Þótt mandarínendur séu ef til vill ekki jafn sjaldséðar og hvítir hrafnar hér á landi varð nokkurt fjaðrafok við Hamarkotslæk í Hafnarfirði í gær þar sem mandarínandarsteggur skartaði sínu fegursta á læknum og gerir víst enn.
„Ég frétti af honum þarna í morgun,“ segir Sveinn sem beið ekki boðanna þegar hann frétti af steggnum á sunnudaginn. „Ég stoppaði í einhverjar 20 mínútur og lét það nægja. Það voru ekki margir komnir þá en svo bættist alltaf í hópinn,“ segir Sveinn.Sveinn hefur nú séð mandarínönd fimm sinnum á Íslandi en segir það alltaf jafn ánægjulegt enda tegundin ein sú fegursta í heimi hér.Mynd/Sveinn Óhætt er að segja að fuglinn hafi vakið athygli og einhverjir sem fóru til fundar við hann töluðu um „örtröð“ við lækinn þar sem ófáir sjónaukar, aðdráttarlinsur og símar voru á lofti.
Listaverk náttúrunnar
„Maður er svo sem búinn að sjá þetta áður, það er ekki það. En alltaf gaman að sjá þetta aftur og aftur. Þetta er svo fallegt,“ segir Sveinn um það sem hann telur eina fegurstu önd í heimi. „Alveg mögnuð sköpun, hreint listaverk náttúrunnar.Eftir því sem fregnir af steggnum á læknum flugu hærra og lengra fjölgaði á bakkanum þar sem fólk var misvel græjað til þess að ná gestinum á mynd.Vísir/Rafn Ágúst Sveinn hafði spurnir af steggnum í smáforritinu Flækingavaktin þar sem fuglaskoðarar deila fregnum af áhugaverðu fiðurfé. „Og ég skaust bara til að kíkja og var bara heppinn og komst í svona þokkalegt návígi við öndina,“ segir Sveinn sem tókst að fanga fegurð fuglsins á mynd.Hann segir mandarínendur „dúkka upp“ reglulega og margir hafi séð þær hér á landi. „Það er annar svona fugl austur á fjörðum líka. Þetta sést yfirleitt einhvers staðar hérna á hverju vori. Það var par á Vatnsvíkinni í Þingvallavatni í fyrra en það var miklu styggara og erfitt að nálgast. Ég hef reyndar séð mandarínendur tvisvar á höfuðborgarsvæðinu áður, einu sinni á Breiðabólstaðartjörn á Álftanesi þar sem ég sá hana í fyrsta sinn,“ segir Sveinn sem eftir gærdaginn hefur séð slíkar endur fimm sinnum.
Aðflutt augnayndi
„Þær koma örugglega með öndum sem eru í vetrarstöðvum úti í Evrópu. Íslenskar endur, eins og álftir og gæsir, eru oft á Bretlandseyjum á veturna og svo þegar þær leggja af stað til Íslands eru kannski einhverjar mandarínendur búnar að vera með þeim og taka sig þá bara upp og fara með til Íslands. Það er svona líklegasta skýringin,“ segir Sveinn.Undurfagur steggurinn virtist njóta athyglinnar ágætlega þegar linsur beindust að honum úr öllum áttum og Lovísa Ósk Jónsdóttir náði náði þessum myndum af honum á þurru landi.Mynd/Lovísa Ósk „Þetta eru mjög algengir fuglar úti í Evrópu og þar sérð þú þá oft á tjörnum en eins og þú veist kannski þá er þetta ekki evrópskur fugl að uppruna. Þetta er Kínverji eða Austur-Asíufugl sem var fluttur til skrauts í görðum í Evrópu í gamla daga,“ segir Sveinn um öndina sem haslaði sér völl í álfunni sem augnayndi fyrir aðalsfólk og sinnir því hlutverki enn með sóma og er háum sem lágum til yndisauka. Meðal annars í Hafnarfirði.