Ronja Rán Palladóttir og Friðrik Rúnar Friðriksson eignuðust tvíburadætur eftir bráðakeisaraskurð þann 27. júní – sex vikum fyrir settan dag, sem var 7. ágúst næstkomandi. Þau segja að Ronja hafi farið í bráðakeisara að læknisráði þar sem hún og annar tvíburinn, sem glímdi við vaxtarskerðingu í móðurkviði, hafi bæði verið í lífshættu.
Aðgerðin gekk vel og bæði móðurinni og tvíburunum heilsast vel í dag, en vegna vaxtarskerðingarinnar er annar tvíburinn nokkuð smærri en systir hans.
Nokkrum dögum eftir fæðinguna, meðan Friðrik og Ronja voru enn með stelpunum á vökudeild Landspítalans, fengu þau slæmar fréttir:
„Svo tékkar hún á Island.is og fær þessar fréttir og við förum að gráta og allt [er] ömurlegt,“ segir Friðrik Rúnar.
Vinnumálastofnun hafi synjað Ronju um fæðingarorlof á þeim grundvelli að Ronja hefði ekki unnið í hið minnsta 25 prósenta starfshlutfalli í sex mánuði samfleytt fram að fæðingunni, sem er skilyrði fyrir fæðingarorlofi.
Heldur hafi Ronja verið í 20 prósenta starfi á frístundaheimili í Borgarnesi í lok desember og svo 100 prósenta starfi á leikskóla í fimm mánuði fram að keisaraskurðinum.
Það dugði greinilega ekki til, en foreldrarnir benda á að ef börnin hefðu fæðst á settum degi hefði Ronja uppfyllt skilyrðin og þar með átt rétt á greiðslum úr Fæðingarorlofssjóði.
Jafnvel ef bráðakeisaraskurðinum hefði verið frestað um nokkra daga fram í júlí hefðu þau náð að uppfylla skilyrðin, að sögn Ronju.
Þeim finnst því ákvörðun Vinnumálastofnunar skjóta skökku við enda hafi þau ekki átt neinna kosta völ en að fara í keisaraskurð.
„Þá hringjum við og okkur er bara sagt að það sé ekkert sem við getum gert. Við vorum fyrst búin að gefast upp en ákváðum að reyna allt þannig að við sóttum um fæðingarstyrki, skoðuðum öll réttindi okkar og svoleiðis,“ segir Friðrik.
Friðrik á enn rétt á tveggja mánaða fæðingarorlofi en eftir situr Ronja nú atvinnulaus.
Fréttastofa leitaði til Vinnumálastofnunar vegna málsins, en þar fengust þau svör að stofnunin tjáði sig ekki um einstök mál.
Friðrik og Ronja hafa nú kært synjunina til úrskurðarnefndar velferðarmála og vonast til þess að nefndin felli ákvörðun Vinnumálastofnunar úr gildi.
„Ég vona svo innilega að kerfið breyti þessu, að fleiri konur sem hafa lent í þessu – og munu sennilega lenda í þessu í framtíðinni – fái orlofið sitt.“
