Þrúður Vilhjálmsdóttir fæddist í Reykjavík 31. mars 1973, önnur þriggja barna Önnu Ragnhildur Ingólfsdóttur, tónlistarmanns, tónlistarkennara og þýðanda, og Vilhjálms Rafnssonar, læknis og prófessors, og ólst hún að hluta upp í Svíþjóð.
Stjúpmóðir Þrúðar er Álfheiður Steinþórsdóttir og stjúpfaðir hennar um þrjátíu ára skeið var Bragi Halldórsson. Alsystkini Þrúðar eru Linda Vilhjálmsdóttir og Ingólfur Vilhjálmsson, stjúpbræður hennar eru Andri Björnsson og Arnór Björnsson, sem er látinn og stjúpsystir hennar er Hrefna Bragadóttir.
Eftirlifandi eiginmaður Þrúðar er Halldór Örn Óskarsson og sonur hennar er Róbert Vilhjálmur Ásgeirsson.
Leikkona og flugfreyja
Þrúður lærði við Leiklistarskóla Íslands og útskrifaðist sem leikkona þaðan árið 1997 í öflugum útskriftarárgangi. Eftir útskrift lék hún Ófelíu í Hamlet sem var settur á svið í Þjóðleikhúsinu veturinn 1997 og í leikritinu Að eilífu á vegum Hafnarfjarðarleikhússins Hermóðs og Háðvarar.
Sama ár þreytti hún frumraun sína á stóra skjánum í fjölskyldumyndinni Stikkfrí (1997) og lék næstu ár eftir það í kvikmyndunum Sporlaust (1998) og 101 Reykjavík (2000) þar sem hún fór eftirminnilega með hlutverk Hófíar.
Undir lok tíunda áratugarins lék Þrúður einnig í leikritunum Sölku-ástarsögu og Okkur feðgunum í Hafnarfjarðarleikhúsinu. Samhliða leiklistinni fór Þrúður að vinna sem flugfreyja hjá Icelandair og leið henni vel í því starfi, þar sem einstaklega hlý nærvera hennar og smitandi bros nutu sín til fulls. Varð það hennar aðalstarf í tvo áratugi en hún hélt þó áfram að leika með reglulegu millibili á sviði, í sjónvarpi og kvikmyndum.
Þrúður lék í hinu geysivinsæla leikriti Ökutímum hjá Leikfélagi Reykjavíkur árið 2009 og gamanleiknum 39 þrepum hjá Leikfélagi Akureyrar sama ár. Þá liggja eftir hana fjölmargar talsetningar, útvarpsleikrit og upplestrar hljóðbóka, og rödd hennar er mörgum kunn.
Ferill Þrúðar í kvikmyndum og sjónvarpi spannaði rúm tuttugu ár og lék hún þar í kvikmyndunum Foreldrum (2007), Gauragangi (2010), Djúpinu (2012), Pale Star (2016) og Undir halastjörnu (2018) og sjónvarpsþáttunum Spaugstofunni (2010), Ástríði (2009-13), Mannasiðum (2018), Broti (2020) og Ófærð 3 (2021) og áramótaskaupinu árið 2010.
Þrúður greindi frá veikindum sínum á samfélagsmiðlum 25. apríl síðastliðinn. Hún hefði farið í lyfjameðferð um miðjan janúar og lokið henni í febrúar þar sem hún hefði ekki borið árangur.
„Núna snýst lífið um að reyna að finna einhver jákvæð og falleg augnablik sem fyrirfinnast í hverjum degi. Það reynist þó oft erfitt. Stundum er ekki nóg að taka einn dag í einu heldur einn klukkutíma eða bara fimm mínútur. Allt hefur breyst og ekkert verður eins og áður. En það sem er alltaf efst í huga er fólkið mitt. Að eiga fallegar stundir með Halla mínum, Róberti syni mínum og Ingunni tengdadóttur ásamt mínum allra nánustu. Að finna fyrir væntumþykju í garð annarra eflist mjög mikið,“ skrifaði Þrúður.
Hún brýndi fyrir fólki að njóta alls þess sem það ætti eftir því lífið gæti svo sannarlega breyst á svipstundu.
„Forðist að eyða orku í smáatriði sem skipta ekki máli. Njótið birtunnar á fallegum sumardegi, njótið fuglasöngsins, njótið hljóðsins í blaktandi laufum trjáa, njótið radda áhyggjulausra barna að leik,“ skrifaði hún.
Þrúður lætur eftir sig soninn Róbert Vilhjálm Ásgeirsson, sem hún eignaðist árið 2000 með Ásgeiri Halldórssyni, og tengdadótturina Ingunni Önnu Kristinsdóttur.
Eftirlifandi eiginmaður Þrúðar er Halldór Örn Óskarsson, ljósameistari í Þjóðleikhúsinu og síðar verkefnastjóri í Hörpu. Þau hófu sambúð árið 2010 og giftu sig árið 2016. Þau bjuggu alla tíð í hjarta miðborgarinnar, á Lokastíg. Þau nutu lífsins saman af fullum krafti, ferðuðust víða og áttu yndislegar stundir í sumarbústaðnum sínum í Munaðarnesi þar sem kyrrðin og náttúran veittu þeim hvíld og gleði.
Útför Þrúðar fer fram frá Hallgrímskirkju miðvikudaginn 15. júlí klukkan 13.
