Ebólufaraldurinn í Lýðstjórnarlýðveldinu Kongó er sá mannskæðasti í sögu landsins.
Frá því í maí, þegar Alþjóðaheilbrigðisstofnun lýsti yfir faraldri, hafa 2.325 látist af völdum veirunnar.
Fimm þúsund hafa greinst með smit, þar af yfir síðasta sólarhring.
Alþjóðaheilbrigðisstofnunin hefur fjölgað faraldsfræðingum og heilbrigðisstarfsfólki til að reyna að bregðast við óvenjuhraðri útbreiðslu veirunnar.
Miklar áskoranir við að reyna að hefta útbreiðsluna
Lýðstjórnarlýðveldið Kongó er í Mið-Afríku, með landamæri að níu ríkjum.
Landið er 23 sinnum stærra en Ísland og þar búa ríflega 112 milljónir.
Ebóla hefur greinst í fimm af 26 héruðum, einkum í austurhluta landsins. Um níutíu prósent tilfella greinast í Ituri-héraði.
Það er hægara sagt en gert fyrir heilbrigðisstarfsfólk að finna smitaða, koma þeim í meðferð og rekja smitin, því fátækt er mikil í þessu stóra landi, ástandið er ótryggt og margir á flótta.
Alþjóðaheilbrigðisstofnunin er með yfir 500 heilbrigðisstarfsmenn sem sinna smitvörnum og smitrakningu í dreifðum byggðum landsins.
Faraldurinn nú er af völdum bundibugyo-afbrigðis veirunnar, sem er sjaldgæf tegund ebólu og ekkert bóluefni er til við því. Einkenni eru hiti, höfuðverkur og þreyta; og uppköst og niðurgangur, sem geta leitt til líffærabilunar.
Reiðir syrgjendur veitast að hjálparstarfsfólki
Veiran smitast með beinni snertingu við líkamsvökva. Það bætir ekki úr skák að víða í landinu er siður að syrgja þá látnu dögum saman og láta lík þeirra standa uppi, og lík ebólusjúklinga geta borið smit.
Dr. Thierno Baldé, hjá Alþjóðaheilbrigðisstofnuninni, segir það forgangsverkefni að fræða íbúa um sóttvarnir og þá smithættu sem felist í að hlúa að þeim sem eru veikir.
Reiðir syrgjendur hafa veist að heilbrigðisstarfsfólki sem reynir að sinna sóttvörnum.
Faraldurinn er sá sautjándi í sögu landsins og útbreiðslan hefur verið óvenjuhröð.
