Eru það þau Þórður Pálmason og Auður Kristmundsdóttir sem eina ferðina enn standa að baki opnun staðarins en þau komu að fyrstu opnun hans á Lækjargötu, því næst á Klapparstíg, svo á Vesturgötu og nú loks á glænýju götuhorni.
Afinn í geiranum
Þórður, sem er af mörgum þekktur sem Doddi á Rosenberg og kynnir sig sem Doddi, staðfestir þetta í samtali við blaðamann Vísis.
„Ég er búinn að vera í veitingarekstri síðan 1988, frá síðustu öld. Þannig að ég er afinn í veitingarekstrinum og hef alltaf verið með mikið af lifandi tónlist í kringum mig,“ segir hann og bætir við að það hafi verið hvati til að opna staðinn á ný að geta boðið upp á tónlistarflutning líkt og gert var á Klapparstíg um árabil.
„Okkur langar bara til þess að gera þetta allt saman aftur“
Doddi og Auður hafa þurft að takast á við ýmislegt er viðkemur rekstrinum en árið 2007 kom upp eldur í húsum við Austurstræti og Lækjargötu og urðu við það töluverðar skemmdir á húsakynnum kaffihússins við Lækjargötu 2.
Seldi staðinn sökum aldurs
Sömu eigendur og áttu það hús buðu þeim hjónunum að færa reksturinn upp á Klapparstíg 27.
„Það gekk gríðarlega vel í tíu ár. Svo fannst mér ég sko orðinn svo gamall að ég seldi staðinn,“ segir Doddi en þeir Ólafur Örn Ólafsson og Kári Sturluson ráku þá staðinn í um fimm mánuði.
Síðan hafi þau Doddi og Auður opnað kaffihúsið Café Rosenberg á Vesturgötu og gekk það vel þar sem þau seldu mestmegnis bakkelsi og skipulögðu tónleika af og til. Við flutningana yfir á nýja staðinn segir Doddi að þau ætli að reyna að skapa svipaða stemningu og hafi verið á Klapparstígnum.
„Við erum búin að vera að mála hérna og sparsla og búa til hljóðgildrur og alls konar. Við erum að búa staðinn undir svona akústík, heimilislega tónlist,“ útskýrir hann. Neðri hæðin, þar sem áður hafi verið hægt að fara í karaókí, verður gerð að aðstöðu fyrir tónlistarfólk eða svokölluðu grænu herbergi.
Svavar Knútur með frá upphafi
Einn þeirra sem hafa þegar verið bókaðir til að spila á staðnum er tónlistarmaðurinn Svavar Knútur. Það verður þann fjórða nóvember sem hann stígur á stokk að öllu óbreyttu.
„Við erum búin að vera að starfa með honum síðan hann var gutti að byrja í tónlist,“ segir Doddi og bætir við að það hafi einnig verið rætt við skipuleggjendur tónlistarhátíðarinnar Icelandic Airwaves um að halda tónleika á staðnum í haust.
Þau bíði nú spennt eftir því að fá öll tilskilin leyfi frá Reykjavíkurborg.
„Nú erum við bara að vona að borgin, Reykjavíkurborg, ölmusi yfir okkur,“ segir Doddi og hálfgrínast með að þau séu að vissu leyti búin að stilla sér upp við vegg með því að bóka fjöldamarga tónleika í nóvembermánuði.
Bíða spennt eftir leyfum
Hann segir þau hafa sótt um leyfi í apríl þessa árs og voni innilega að nú fari leyfin að detta í hús. Þau reikni með að hafa opið seinnipartinn og fram á kvöldin, í það minnsta til að byrja með.
„Við verðum með bara svona léttar matarveitingar en númer eitt, tvö og þrjú ætlum við að einbeita okkur að lifandi tónlist,“ ítrekar Doddi. Hann segir frá því að þegar staðurinn hafi verið á Klapparstíg hafi þau eitt árið staðið fyrir ríflega þrjú hundruð tónleikum sama árið.
Aðspurður hvaðan nafnið kom til segir Doddi blaðamanni frá vini sínum Jóni Þórissyni sem sé oftar en ekki kallaður Jón Mínus.
„Hann var leiktjaldahönnuður í Borgarleikhúsinu og við kynntumst bara út af því að hann var myndlistarmaður og hann hafði hannað Fógetann, sem ég átti árið 1988,“ segir Doddi og bætir við: „Svo einn daginn hringi ég í Jón og segi við hann: „Ég ætla að opna annan stað. Viltu skoða þetta húsnæði með mér og vera með mér?“
Eftir það hafi hann verið hönnuður að öllu sem Doddi gerði en hann hafi stungið upp á því að líta til þess að Rosenberg hafi verið veitingastaður í sama húsnæði á Lækjargötu og Café Rosenberg starfaði í fram að brunanum.
„Þannig að það var að endurvekja í rauninni nafnið. Eigandinn var Dani sem kom í heimsókn til Íslands og varð ástfanginn af íslenskri konu og fór aldrei, heldur opnaði kaffihúsið Rosenberg.“
Fallegt að finna fyrir stuðningnum
Alla tíð hafi þau Doddi og Auður kappkostað að bjóða upp á skikkanlegt verð og notalega framkomu við gesti.
„Ég er náttúrulega bara gamall þjónn, lærður kennari og svo er ég smiður líka, sem hefur alltaf nýst mér mjög vel. Konan mín málar og ég smíða.“
Þau hafi nú ákveðið að láta slag standa einu sinni enn og við miklar undirtektir en Doddi segir fjölda fólks hafa hvatt þau til dáða í þessum efnum.
„Það er auðvitað bara niðurstaðan í þessu samstarfi hjá mér og konunni minni og öllum tónlistarmönnum sem ég veit um að það eru allir bara að bíða eftir að ég opni, það er fallegt.“
Þeim þyki það ekkert meira kvíðavaldandi að hafa svona marga óþreyjufulla framtíðargesti sem reki á eftir þeim.
„Þetta er bara vinskapur og þetta er ást og umhyggja“
Þau sjái fram á að reka staðinn vonandi í um áratug en svo sé óvíst hvað verði um hann.
„Stóri galdurinn í öllum rekstri er að leyfa honum að ganga, hafa sinn gang. Vera slakur bara yfir því hvernig kvöldið á að klárast og reyna að sjá til þess að allir fari glaðir heim.“
