Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra kom víða við í ræðu sinni á hátíðarsamkomu á Hólahátíð á Hólum í Hjaltadal í dag. Ráðherra reifaði mikilvægt hlutverk Hólastaðar í tímans rás og framtíðaruppbyggingu á staðnum sem felst í eflingu ferðamennsku, háskólastarfi og styrkingu innviða.
Reifaði frægar deilur Íslandssögunnar
Þá ræddi ráðherra ýmis deilumál Íslandssögunnar; kristnitökuna, ófrið á Sturlungaöld og siðaskiptin.
Oft hefði verið deilt af hörku, en gjarnan hefði tekist að leysa slík mál með atfylgi meirihlutans. Miklu skipti hvernig haldið væri áfram og unnið með niðurstöðurnar.
„Lendum við standandi ein þjóð í einu landi, eða missum við fótanna og föllum fyrir sundurlyndisfjandanum forna?“ spurði Kristrún í ræðu sinni.
Tilfinningahitinn beri fólk ekki ofurliði
Hún sagði að þjóðaratkvæðagreiðslan um áframhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið væri vissulega stórt mál í huga þjóðarinnar sem tæki málið alvarlega og nálgaðist það af ábyrgð - en væri ekki þess valdandi að tilfinningahitinn bæri fólk ofurliði.
Tekist var á um atkvæðagreiðsluna í Silfrinu á mánudaginn og þar sagði Guðrún Hafsteinsdóttir formaður Sjálfstæðisflokksins að þjóðin væri klofin í herðar niður.
„Það er ekki þannig að menn eða fjölskyldur, heilu samfélögin eða þjóðin öll sé klofin í herðar niður af heift og æsingi, eins og ýmsir foringjar og álitsgjafar vilja vera láta,“ sagði Kristrún.
„Slíkir forystumenn hafa látið stór orð falla, líklega í hita í leiksins, með það fyrir augum að magna upp og ala á klofningi sem þeir telja geta orðið sér og sínum málstað til framdráttar.“
„Fólkið í landinu veit sínu viti“
„Þvert á móti virðist mér sem tilfinningahiti meðal fólksins sé almennt minni en gengur og gerist til dæmis í hefðbundnum kosningum til Alþingis. Þar sem flokkadrættir verða og landsmenn skiptast milli fylkinga. Og lýðræðið hefur sinn gang.“
Fólkið í landinu veit sínu viti og er fullfært um að ræða málin af yfirvegun og taka eigin ákvörðun — án þess að láta villa um fyrir sér varðandi það um hvað er kosið, og án þess að láta skipa sér á bás í þessu máli af flokkspólitískum foringjum.
Ef nei - þá verða allar ESB-vangaveltur lagðar til hliðar
Kristrún hét að virða niðurstöðu þjóðarinnar. Í sínum huga væri ljóst að á þessum tímapunkti fælust tækifæri í að ganga til samninga um aðild að Evrópusambandinu.
En ef fólkinu í landinu hugnast það ekki og vill ekki fá slíkan samning á borðið; þá er betur heima setið en af stað farið.
„Verði niðurstaðan „nei“ verði allar vangaveltur um hvað kunni að felast í Evrópusambandsaðild lagðar til hliðar. Og þá vænti ég þess að sátt geti náðst um að ganga til verka við að styrkja og standa með samningnum um Evrópska efnahagssvæðið — með því að uppfylla þær skuldbindingar sem við höfum vissulega undirgengist til að það fyrirkomulag haldi.“
En verði niðurstaðan „Já“ þá göngum við hnarreist til samninga og stöndum saman um það að sækja góðan samning fyrir Ísland.
