Þetta kemur fram í aðsendri grein Gunnars Gíslasonar á Vísi sem ber heitið: „Ég er er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum - en fæ ekki tækifærið.“ Þar segist Gunnar velta fyrir sér stöðunni á vinnumarkaði í dag og sérstaklega þá út frá sinni eigin reynslu, hann sé ekki að leita að vorkunn, heldur einungis að vekja upp vangaveltur.
Gunnar hefur leitað sér að vinnu í eitt og hálft ár, síðan í janúar 2025 þegar honum var sagt upp störfum sem framkvæmdastjóri Norðanfisks á Akranesi. „Maður er er í fínu formi, góður andlega og getur unnið tíu ár í viðbót,“ segir Gunnar í samtali við Vísi.
Með áratuga reynslu
„Þegar einstaklingur með áratuga reynslu og góðan árangur í fyrrverandi störfum, viðeigandi menntun fyrir tiltekin störf sem verið er að sækja um, en fær ekki tækifæri til að sýna hvað í honum býr, er það aldurinn sem er orðinn stærri þáttur í ráðningarferlinu? Jafnvel þótt enginn þori að nefna það.“
Gunnar bendir á að reynsla sé ekki veikleiki. Hún feli í sér dýpri skilning, betri yfirsýn og getu til að takast á við flóknar aðstæður. Hann segir að slík hæfni ætti að sýna verðmæti umsækjandans og ekki vera vanmetin eða teljast sem synd ef hún fái að njóta sín. Reynslan virðist hins vegar ekki vega jafn þungt og áður.
„Ég hef unnið alla mína starfsævi af heilindum, metnaði og ábyrgð. Ég er 57 ára, með MBA-gráðu, PMD-stjórnendanám og yfir tuttugu ára reynslu úr fjármálageiranum. Ég hef leitt stór verkefni, stýrt fyrirtækjum og tekið þátt í að byggja upp rekstur sem skilaði mælanlegum árangri.“
Fengið boð í þrjú viðtöl
Gunnar segir í greininni að starfsferill hans hafi verið fjölbreyttur. Hann hafi starfað í fjármálageiranum í um tuttugu ár, komið að rekstri, stefnumótun og umbótaverkefnum. Síðar hafi hann tekið við sem framkvæmdastjóri sjávarútvegsfyrirtækis með yfir hundrað starfsmenn og starfsemi á þremur stöðum.
Að því loknu hafi hann stýrt matvælafyrirtæki þar sem veltan hafi aukist frá tveimur milljörðum í 2,6 milljarða á tveimur árum. EBITDA úr sjötíu milljónum í 215 milljónir. Sá árangur hafi byggt á markvissri stjórn, skýrri stefnu og góðri teymisvinnu.
„Þrátt fyrir þessa viðtæku reynslu hafa u.þ.b. 50 starfsumsóknir ekki skilað neinu hingað til, fyrir utan þrjú viðtöl sem leiddu ekki til ráðningar. Ég hef sótt um störf sem skrifstofustjóri, viðskiptastjóri, framkvæmdastjóri og rekstrarstjóri, til að nefna nokkur dæmi. Í þessi störf hef ég bæði menntunina og reynsluna, en fæ ekki tækifærið.“
Gunnar tekur fram að hann sé tilbúinn að leggja sitt af mörkum. Hann hafi vilja, getu og mikla reynslu af því að skapa verðmæti og leiða fólk. Það eina sem vanti sé að fá tækifæri til að sýna hvað í honum býr.
„Von mín með þessari grein er að vekja umræðu, ekki um mig sem einstakling, heldur um hvernig við metum hæfni á vinnumarkaði. Ef aldur er orðinn ósýnilegur þröskuldur í ráðningum er mikilvægt að við horfumst í augu við það. Vinnumarkaðurinn þarf bæði orku og reynslu. Spurningin er hvort við séum að nýta hvort tveggja.“
Sinnti sömu stöðu í fimmtán ár en ekkert viðtal
„Þetta er barátta,“ segir Gunnar. Hann segir vandann helst vera sá að þegar hann sendi inn umsókn fái hann aldrei að eiga í samskiptum við viðkomandi.
„Maður sækir um með góða menntun, reynslu og góð meðmæli en þú færð aldrei að setjast niður og tala við aðilann. Ég sótti um í Íslandsbanka um daginn, viðskiptastjórastöðu, sem ég sinnti í fimmtán ár í Arion banka, en var ekki einu sinni boðinn í viðtal. Ég er með tengsl í geiranum og það er ekki einu sinni talað við mig, það finnst mér svo skrítið,“ segir Gunnar.
„Þess vegna er ég að velta þessu upp, er það aldurinn? Ég er farinn að taka hann út af ferilskránni, en það skiptir engu máli, fólk gúgglar þetta bara. Ég segi bara: Nýtið þekkinguna hjá þessu fólki.“
Hann segist líka velta fyrir sér hvort vinnuveitendur haldi að hann sé að sækja um störfin sem stökkpall vegna hans miklu reynslu. Hvort þau haldi að hann myndi ekki dvelja lengi við.
„Því reynsla mín er væntanlega meiri en margra annarra, en ég væri ekki að sækja um nema ég hefði áhuga á því. Er ekki fínt að fá mann með reynslu í starfið? Mér finnst eins og fyrirtækin séu að taka ákvörðun fyrir mann: Þú ert of góður í þetta starf.“
