Páll Vilhjálmsson skrifar:
Slái maður inn fyrirspurn á leitarvél um blaðsíðufjölda laga og reglugerða Evrópusambandsins fæst talan 170 þúsund síður. Í Brussel er þetta kallað acquis, upp á frönsku, og þýðir það sem samþykkt hefur verið.
Tilfallandi minnti að blaðsíðurnar hafi verið nokkru færri er ESB-umsókninni var hrundið úr vör í tíð ríkisstjórnar Jóhönnu Sig. 2009-2013. Eftir smávegis leit fannst blogg frá árinu 2011 er geymdi texta frá Evrópusambandinu um blaðsíðufjölda laga og regluverksins eins og það stóð þá. Í blogginu frá 2011 er eftirfarandi tilvitnun:
First, it is important to underline that the term “negotiation” can be misleading. Accession negotiations focus on the conditions and timing of the candidate’s adoption, implementation and application of EU rules – some 90,000 pages of them. And these rules (also known as “acquis”, French for “that which has been agreed”) are not negotiable. (feitletr. pv)
Á fimmtán árum, frá 2011 til 2026, nær tvöfaldaðist blaðsíðufjöldi laga og regluverks Evrópusambandsins, frá 90 þúsund í 170 þúsund blaðsíður.
Ef Ísland hefði orðið að ESB-ríki í tíð vinstristjórnar Jóhönnu Sig. jafngilti það skuldbindingu lifandi og ófæddra Íslendinga að taka við lögum og reglugerðum frá Brussel sem fara nærri að tvöfaldast á 15 ára tímabili. Tölfræðin segir einnig þá sögu að fullkomlega er út í bláinn að tala um ,,að halda áfram viðræðum" frá því er þeim lauk árið 2012. Alls hafa um 80 þúsund blaðsíður af lögum og reglum bæst við Evrópuréttinn síðan viðræðum var slitið. Það verður að byrja upp á nýtt á öllu ferlinu.
Fyrir 15 árum var viðkvæði ESB-sinna, líkt og nú, að ekki væri hægt að taka afstöðu til ESB-aðilar fyrr en samningur lægi fyrir. Þetta eru kíkja-í-pakkann-rökin. Í pakkanum sem stóð til boða fyrir 15 árum voru ekki 80 þúsund blaðsíður af lögum og reglugerðum sem síðan hafa bæst við.
Eins og tilvitnunin hér að ofan ber með sér bauð ESB ekki upp á óskuldbindandi viðræður fyrir 15 árum, aðeins aðlögunarferli þar sem umsóknarríki tekur jafnt og þétt upp lög og reglugerðir ESB á meðan ferlinu stendur. Sama ferlið er enn í gildi. Þjóðríki sækja ekki um viðræður við ESB heldur um aðild að sambandinu.
Í viðtengdri frétt er sagt frá orðaskiptum á alþingi um ESB-umsóknina og þjóðaratkvæði í þágu Viðreisnar. Þorgerður Katrín utanríkisráðherra segist ,,bera virðingu fyrir alþingi." Ef hún í raun og sann bæri virðingu fyrir alþingi myndu gera líkt og forveri hennar Össur Skarphéðinsson. Össur lagið vorið 2009 fram þingsályktunartillögu um að alþingi samþykkti að senda Evrópusambandinu aðildarumsókn.
Hvers vegna leggur Þorgerður Katrín utanríkisráðherra ekki fram þingsályktunartillögu að Ísland endurveki aðlögunarferlið sem slitið var árið 2012? Svarið er einboðið. Ekki er meirihluti fyrir málinu á alþingi. Þess vegna eru launráð brugguð.
Þorgerður Katrín ber hvorki virðingu fyrir alþingi né þjóðinni. Lævís spurning um að ,,halda áfram viðræðum" skal fara til atkvæða almennings 29. ágúst, þegar þjóðin er í sumarskapi og veltir lítt fyrir sér pólitík. Í lok greinargerðar með tillögu um þjóðaratkvæði segir að kosningin hafi ,,mikið pólitískt gildi." Búið er að játa ásetning og tilgang verknaðarins. Markmiðið er að grafa undan alþingi með sérkosningu að sumarlagi um steindauða ESB-umsókn.
Á alþingi kemst ESB-umsóknin hvorki lönd né strönd. Ráðabrugg utanríkisráðherra gengur út að sniðganga þingræðið og skjóta málinu til atkvæða almennings á þeim tíma sem fáir nenna á kjörstað. Ekki mikil reisn yfir Þorgerði Katrínu utanríkisráðherra. Þjóðaratkvæði í þágu Viðreisnar er hneisa fyrir þing og þjóð.
