Myrkur í ágúst 1 — Sólin verður til
Sólmyrkvi er boðaður þann 12. ágúst. Í þessari grein og öðrum næstu daga fram að sólmyrkva verður fjallað um sólina, jörðina, tunglið, sólmyrkva og annað sem þar að lýtur, sem og fyrstu tilraunir manna til að skilja fyrirbærið þegar sólin myrkvast um miðjan dag
Til að sólin myrkvist, þarf hún náttúrlega fyrst að verða til.
Fyrir fjórum milljörðum ára var alheimurinn orðinn kunnuglegur. Hann varð til með miklahvelli fyrir 13,8 milljörðum ára og allra fyrstu hundrað milljón árin eða svo hafði gengið mikið á, efni þeyttist í allar áttir, til orðið úr engu, eða einhverju (við vitum ekki hvort er), gríðarstórar stjörnur mynduðust loks en lifðu ekki lengi, þær sprungu og efnið úr þeim tættist um allt, en nú í milljarða ára hafði ríkt sæmilega kunnugleg kyrrð, efnið hafði safnast saman í stjörnuþokur, þar sem milljarðar langlífra sólstjarna skinu glatt og reikistjörnur kringum þær margar, en hingað og þangað sveimuðu gríðarmikil ský úr afgangsefni ýmiss konar og snerust í hæga hringi um óþekkta miðju.
Og þá gerðist það.
Eitt þessara rykskýja í stjörnuþokunni okkar byrjaði að snúast hraðar en áður.
Súpernóva!
Við vitum ekki hvað olli því. Vinsælasta kenningin í bili er sú …
