Breska blaðakonan Sophie Swietochowski hjá The Sun lagðist í athyglisverða tilraun fyrir skemmstu þar sem hún prófaði megrunarkúr sem var fyrst kynntur til leiks í tískublaðinu Vogue árið 1977.
Kúrinn stendur yfir í þrjá daga og samanstendur matseðillinn af heldur einföldum hráefnum: Eggjum, steik, svörtu kaffi og heilli hvítvínsflösku á hverjum degi. Vogue lofaði á sínum tíma rúmlega tveggja kílóa þyngdartapi á þremur dögum.
Sophie ákvað að prófa mataræðið sjálf í þrjá daga fyrir sumarfrí sitt og lýsti hún reynslunni í ítarlegri grein.
Mataræðið á rætur sínar að rekja til Helen Gurley Brown, fyrrverandi ritstjóra Cosmopolitan og höfundar bókarinnar Sex and the Single Girl. Að hennar sögn átti kúrinn að láta fólk finna fyrir auknu sjálfstrausti og lífsgleði – og jafnvel meiri kynþokka.
Fyrsti dagurinn: Vímutilfinning og hungur
Fyrsti morguninn hófst með harðsoðnu eggi, svörtu kaffi og glasi af Chablis-hvítvíni klukkan tíu um morguninn. Sophie segir morgunverðinn hafa verið erfiðan, sérstaklega þar sem hún hafði drukkið kvöldið áður.
Þrátt fyrir ógleði og þynnkueinkenni tók vínið fljótt yfir og kveðst hún hafa eytt morgninum hálfdrukkin heima í sófanum. Í hádegismat borðaði hún tvö harðsoðin egg, drakk svart kaffi og fékk sér svo annað hvítvínsglas.
Hún segir vínið hafa deyft hungurtilfinninguna tímabundið, en orkuleysið og svengdin hafi snúið hratt aftur. Um kvöldið borðaði hún steik með fjölskyldunni, kláraði hvítvínsflöskuna og fann í fyrsta sinn fyrir einhverri seddu.
Annar dagurinn: Eins og ódýrt beljuvín
Á öðrum degi vaknaði Sophie mjög svöng snemma morguns og átti erfitt með að koma víninu niður. Hún segir Chablis-vínið fljótt hafa misst allan sjarma og bragðast eins og ódýrt beljuvín frá unglingsárunum. Mataræðið var það sama og daginn áður; egg, kaffi, steik og hvítvín.
Eftir því sem leið á daginn áttaði hún sig á því að tilgangur vínsins væri líklega einfaldlega sá að gera fólk nógu ölvað til að gleyma hungrinu. Segir hún að um kvöldið hafi hún ekki upplifað nein ölvunaráhrif heldur frekar orkuleysi og þreytu.
Þriðji dagurinn: Höfuðverkur og algjört orkuleysi
Þriðji dagurinn reyndist verstur. Sophie vaknaði með ónot í maga og gat vart hugsað sér að borða annað egg.
Hún eyddi deginum með höfuðverk, svima og orkuleysi í sófanum heima. Eftir hádegi var hún bæði svöng, pirruð og örmagna.
Eina huggunin var að þessi öfgafulla tilraun væri senn á enda. Hún fór snemma að sofa með þá einu hugsun að næsti morgunn myndi loksins færa henni venjulegan mat – og nóg af kolvetnum.
Niðurstaðan: Lítið þyngdartap og mikil vanlíðan
Eftir þrjá daga hafði Sophie misst um rúmlega eitt kíló, eða helming þess sem Vogue lofaði á sínum tíma.
Hún segir mataræðið ekki hafa verið þess virði og lýsir því að hún hafi verið „ringluð, þreytt og varla vitað hvaða vikudagur væri.“ Að hennar mati hefði hún vart getað sinnt venjulegri vinnu í þessu ástandi.
„Að vera hálfdrukkinn allan daginn hljómar fyndið í fyrstu, en verður fljótt bæði leiðinlegt og þreytandi,“ segir hún í grein sinni og bætir við að hún muni ekki prófa Vogue-kúrinn aftur.
