Húnvetningar eru að stimpla Blönduós inn sem rabarbarabæ Íslands með árlegri hátíð sem haldin var í fyrsta sinn fyrir þremur árum, en fjallað var um hátíðina í kvöldfréttum Sýnar.
Edda Brynleifsdóttir segir nokkrar brottfluttar konur hafa átt frumkvæðið, sem hún lýsir sem kjarnakvendum. Í gamla bæjarhlutanum er búið að skreyta veggi með rabarbaramyndum en þar vildu konurnar skapa fjörmikla fjölskylduhátíð.
„Bara að upphefja plöntuna. Vegna þess að þetta er náttúrulega bara snilldarjurt á allan hátt. Hún hefur bæði lækningamátt og svo er hægt að nota hana í endalausan mat og rétti,“ segir Edda Brynleifsdóttir, en hún er ein af konunum sem standa á bak við Rabarbarafélag Íslands.
Í rabarbarabeði við Koppagötu má sjá dæmi um nokkur yrki. Edda segir að bara á Íslandi séu um tuttugu yrki rabarbara. Á safni í Englandi megi finna um fjögurhundruð yrki.
En hafa Blönduós og Húnvetningar einhverja sérstöðu hvað varðar rabarbarann?
„Ég held þeir hafi ekki meiri sérstöðu frekar en aðrir. Hérna er náttúrulega gamli bæjarhlutinn og hann var allur morandi í rabarbara. Vegna þess að þetta var náttúrulega bara hálfgerð kreppujurt á sínum tíma og það þótti gott að hafa rabarbara í görðum. Vegna þess að kannski að vori til þegar var lítið orðið um mat þá var alltaf hægt að nýta rabarbarann í alls konar.“
Við gömlu kirkjuna er rabarbarabeð sem er friðað, svo hjartfólginn er hann íbúunum.
„Af því hann er kominn yfir hundrað ára aldur. Og þá má nýta hann, má borða úr honum, en það má ekki hrófla við honum eða skerða hann á nokkurn hátt.“
Hátíðin hefst á laugardagsmorgni. Efnt verður til rabarbarahlaups fyrir börnin, haldnar listasmiðjur, fræðsluerindi flutt og auðvitað boðið upp á rabarbara.
„Til dæmis núna á hátíðinni þá eru alltaf gestakokkar, sem að koma og bara töfra fram ótrúlegar máltíðir úr rabarbara. Þú hefðir ekki trúað því. Svo er rabarbarabjór og rabarbarafreyðivín og saft og alls konar,“ segir Edda hér í sjónvarpsfrétt Sýnar:
