Þetta er meðal þess sem fram kemur í hlaðvarpi Vísis þar sem farið er um víðan völl. Þar ræðir Hildur meðal annars æskuárin, fjölskyldulífið en líka um stjórnmálin, árin í minnihluta í Reykjavík, meintar erjur innan borgarstjórnarflokksins þá og atburðarásina sem fór í gang eftir stórsigur hennar í kosningum í ár sem og næstu skref meirihlutans.
Hlusta má á og horfa á hlaðvarpsþáttinn á Vísi, hlusta á Tal og á öllum helstu hlaðvarpsveitum.
Hildur ræðir líka árin í stúdentapólitík og fyrstu árin á vinnumarkaði eftir laganámið, þar sem leið hennar lá meðal annars til London þar sem hún vann á lögmannsstofu. Hildur segir það hafa verið frábæra reynslu en að hún hafi fundið að hana langaði að leggja eitthvað annað fyrir sig.
„Þannig að ég sótti um og komst inn í MBA-nám í Oxford og var á leiðinni þangað og við fjölskyldan vorum búin að pakka niður búslóðinni okkar og senda hana til Oxford og búin að skila íbúðinni í London, ég þarna reyndar kasólétt að fara að eiga barn rétt áður en ég byrjaði í námi í Oxford, sem var ekki planað frekar en aðrar barneignir hjá mér, svo förum við í sumarfrí til Íslands og þá greinist ég með krabbamein.“
Þetta var 2016, sjö dögum eftir að Hildur eignaðist dóttur sína, sitt þriðja barn. Við tók hálfs árs meðferð og svo endurhæfing en Hildur sigraðist að endingu á meininu og var svo útskrifuð úr krabbameinseftirliti fimm árum síðar, árið 2022.
Hvernig finnst þér að tala um þennan tíma, finnst þér erfitt að tala um þetta?
„Mér finnst það ekki erfitt, ég sækist ekki eftir því að gera það og er ekki ein af þeim sem er kannski alltaf að brydda upp á því af fyrra bragði, af því mér finnst þetta nánast hafa komið fyrir einhvern annan en mig, mér finnst skrítið að þetta hafi gerst og mér finnst þessi veruleiki ofsalega fjarlægur, en ég finn samt allt sem ég lærði á því og græddi á því.“
Hildur segir að sér hafi þótt versta tilhugsunin sú að fólk vorkenndi henni og segist alls ekki hafa viljað að litið væri á hana sem fórnarlamb.
„Og mín saga er auðvitað ekki fórnarlambasaga, ég læknast og ástæðan fyrir því að ég hef verið reiðubúin að tala um þetta er að það hefur oft komið til mín fólk sem segir mér að mín saga hafi verið þeim innblástur, fólk sem er að fara í gegnum það sama og horfir á einhvern annan sem hefur náð sér að fullu og haldið áfram með lífið.“
Hún segist hafa fundið á þessum tíma hvað hún hafi átt gott og sterk bakland og frábæran eiginmann, en eiginmaður Hildar er athafnamaðurinn Jón Skaftason. Hildur segist hafa orðið ótrúlega meðvituð um það hvað lífið er stutt eftir þessa lífsreynslu og segist ekki hafa ætlað að fresta neinu eftir þetta, heldur láta drauma sína rætast.
„Og þegar ég er búin að ljúka þessu ári í endurhæfingu þá bara fæ ég símtal. Það skrítna er að ég var nýbúin að vera í göngutúr með manninum mínum eftir Tjarnargötunni og horfa á ráðhúsið og það voru búnar að vera einhverjar fréttir um að það ætti að stilla upp á framboðslista hjá Sjálfstæðisflokknum í borginni og ég hafði sagt svona við hann, því ég var að hugsa hvað tæki við næst hjá mér, ég sagði við hann: Vá hvað væri gaman, bara draumur að taka sæti í borgarstjórn og svo fæ ég bara símtal þar sem ég er spurð hvort ég gæti hugsað mér að taka sæti og svo fer eitthvað ferli í gang.“
Veit að mikið er lagt á krakkana
Þá ræðir Hildur meðal annars í þættinum hvernig það hefur verið að taka að sér nýtt hlutverk, borgarstjórnarhlutverkið eftir átta ár í minnihluta. Hún segir það merkilega upplifun, það séu allskonar kimar af starfseminni sem hún sé að kynnast upp á nýtt sem borgarstjóri, það sé nokkuð líkt því að taka við olíuskipi að taka við borginni.
„Og maður dettur inn í einhvern rosalegan ryþma sem er búið að búa til, ég er svolítið að reyna að hrista upp í honum allavega og stokka spilin. En það að vera í minnihluta krefst alveg rosalega mikils aga, því það er enginn í raun að berja þig sérstaklega áfram nema þínir kjósendur og það er rosalega auðvelt að gera ekkert, þannig ef maður vill ná árangri í minnihluta þarf maður að vera fremur agaður og duglegur og öflugur og það er þannig að þú þarft að hafa fyrir nánast hverri einustu frétt sem er skrifuð um eitthvað sem minnihlutinn gerir og það gerist nánast ekkert af sjálfu sér.“
Hvernig hefur verið persónulega fyrir fjölskylduna þína, krakkana þína að eiga allt í einu mömmu sem er borgarstjóri?
„Þau eru á aldrinum þriggja til sautján ára. Þau eru ofsalega jákvæð fyrir þessu núna og finnst þetta rosa spennandi og merkilegt og önnur dætra minna heldur að þessu fylgi allskyns fríðindi eins og að ég geti gefið fyrirskipanir um að allt verði gjaldfrjálst í búðum en ég hef líka tekið við þau samtalið um að þetta verður ekkert alltaf skemmtilegt og það getur verið erfið umræða og þau geta séð einhvern segja eitthvað ljótt um mömmu þeirra og þurfa að læra að hafa skráp fyrir því. Þannig maður er auðvitað að leggja heilmikið á fjölskylduna sína að taka að sér svona starf og það er hluti af því sem þarf að taka inn í mengið þegar maður er að taka þessa ákvörðun um að stíga þetta skref og gefa kost á sér í þetta, að maður er auðvitað að taka ákvörðun fyrir fleiri en bara mann sjálfan. En þau hafa stutt mig alveg ótrúlega vel, börnin mín og maðurinn minn. Eins og ég segi, við bara tökum þetta einn dag í einu.“
Hlusta má á og horfa á hlaðvarpsþáttinn á Vísi, hlusta á Tal og á öllum helstu hlaðvarpsveitum.
