Vísindamenn Íslenskrar erfðagreiningar hafa sett saman fyrsta íslenska fjölerfðamengið. Með nýjum aðferðum við notkun þess tókst þeim meðal annars að uppgötva erfðabreytileika í geninu GBA1 í Bretum og Íslendingum sem ekki fannst með fyrri leiðum. Það leiddi í ljós að íslenskir arfberar breytileikans eru yfir sjöfalt líklegri til að greinast með parkinson-sjúkdóminn fyrir sjötugt.
Þessu nýja íslenska fjölerfðamengi má líkja við ítarlegt kort af erfðaefni þjóðarinnar, segir í tilkynningu Íslenskrar erfðagreiningar. Í stað einnar raðar erfðaefnis sýni kortið margar raðir og hvernig þær tengist. Þannig gefi það skýrari mynd af fjölbreytileika í erfðaefni fólks.
Fjölerfðamengi hafi ekki mikið verið notuð við rannsóknir, einkum vegna þess hve eldri aðferðir með viðmiðunarerfðamengi eru hraðvirkari og einfaldari. Handahófskennt val þeirrar leiðar geti á hinn bóginn myndað skekkju sem fjölerfðamengi dragi úr.
Frá þessu var greint í grein sem birtist í vísindaritinu Nature í gær þar sem Guillaume Holley og Hannes Pétur Eggertsson, vísindamenn hjá Íslenskri erfðagreiningu, eru fyrstu höfundar.
Vísindamenn Íslenskrar erfðagreiningar hafa þróað nýja aðferð við notkun fjölerfðamengis sem viðmiðs í stað hefðbundins viðmiðunarerfðamengis, sem báru kennsl á sex prósent fleiri erfðabreytileika í Íslendingum en eldri leiðin og er auk þess hraðvirkari.
Það má nota til að kanna áhrif erfðabreytileika á sjúkdómahættu og með nýjum aðferðum verður betra að nota fjölerfðamengi í stað viðmiðunarerfðamengis.
Í tilkynningunni er haft eftir forstjóranum Daníel Guðbjartssyni að með aukinni þekkingu á erfðabreytileika verði auðveldara að greina aukna áhættu á sjúkdómum og auka þekkingu sem nýst geti við þróun lyfja.
