Atli Bollason, listamaður og félagi í Samfylkingunni, segir það ekki hafa reynst sér vel að kjósa til vinstri á Íslandi, segir hann í pistli á Vísi á að þeir félagshyggjuflokkar sem hann hafi kosið til valda hafi gleymt hvað orðið þýðir við lyklaskipti, Samfylkingin sé að senda kjósendum sínum fingurinn.
„Hvað er það sem gerist þegar maður sest við skrifborð forsætisráðherra í Stjórnarráðinu? Hvers vegna gufar mannúðin upp og allar stóru hugmyndirnar um sanngjarnara þjóðskipulag?,“ spyr hann.
„Við sáum þetta gerast hjá Katrínu Jakobsdóttur og nú endurtekur leikurinn sig hjá Kristrúnu Frostadóttur og það er grátlegt að fylgjast með því.“
Vísar hann í ný lög um brottfararstöð sem hafa valdið miklum titringi innan Samfylkingarinnar. Þingmenn og forysta flokksins hefur lítið tjáð sig en Guðmundur Ari Sigurjónsson og Víðir Reynisson, þingmenn Samfylkingarinnar, skrifuðu nýverið grein þar sem segir að vistun í brottfararstöðinni væri lokaúrræði þegar önnur vægari úrræði hafi ekki dugað til.
Sjá frétt: „Við krefjumst þess að framkvæmd laganna verði stöðvuð“
Sjá frétt: „Erfitt að horfa á mjúka flokkinn sinn vera orðinn svona harðan“
Björn Bjarnason, stjórnmálarýnir og fyrrverandi ráðherra, segir að með ummælunum síðustu daga birtist alvarlegasti ágreiningurinn innan Samfylkingarinnar frá valdatöku Kristrúnar Frostadóttur árið 2022. „Hvað gerir Kristrún?,“ spyr Björn.
Atli segir að Íslendingar búi við hlutfall innflytjenda sem hafi hækkað hratt og því fylgi áskoranir, flestir komi þó frá löndum innan EES. „Nafnlausu Miðflokkströllin á netinu vilja auðvitað senda þetta fólk heim – en vilja þau, eins og varaformaðurinn viðraði um daginn, segja þeim samningi upp? Átta þau sig á því hvað það myndi þýða fyrir Ísland?“
Ef frá séu dregnir flóttamenn frá Úkraínu þá standi eftir fimmtán þúsund manns. „Fyrir hvert þeirra fáum við 150 ferðamenn til landsins árlega. Hvort ætli valdi meira álagi á okkar annars ágætu kerfi?,“ spyr Atli og bætir við:
„Ef það býr agnarögn af vitrænni gagnrýni í málflutningi Miðflokksins í innflytjendamálum þá grafa þingmenn hans og kjósendur í sífellu undan henni með hatursfullum málflutningi sem byggir ekki á staðreyndum heldur ranghugmyndum um fólk sem fæddist ekki maulandi á flatköku með hangikjöti.“
Hann skilur ekki hvers vegna Samfylkingin sé að elta þennan málflutning, verið sé að senda kjósendum flokksins fingurinn. „Af hverju rembist Samfylkingin við að nálgast þessi rasísku tíu til fimmtán prósent en sýnir fólkinu sem kaus það sannarlega til valda fingurinn? Halda þau í alvöru að rugludallarnir greiði þeim þá atkvæði sitt í næstu kosningum? Hvernig væri að læra af mistökum jafnaðarmanna vítt og breitt um Evrópu í stað þess að grafa eigin gröf?“
Karen Kjartansdóttir, samfélagsrýnir og fyrrum framkvæmdastjóri flokksins, deilir pistli Atla og segir sögu af gamalli vinkonu sinni:
„Þegar gömul vinkona mín fór einu sinni að tala um að flóttafólk væri að auka álag á vegakerfið, en ekki túristarnir, þá vissi ég að það myndi trosna á vinskap okkar á næstunni. Ekki vegna þess að fólk megi ekki hafa ólíkar skoðanir. Heldur vegna þess að það er eitthvað svo vonlaust við að horfa upp á annars ágætt fólk endurtaka svona augljósar ranghugmyndir,“ segir Karen á Facebook.
„Kids, ég vil frekar kjósa fólk sem ég er ósammála en fólk sem beinlínis segir ósatt. Það þýðir ekki að tala sífellt um gömlu Samfylkinguna þegar þið eruð að tala um mál sem þið töluðuð sjálf fyrir.“
Atli gagnrýnir seinagang Útlendingastofnunar: „Raunveruleg ábyrgð í útlendingamálum snýst um að breyta ferlum þannig að aðkomnir fái úrlausn sinna mála á nokkrum vikum eða mánuðum (ekki árum), að stórauka – margfalda – fjármagn til íslenskukennslu og inngildingar, gera fólki kleift að vinna fyrir sér meðan það bíður, og mæta endurteknum lygum Miðflokksmanna og annarra útlendingahatara með staðreyndum og fordæma alla rasíska orðræðu,“ segir hann. „Sú orðræða hefur þegar ollið skelfilegum skaða eins og allir sem eru dökkir á hörund eða tala með hreim eða eiga eftir að læra íslensku geta vitnað um.“
Eitthvað sé mikið að þegar félagshyggjustjórn skeri niður framlög til íslenskukennslu um 350 milljónir en vilji setja 500 milljónir í brottfararstöð. „Hvort ætli gagnist þjóðfélaginu betur? Hvort ætli stuðli að „breiðri sátt í útlendingamálum“? Þótt ráðherrar og þingmenn Samfylkingar sjái það ekki (lengur) þá er það augljóst fyrir langflesta sem greiddu þeim atkvæði sitt.“
