Jóhannes lést á heimili sínu í Lúxemborg í gær „í faðmi fjölskyldunnar sem var saman komin til að kveðja hann,“ segir Einar sonur hans í tilkynningu á facebook. Þar segir að minningarathöfn verði haldin í Lúxemborg en útförin fari fram á Íslandi og verði auglýst síðar.
Árið 1953 kvæntist Jóhannes eiginkonu sinni, Ingibjörgu Ólafsdóttur, sem fædd er 1932, og lifir hún mann sinn. Þau eignuðust fjögur börn; Elínborgu, Einar, Stellu og Jóhannes Inga, tíu barnabörn og sex barnabarnabörn.
Jóhannes fæddist í Reykjavík þann 6. júlí árið 1929. Að loknu stúdentsprófi frá MR lærði hann vélaverkfræði í Bandaríkjunum en hóf starfsferil sinn árið 1954 hjá Íslenskum aðalverktökum. Árið 1956 var hann ráðinn verksmiðjustjóri hjá fisksölufyrirtæki Sölumiðstöðvar hraðfrystihúsanna í Bandaríkjunum, Coldwater Seafood í Maryland, þar sem hann starfaði til ársins 1962 þegar hann var ráðinn til Loftleiða.
Í viðtali á Stöð 2 árið 2017 um Loftleiðaævintýrið, sem sjá má hér í myndskeiðinu að ofan, segir Jóhannes frá því að hans fyrsta verkefni hjá Loftleiðum hafi verið umsjón með smíði skrifstofubyggingar félagsins og flugstöðvar á Reykjavíkurflugvelli, sem varð að Loftleiðahótelinu. Áður en þeim framkvæmdum lauk var hann settur yfir tæknisvið Loftleiða og þróunar- og skipulagsdeild.
Hann sá meðal annars um að selja gömlu DC 6-flugvélar Loftleiða til hjálparflugs í Biafra í samstarfi við þjóðkirkjur Norðurlandanna. Honum var síðan falið af Alfreð Elíassyni, forstjóra Loftleiða, að koma illseljanlegum Rolls Royce-vélum félagsins, „monsunum“, í verð þegar þotuöldin var að ganga í garð.
Niðurstaða Jóhannesar var að leggja til þríhliða viðræður milli Loftleiða, sænska skipafélagsins Salen og ráðamanna í Lúxemborg um stofnun vöruflutningafélags sem myndi kaupa flugvélarnar. Félagið hlaut nafnið Cargolux og settist Jóhannes í stjórn þess sem varaformaður. Flugreksturinn var lengi vel í höndum Íslendinga og leiddi til þess að stór íslensk flugnýlenda byggðist upp í Lúxemborg.
Við sameiningu Loftleiða og Flugfélags Íslands árið 1973 varð Jóhannes framkvæmdastjóri flugrekstrar- og viðhaldsdeildar Flugleiða. Árið 1978 sagði hann upp starfinu til að taka við framkvæmdastjórastarfi hjá Cargolux.
Alfreð Elíasson lýsir því í æviminningum sínum að Loftleiðamenn hafi viljað að Jóhannes tæki við sem forstjóri Flugleiða og buðu þeir hann fram gegn Sigurði Helgasyni í átökum sem fylgdu sameiningu flugfélaganna, reyndar að Jóhannesi forspurðum, sem lýsti því yfir síðar að hann hefði ekki þegið það starf.
Hjá Loftleiðum hafði Jóhannes meðal annars leitt viðræður um kaup á Boeing 747-þotum, sem ekki fengust samþykkt. Hann tók upp þráðinn hjá Cargolux, sem fékk fyrstu júmbó-þotuna árið 1979. Samstarfið við Boeing varð til þess að Cargolux-menn tóku þátt í þróun 747-þotunnar sem fraktvélar og varð úr náinn persónulegur vinskapur milli Jóhannesar og Joe Shutter, aðalhönnuðar 747. Cargolux rekur núna þrjátíu slíkar vélar og telst stærsta fraktflugfélag Evrópu.
Þótt Jóhannes færi á eftirlaun hjá Cargolux árið 1994 settist hann ekki í helgan stein heldur hóf störf hjá bandarísku félagi, Atlas Air, sem þá átti eina 747-þotu, en telst í dag stærsti flugrekandi þotunnar. Síðustu starfsárin sinnti Jóhannes ráðgjöf á sviði flugrekstrar en var jafnframt ræðismaður Íslands í Mónakó.
Jóhannes þótti fjölhæfur íþróttamaður á yngri árum og á háskólaárum sínum í Bandaríkjunum var hann valinn í skólalið í þremur íþróttagreinum; tennis, skvassi og fótbolta. Þá hóf hann ungur að leika golf á velli GR í Öskjuhlíð og stundaði þá íþrótt, sem og tennis, fram á efri ár.
Árið 2020 gaf Forlagið út æviminningar Jóhannesar Einarssonar, Minningabrot, sem Jakob F. Ásgeirsson ritaði.
