Almennt komugjald verður 1500 krónur en þúsund krónur fyrir aldraða og fimm hundruð krónur fyrir öryrkja. Kostnaður fyrir aldraðan einstakling sem nýtir sér þjónustu vikulega gæti því aukist um fimmtíu þúsund krónur árlega og fyrir einstakling á vinnumarkaði, sem sækir vikulega sjúkraþjálfun til að viðhalda vinnufærni, um tæplega áttatíu þúsund krónur á ári.
Heilbrigðisráðuneytið tilkynnti á sama tíma um hækkun komugjalda á heilsugæslustöðvar.
Félag sjúkraþjálfara lýsir yfir áhyggjum af fyrirhugaðri gjaldtöku hins opinbera á þjónustu sjúkraþjálfara og varar við því að slík gjaldtaka geti haft áhrif á aðgengi almennings að sjúkraþjálfun, sérstaklega þeirra sem þurfa á viðvarandi þjónustu að halda eða búa við þrengri fjárhagsstöðu. Félagið gagnrýnir að hafa fyrst fengið upplýsingar um málið í gegnum fjölmiðla.
Félagið veit enn ekki hvernig gjaldtakan verður útfærð, að því er kemur fram í tilkynningu. Ljóst sé að kostnaður fjölmargra einstaklinga muni aukast verulega fyrir þjónustu sem fæstir hafa val um hvort þeir sækja sér.
Félagið gerir ráð fyrir því að kostnaður einstaklinga sem eru með viðvarandi einkenni og þurfi að jafnaði vikulega þjónustu yfir árið til að viðhalda færni eða vinnugetu geti aukist um 60 til 80 þúsund krónur og jafnvel verulega umfram það. Það sé 80 til 105 prósenta hækkun miðað við gjöld í dag. Þá sé eingöngu verið að horfa til þjónustu hjá sjúkraþjálfara en í sömu tilkynningu greindi heilbrigðisráðuneytið frá því að komugjöld á heilsugæslu og síðdegisvakt heilsugæslu muni hækka.
Komugjöld heyra ekki undir sjúkratryggingar og telja ekki gagnvart hámarksgreiðsluþaki sjúklinga og gæti samspil þessara gjalda því haft veruleg áhrif á þau sem glíma við langvarandi heilsufarsvanda.
Félagið segir að með þessu sé verið að auka kostnaðarþátttöku almennings um ríflega milljarð króna. Þar af megi ætla að ellilífeyrisþegar þurfi að greiða að minnsta kosti 340 milljónir króna aukalega fyrir þjónustuna og almennir notendur um 580 milljónir króna, miðað við notkunartölur ársins 2025.
Félagið gagnrýnir upplýsingagjöf af hálfu ráðuneytisins en í fréttum ráðuneytisins hefur verið vísað til þess að kostnaður vegna sjúkraþjálfunar sé 3,4 milljörðum yfir fjárlögum. Félagið telur þá framsetningu misvísandi, stjórnvöld hafi bæði vanáætlað þjónustuþörf og vanfjármagnað þann samning sem gerður var.
Þá sé aukin nýting þjónustunnar ekki merki um óeðlilega notkun, heldur endurspegli hún aðgengisþörf sem hafði safnast upp yfir lengri tíma. Þegar aðgengi að nauðsynlegri heilbrigðisþjónustu batni sé eðlilegt að fleiri einstaklingar hafi tök á að sækja sér þá þjónustu sem þeir þurfa.
Félagið segist munu halda áfram að koma sjónarmiðum sjúkraþjálfara og notenda þjónustunnar á framfæri með það að markmiði að lágmarka skaðleg áhrif ákvörðunarinnar og verja aðgengi að sjúkraþjálfun. Lausnin við vanfjármögnun heilbrigðisþjónustu eigi ekki að vera sú að færa verulegan kostnað yfir á sjúklinga. Slík nálgun geti aukið ójöfnuð, dregið úr forvörnum og endurhæfingu og leitt til meiri kostnaðar annars staðar í heilbrigðiskerfinu til lengri tíma. Brýnt sé að sett verði skýrt hámark á greiðslur einstaklinga vegna komugjalda.
Félag sjúkraþjálfara mun áfram beita sér fyrir því að sjúkraþjálfun verði aðgengileg, fagleg og sjálfsagður hluti af opinberri heilbrigðisþjónustu. Félagið hvetur stjórnvöld til raunverulegs samráðs um útfærslur sem varða bæði sjúkraþjálfara og almenning og leggur áherslu á að ákvarðanir um greiðsluþátttöku byggi á skýrum, gagnsæjum og réttum upplýsingum.
