Núna hefur erlendur miðill tekið upp á því að skrifa greinar um íslenskan sjávarútveg. Tilgangurinn virðist helst vera sá að „fræða“ okkur um hversu mikil spilling er á Íslandi, gamalt áhugamál margra vinstri manna. Þegar rykið sest þá kemur hin raunverulega spilling í ljós. Þessi skrif eru augljóslega að undirlagi starfsmanna RÚV. Nú skal þess hefnt í héraði sem hallaði á í Alþingi.
Óháð blaðamennska eða tengslanet?
Fyrir skrifunum stendur „óháður“ danskur blaðamaður sem vill svo til að er tengdasonur RÚV, eða kannski réttara að segja tilvonandi tengdamóðir hans er systir þáttastjórnanda á RÚV. Það ætti að hringja viðvörunarbjöllum en einn af ritstjórum Berlinske, Kristian Kjærholm Pedersen, viðurkennir að þessi greinarskrif blaðsins séu tilkomin vegna umræðunnar um aðildarviðræður Íslands að ESB. Með öðrum orðum, starfsmenn hins „óháða“ RÚV eru að reyna að hafa áhrif á umræðuna um þessar viðræður.
Nú er spurningin hvort ekki geti einhver góðhjartaður maður bent starfsmönnum RÚV á hver merking þessara orða er standa undir öllum fréttum RÚV: „RÚV er óháð hagsmunum stjórnmála, viðskipta, opinberra aðila og einkaaðila. Fréttaflutningur og dagskrárgerð okkar byggist á trúverðugleika og óhlutdrægni.“ Nema að öll stofnuninn hafi tekið undir herútkall Viðreisnar um sjálfboðaliða vegna umræðunar um ESB, og þar með sé öllum reglum hent fyrir róðra.
Viðvaranir sem voru hunsaðar
Strax í haust hafði þessi blaðamaður samband við mig og beindi ég þá til hans þeim varúðarorðum að hann skyldi gæta sín í heimildaöflun og leita sem víðast upplýsinga og óska eftir gögnum er staðfestu það sem hann ætlaði að skrifa um. Að endingu gerði hann hvorugt sem segir að megintilgangur skrifa hans var ekki að segja satt og rétt frá, heldur var hann að vinna eins og aktívisti. Það var einmitt það sem ég sagði honum að væri einkenni þessa hóps er hann væri í sambandi við.
Deilur um ásakanir og staðreyndir
Eitt af því sem þessi danski blaðamaður tók upp eftir Helga Seljan er að ég eigi að hafa hótað honum. Það hef ég aldrei gert og benti ég þessum danska blaðamanni á að óska eftir gögnum um það sanna í málinu. Hann greinlega gerði það ekki enda var ástæða skrifa þessa danska blaðamanns ekki einhver sannleiksást heldur gengur hann beint inn í sögusvið þeirra félaga, Helga Seljan og Aðalsteins Kjartanssonar, sem hafa reynt að gera sig að fórnarlömbum. Ég óskaði eftir því við fréttastjóra RÚV að hann leiðrétti þessa fullyrðingu í frétt RÚV á sínum tíma og benti honum á 6. gr. vinnureglna RÚV, en kannski hanga þessar reglur með öðru jólaskrauti hjá þessari stofnun, því gengur nú eitthvað illa að fara eftir vinnureglum, hvað þá siðareglum.
Endurtekið mynstur aðferða?
En við skulum halda því til haga að það eru vel þekkt vinnubrögð hjá Helga Seljan að fara fram með svona ásakanir í garð fólks er tengist Samherja með einhverjum hætti. Það var nákvæmlega það sem hann gerði við Jón Óttar á sínum tíma en ekki er langt síðan hann ásakaði Jón Óttar um að sitja um sig. Það var rannsakað af lögreglu sem henti þeim ásökunum beint í ruslið á mettíma og hvers vegna? Jú, viðkomandi var úti á sjó og því útilokað að hann hefði getað setið um Helga Seljan. Það sem meira var að viðkomandi vissi ekki einu sinni hvar Helgi Seljan ætti heima eins og kom fram við rannsókn málsins og ég hef niðurfellingarbréfið undir höndum. Því fauk nálgunarbannskrafa hins ofsótta Helga Seljan á hendur Jóni Óttari sömu leið beint í ruslið.
Hrakfarir Lasse Skytt rifjaðar upp
En er fólk ekki farið að sjá í gegnum þessi vinnubrögð fyrrverandi og núverandi starfsmanna RÚV? Hver man ekki eftir skrifum Lasse Skytt? Við getum alveg rifjað upp þegar „úrval“ íslenskra blaðamanna gerðist heimildarmenn danska blaðamannsins Lasse Skytt, sem skrifaði grein í Aftenposten í Noregi fyrir þessa íslensku samstarfsfélaga sína. Þessir heimildarmenn hans voru: Jóhannes Stefánsson, uppljóstrari RÚV, skattaprinsessan og formaður Blaðamannafélags Íslands, Sigríður Dögg, riststjórinn, þýska stálið Þórður Snær og loks formaður Transperancy International, Atli Thor Fanndal. Þetta voru nú „heimildarmenn“ danska blaðamannsins Lasse Skytt.
Deilt um trúverðugleika heimilda
Og hvernig endaði sú sneypuför „rjóma“ íslenskra blaðamanna? Jú, Aftenposten þurfti að biðjast afsökunar á þeim vinnubrögðum. Ég benti hinum danska Emil á það mál, að vinnubrögð Lasse Skytt uppfylltu ekki lágmarkskröfur norskra fjölmiðla. Skiljanlega, þegar aðalheimildarmaðurinn er einstaklingur sem gat ítrekað við síðustu yfirheyrslu héraðssaksóknara ekki farið rétt með eigin kennitölu. Já, þetta er stjörnuheimildarmaður RÚV í hinu svokallaða Namibíumáli. Jóhannes var ekki talinn trúverðug heimild í norskum fjölmiðli, þótt hann væri það að sjálfsögðu hjá ríkisfjölmiðlinum okkar. Norskum fjölmiðlum dugðu ekki gögn um sölu á fiski og morgunskeyti skipa sem ásakanir um saknæmt athæfi. Þar eru bæði kröfurnar og fagmennska meiri en hjá „rjóma“ íslenskra blaðamanna.
Nafnleysi og gagnsæi
Sú breyting er núna að sumir af þeim er voru heimildarmenn Lasse Skytt gátu ekki komið fram undir nafni samkvæmt skrifum hins danska blaðamanns Emils. Raunveruleg ástæða er einfaldlega sú að tilgangurinn hefði orðið svo augljós ef komið hefði í ljós að báðir þessir blaðamenn væru með alla sömu heimildarmennina, þá er gott að fela sig á bak við nafnleysið.
