Jón Magnússon skrifar:
Íslenska þjóðkirkjan segist vera andstæð kynþáttahyggju og vill aðlögun og inngildingu hvað svo sem það nú þýðir. Hvernig á að skrifa prédikun sem er andstæð kynþáttahyggju eins og hún er skilgreind. Michael Decon dálkahöfundur sendi fyrir nokkru góðar ráðleggingar til klerka bresku biskupakirkjunar. Ég ætla að gera slíkt hið sama gagnvart íslensku þjóðkirkjunni. Ég velti því fyrir mér hvernig prestar eiga að prédika gegn kynþáttahyggju í kirkjunum sínum. Stólræður eru byggðar á því sem stendur í guðspjöllm Nýja testamenntisins og Biblíunni.
Eftir því sem ég þekki best þá er þar hvergi minnst á fjölbreytileika, kynþáttahyggju, trans eða inngildingu. Það er hvergi talað um að líf svartra skipti meira máli en annarra eða prédikað gegn fasisma eða ofríki hvíta fólksins eða nauðsyn þessa að aðlaga tungumálið að hugmyndafræði sem er andstæð nýlendustefnu á öllum sviðum hvort sem rætt er um ballet eða stærðfræði.
Einhvern veginn virðist sem að allt sem verið er að tala um á öldinni okkar um andstöðu gegn kynþáttahyggju og fasisma hafi farið framhjá guðspjallamönnunum. Vegna þessarar fádæma vítaverðu yfirsjónar guðspjallamannana verða prestar að nota ímyndunaraflið og færa guðspjöllin í búning núverandi aldarháttar til að sýna fram á framfarasinnaða kirkjulega hugsun, þó engin viti í raun hvað það nú kann að vera.
Sem dæmi um nútímalega prédikun í samræmi við aldarháttinn, mætti t.d. segja:
Á áttunda degi sagði Guð, verði kynlífsbrenglun og hann skapaði fjölbreytileikann. Hann skapaði litblindu til að engin gæti vísað í þjóðlega arfleifð, hvað þá kristin gildi eða þjóðlega menningu byggða á kristnum gildum.
Messan gæti síðan endað svona:
„Ó Guð hjálpaðu okkur svo að engin gagnrýni opin landamæri og hælisleitendur og gefðu að hægri öfamennirnir hverfi af yfirborði jarðar og vísaðu á bug öllum afvegaleiðandi hugmyndum og eyddu afvegaleiðandi staðreydum.
Hjálpaðu okkur til að sýna áhuga, trú og baráttuvilja í hvert skipti sem vinstri sinnaðir stjórnmálamenn segja okkur að Ísland hafi alltaf verið land fjölbreytileikans og fjölmenningarinnar. Hjálpaðu okkur til að leiða hjá okkur og sýna engin geðhrif þegar við lesum um fjöldanauðganir hælisleitenda á barnungum stúlkum eða að hælisleitendur hafi tengsl við hryðjuverkasamtöl. Gefðu að við skiljum og trúum elsku góði Guð að allt í okkar þjóðfélagi er og hafi verið þróað með óþverra kynþáttahyggjunar. Gefðu okkur tækifæri til að bregðast við og ýta Miðflokksfólki og álíka pakki úr Sjálfstæðisflokknum frá okkur og út í ystu myrkur þjóðfélagsins þar sem þeim sé ekkert heimilt nema helvíti. Gefðu að við þurfum ekki að bera byrðar hins illa sem allt hvítt fólk hefur á samviskunni.
Gefðu líka elsku góði Guð að fólk átti sig á nauðsyn kynræns sjálfræðis og mikilvægi þess að karlkonur njóti allra réttinda og megi nota alla aðstöðu sem "aðrar konur" nota og fái aðgang að öllu sem konur varða hvort sem það er í íþróttum eða öðru.
Komdu í burtu elsku góði Guð í Jesús nafni allri hvítri karlrembu og yfirgangi og fyrirgef þeim fyrir að vera hvítir karlpungar og leiddu þá í freistni svo við getum ýtt þeim út í ystu myrkur og þú molað þá í heilagri reiði, svo þeir drottni ekki lengur yfir okkur í orði eða verki.“
Það er ómetanlegur styrkur fyrir íslensku þjóðkirkjuna að hafa svona leiðbeiningar þegar hún nú fetar sig enn lengra en áður út á hengiflug transhugmynda, kynþáttahyggju, fjölmenningar, afbrigðilegs kynlífs og kynræns sjálfræðis.
Vöxt og viðgang hinnar heilögu íslensku þjóðkirkju má í engu laska hversu vitlaust sem það er.
