Fjármagn til þróunar og kaupa á námsefni í íslenska skólakerfinu hefur rýrnað verulega á tuttugu árum, segir Íris E. Gísladóttir, formaður stjórnar Þróunarsjóðs námsgagna, sem afhenti menntamálaráðherra skýrslu í gær.
Íris ræddi stöðu námsefnis í íslenskum skólum á Morgunvaktinni á Rás 1 í dag.
„Þetta er vanrækt stoð sem hefur einhvern veginn flogið undir radarinn og lítið verið sett í samhengi við þau áhrif sem vanrækslan hefur haft.“
Hún segir að auka þurfi gerð námsgagna og tryggja jafnt aðgengi að þeim.
Átti að auka framlög en gleymdist í hruninu
„Núna er staðan þannig að við erum með 39 prósent af því fjármagni inni í kerfinu af því sem var 2007 þegar kerfið var sett á laggirnar. Það átti að tvöfalda það fjármagn árin á eftir en það kom efnahagshrun í millitíðinni og það gleymdist. Í rauninni ætti þetta að vera langtum meira fjármagn og svona til að setja þetta í frekara samhengi þá er þetta ekki nema fjórðungur af því sem er lægst annars staðar á Norðurlöndunum. En að sjálfsögðu verður ekkert til ef það er ekkert fjármagn sett í það eða athygli.“
Íris sagði að vandinn hefði verið svo lengi til staðar að fólk væri nánast farið að taka honum sem sjálfsögðum hlut.
Kennarar gerðir að blóraböggli
Íris sagði að kennarar hefðu oft verið gerðir að blóraböggli fyrir því sem aflaga fer í skólakerfinu. Hún sagði að sá samanburður væri ósanngjarn því þeir væru ekki með sömu hluti í höndunum til að vinna með og kennarar í öðrum löndum þar sem mun meiri áhersla er lögð á gerð námsefnis.
Meirihluti kennara notar að miklu eða einhverju leyti námsefni sem búið er til innan hvers skóla, efni sem nýtist þá ekki í skólum annars staðar. Íris sagði að stór hluti af tíma kennara færi í að útbúa námsefni í stað þess að sinna einstökum nemendum. Hún spurði hvernig kennarar ættu að bregðast við ýmsum kröfum þegar þeir hefðu ekkert í höndunum.
Bitnar mest á börnum sem þurfa stuðning
Íris sagði að skortur á vönduðu námsefni bitnaði misjafnlega á börnum. Hún sagði að það bitnaði langmest á börnum sem væru með undirliggjandi vanda eða þyrftu meiri stuðning.
„Börn sem eru náttúrulega fær í því að læra geta lært með hverju sem er,“ sagði Íris. „Það er ofboðslega ósanngjarnt að einmitt þeir sem þurfa mest á stuðningnum að halda; að það sé minnst til fyrir þá.“
Skólakerfið hefur verið hugsað sem jöfnunartæki en það er að hverfa, sagði Íris og sagði rannsóknir sýna að þetta gerðist í löndum þar sem vantar vandað og fjölbreytt námsefni.
