„Þetta er söngur sem kemur upp á hverju einasta ári og er búið að gera í áratugi,“ segir Jóhann Óli Hilmarsson, fuglafræðingur og ljósmyndari, en hann var til viðtals í Reykjavík Síðdegis á Bylgjunni í dag aðspurður um „agressíva máva úti um alla borg.“
Sílamáfsungar séu nú nýflognir úr hreiðrinu, séu svangir og „kunna ekkert á lífið ennþá“. Sjái ungarnir eitthvað sem hugsanlega gæti verið æti rjúki þeir bara í það, hvort sem það sé á grillinu eða í höndum fólks. Töluvert af sílamávi verpi á Innnesjum og í kringum Reykjavík.
Aðeins sé um stutt tímabil sumars að ræða segir Jóhann, enda séu sílamáfar farfuglar sem fari nú að flytja sig suður á bóginn. Mávarnir séu þegar fáir eftir á landinu og að öllum líkindum verði allir farnir undir lok mánaðar.
„Þetta er hvimleitt tímabil sem maður bara leiðir hjá sér og hugsar fallega til fuglanna. Þeir fara svo suður til Spánar og Marokkó fljótlega og hafa það bara gott. Ég myndi gjarnan fara með þeim bara,“ segir Jóhann.
Auk þess séu mávarnir fyrir löngu búnir að átta sig á því að mannfólkið sé auðveldasta matarlindin.
„Þú sérð það bara hvað þeir sækja í brauðið á Tjörninni sem er ætlað öndunum. Þeir eru ekkert að spá í það hverjum það er ætlað, þeir bara sjá mat og éta hann. Þeir eru náttúrulega að reyna að seðja hungrið.“
Fallegir og tignarlegir fuglar
Mávarnir geti verið ansi skæðir mófuglaungum fyrr á sumrin en þá séu foreldrar að útvega ungunum æti. Þeir séu alætur en þó virðist það að leggjast á aðrar fuglategundir vera einstaklingsbundið eftir mávum.
„Þetta virðist samt vera einstaklingsbundið. Það er svona kannski einn af hverjum hundrað fuglum sem leggst á aðra fugla.“
Í stóra samhenginu valdi þeir þó engum skaða heldur fari þeir aðallega í taugarnar á fólki. Jóhanni finnst fólk eiga að vera jákvætt í garð mávanna.
„Mér finnst bara fólk eiga að reyna að vera jákvætt. Þetta eru fallegir fuglar og tignarlegir. Þeir eru töffarar,“ segir Jóhann Óli.
