðlima ríkisstjórnar hans, krafist ýmissa gagna og jafnvel ákært hann fyrir embættisbrot í þriðja sinn.
Nái Demókratar einnig meirihluta í öldungadeildinni gætu þeir komið í veg fyrir að Trump geti skipað fólk í ýmis embætti á seinni helmingi kjörtímabilsins. Trump gerði Repúblikana í öldungadeildinni reiða á dögunum þegar hann lýsti yfir stuðningi við Ken Paxton, ríkissaksóknara Texas, í forvalsbaráttu hans gegn John Cornyn, sitjandi þingmanni flokksins. Paxton þykir umdeildur og óttast Repúblikanar að hann muni ekki sigra Demókratann James Talarico, sem sækist eftir þingsæti Cornyns.
