Guðmundur, sem starfaði áður sem rafveituvirki, segir blendnar tilfinningar fylgja því að fara aftur á vinnumarkað, fimm árum eftir handaágræðsluna. „Það er svolítill ótti þegar maður er búinn að vera hálf ónýtur öll þessi ár sko, en það er líka rosa spenna og gaman að sjá hvort þetta gangi upp,“ segir Guðmundur Felix.
Hann segir síðasta ár hafa verið mjög erfitt. „Ég fór í fjórar aðgerðir á síðasta ári og ég grenntist um einhver tíu, fimmtán kíló og var bara einhvern veginn alveg í rusli sko.“ Hann segir hendurnar þreytast hraðar en aðrir vöðvar en hann finni þó fyrir auknum styrk og getu. „Ég [er] að læra kannski betur að nota það sem ég hef.“
Guðmundur segir það ótrúlega tilfinningu að geta gert hluti sem honum hefur ekki tekist að gera í tæp 30 ár. Guðmundur slær nú grasið og sinnir beðum í garðinum sínum sem eru meðal verkefna sem hann var búinn að afskrifa að hann gæti nokkurn tímann sinnt.
Hann segir andlegu hlið aðgerðarinnar stóran hluta hennar og segir suma kafla í kjölfar aðgerðar hafa verið ofboðslega erfiða. Miklu máli skipti að þeir sem gangi undir slíkar aðgerðir hafi gott stuðningsnet í kringum sig. Fyrsta hluta ferlisins segir hann hafa verið sálfræðimat og að enginn sé samþykktur í slíkt nema að „grunnurinn sé í lagi“.
Guðmundur Felix eignaðist nýtt afabarn á síðustu dögum og ætlar að heimsækja nýjasta afkomandann í sumar.
