Páll Vilhjálmsson skrifar:

Bandaríkin fækka í herliði sínu í Evrópu af einni ástæðu. Þeir líta ekki á Rússland sem höfuðóvin, líkt og Sovétríkin í kalda stríðinu. Heiminum er ekki lengur skipt í kommúnisma og vestrænt lýðræði. Kommúnisminn er kominn á öskuhauga sögunnar og svokallað vestrænt lýðræði er ekki sama vörumerkið og fyrrum.

Rússland telur um 140 milljónir íbúa. ESB-Evrópa, með 27 þjóðríki, hefur 450 milljón íbúa. Úkraínustríðið er komið á fimmta ár. Fyrir stríð töldust Úkraínumenn um 40 milljónir. Í stríðið skaffa Úkraínumenn mannafla en ESB-Evrópa fjármagn og vopn. Bandaríkin voru upphaflega bakhjarlar stríðsins en Trump forseti vill frið og hefur stórum dregið úr stuðningi við Úkraínumenn.

Á vígvellinum vegnar Rússum betur en eru þó engir ofjarlar. Landvinningar eru dýrkeyptir. Stríðslok eru ekki í sjónmáli. Þeir sem trúa að 140 miljónir Rússar ætli að leggja undir sig 450 milljónir þegna ESB-Evrópu eru ekki með réttu ráði. Opin spurning, á hinn bóginn, er hvort Rússar ætli sér aðeins austurhluta Úkraínu eða landið allt. Hvort heldur sem er verður Rússland ESB-Evrópu óþægur ljár í þúfu um fyrirsjáanlega framtíð. ESB-Evrópa, með hjálp Bandaríkjanna, ætlaði að gera Rússland að hjálendu. Úkraína var vestrænt verkfæri til að berja Rússa til hlýðni. Nú þegar Pútín og félagar standa betur að vígi ríkir ótti og andstyggð í Brussel.

Markmið leiðtoga ESB-Evrópu er að halda Úkraínustríðinu gangandi á meðan Trump situr í embætti. Von leiðtoganna er að nýr Bandaríkjaforseti snúi blaðinu við. Kjörtímabil Trump og Vance varaforseta rennur ekki út fyrr en í byrjun árs 2029.

Engar líkur eru að Trump breyti um kúrs. Bandaríkin ætla að draga úr vígbúnaði í Evrópu. Þeir vilja frið í Úkraínu. Ný varnarlína Bandaríkjanna í austri liggur um Grænland, Ísland og Stóra-Bretland, svokallað GIUK-hlið. Í kalda stríðinu lá varnarlínan um Berlínarmúrinn er skipti Evrópu, og að mörgu leyti heiminum öllum, í vestur og austur. Bandaríkin í gegnum Nató sáu um varnir Vestur-Evrópu.

Þorgerður Katrín utanríkisráðherra talar í mótsögnum um alþjóðamál. Í einn stað segir hún Nató öflugt. Í annan stað er

alveg skýrt að Evrópa er að gera meira og meira þegar kemur að vörnum, öryggi og framleiðslu hergagna og það var líka kominn tími til þess.

Nató er að hrynja þar sem Bandaríkin yfirgefa ESB-Evrópu. Ástæða hervæðingar álfunnar er að Úkraínustríðið er að tapast Brussel sem óttast afleiðingarnar af sterku Rússlandi. 

Ísland á enga aðild að öryggis- og varnarhagsmunum meginlands Evrópu. Blokkamyndun á meginlandinu, ESB-Evrópa annars vegar og hins vegar Rússland, er þjóðaröryggi okkar óviðkomandi. Ísland er eyja á Norður-Atlantshafi, ekki hólmi á Eystrasalti.

Þorgerði Katrínu væri nær að hlusta á menn með áratuga reynslu af utanríkismálum er hvetja til varkárni og hófstillingar, til dæmis Geir H. Haarde og Ólafur Ragnar Grímsson. Um helgina skrifaði Gunnar Pálsson fyrrverandi sendiherra grein í Morgunblaðið til að minna á hnattstöðu Ísland og hvaða bjargir séu helst til ráða. Niðurlagið:

Á lýðveldistímanum hefur það reynst þjóðinni heilladrjúgt að kunna að greina á milli þess sem henni er í sjálfsvald sett í utanríkismálum og hins sem hún ekki fær við ráðið. Hættu stjórnvöld að virða þessi mörk, en freistuðust til þess að storka vinveittu flotaveldi, sem eitt getur annast varnir landsins, tækju þau ónauðsynlega áhættu, auk þess að hunsa endurtekinn lærdóm sögunnar. Svo vitnað sé til hins franska Talleyrands væri það ekki glæpur, heldur verra en það, mistök.

Stefna Þorgerðar Katrínar utanríkisráðherra gerir Ísland að bitbeini stórvelda. Út á það gengur ESB-bröltið, að færa Ísland undir forræði Evrópusambandsins. Gunnar fyrrum sendiherra er háttvís en telur stefna í ógöngur með landið. Talleyrand-tilvitnunin er diplómatískur löðrungur, gefinn í von um að frekjuheimskan rjátlist af ráðherra. Smáríkjum er bjóða birginn stórveldum farnast illa.  

Þorgerður Katrín utanríkisráðherra sinnir ekki hagsmunum Íslendinga. Utanríkisráðherra er pólitískur fangi leiðtoga ESB-Evrópu enda talar Þorgerður Katrín eins og Brussel-grúppía. Rússar ógna ekki Íslandi. Á meginlandi Evrópu stendur yfir valdabarátta. Læsum í sagnfræði kemur það ekki á óvart. Valdaþjark í útlöndum er íslensku þjóðinni óviðkomandi.