Kona sem stundaði vændi um stutt skeið skömmu eftir aldamót segir reynsluna hafa markað líf hennar allar götur síðan. Hún segir fjárhagsvanda hafa leitt til þess að hún ákvað að prófa að selja aðgang að líkama sínum og að, til að byrja með, hafi það ekki verið eins hræðilegt og hún hafði ímyndað sér.
Fljótlega hafi henni þó fundist hún missa stjórn á aðstæðunum sem bitnuðu á andlegri líðan hennar. Hún er enn að vinna úr afleiðingunum.
„Ég hef alltaf lýst því þannig að það var bara eins og ég væri vélmenni, og hjartað væri bara vél. Ég tók bara hjartavélina úr mér og setti á náttborðið á meðan á þessum athöfnum stóð – þannig að ég þurfti ekkert að taka þetta inn. Og svo þegar þeir voru farnir þá gat ég sett hjartað aftur inn,“ segir konan í Sögum af raunveruleikanum á Rás 1.
Hugmynd hennar um kynlíf og samskipti við karlmenn hafi verið brengluð og hún verið í fjárhagsvanda.
„Mér fannst þetta ekkert afleit hugmynd, einhvern veginn. Mig vantaði pening og ég hef gaman af kynlífi – af hverju ekki bara að gera þetta?“
Hikandi stofnaði konan aðgang á vefnum Einkamál.is og skömmu síðar höfðu yfir hundrað menn sent henni skilaboð. Hún ræddi við nokkra í gegnum vefspjall og ákvað loks að slá til og hitta einn þeirra á hóteli.
„Svo bara ákvað ég, fyrst þetta hefði gengið svona vel, að vanda bara valið einhvern veginn. Því ég upplifði að ég væri alveg við stjórnina og gæti bara séð á spjallinu við þessa menn hverjir væru góðir menn og hverjir væru slæmir.“
Í fyrstu hefði hún vændið verið „ekki eins skelfilegt og ég hafði alla tíð haldið að þetta væri.“
Hún fór meira að segja í viðtal við blaðakonu sem setti sig í samband við hana og dásamaði lífernið. Það var ekki fyrr en hún fór að vinna úr lífsreynslunni seinna að hún áttaði sig á því að jákvæðnin í garð vændisins hefði verið varnarviðbragð – leið hennar til að sannfæra sig um að hún gæti haldið því áfram. Fljótlega fór henni hins vegar að líða illa.
„Mér fannst ég svo óhrein og ógeðsleg.“
Mennirnir sem hún hitti hafi verið mismunandi, sumir hafi verið kurteisir en aðrir komið illa fram við hana.
„Þetta var skelfilegur tími, en eiginlega það versta er að þegar ég hætti þá tók ekkert betra við því skömmin sat enn þá föst í tilfinningakerfinu mínu og gerði það í langan tíma á eftir.“
Það var ekki fyrr en hún brotnaði niður í dagvinnu sinni og var flutt á bráðageðdeild sem hún hóf hið langa ferli að vinna úr þessari lífsreynslu og áföllum sem hún hafði orðið fyrir.
Vann úr áföllum hjá Stígamótum
Hún leitaði til Stígamóta til að ræða kynferðislegt ofbeldi sem hún hafði orðið fyrir. Hún hafi ekki minnst á vændið til að byrja með en svo loks byrjað að vinna úr lífsreynslunni með ráðgjafa.
„Þarna áttaði ég mig á því að af því að það var brotið á mér í þessum aðstæðum, að það varð til þess að ég leiddist inn á þessa braut. Þá fór ég að vinna markvisst með þetta.“
Konan telur mikilvægt að vændi sé rætt og fagnar umræðunni nú til dags.
„Mér finnst mjög mikilvægt að ræða þessi mál, og þá aðallega til þess að fólk sem er að íhuga að selja aðgang að sjálfu sér hafi allavega sögur frá fólki sem hefur gengið í gegnum þetta og heyrt þeirra hlið; hvernig þetta var. Því það gæti verið víti til varnaðar - ertu tilbúin að stíga inn í þennan heim og ætla svo að burðast með afleiðingarnar alla ævi?“
