Kynjaheimsvaldastefnan í sókn
Helga Dögg Sverrisdóttir skrifar:
Undanfarið hefur mátt sjá í fjölmiðlum innlegg frá samkynhneigðum körlum sem telja transhreyfinguna hafi rænt homma þeirri áratuga löngu baráttu þeirra fyrir viðurkenningu og virðingu sem fullgildra borgara í samfélaginu.
Því má við bæta, allt sem kemur fram í grein Asger Aamnund á við um önnur Norðurlönd þar sem trans víma hefur hrjáð löndin um all nokkurt skeið.
Það virðist líka sem árleg skrúðganga LGBT+-hreyfingarinnar, Pride, hafi breytt um eðli, úr samkynhneigðri hátíð í drag-sýningu þar sem málaðir karlar í glæsilegum dömubúningum og með fjaðrir eru allsráðandi.
Opið um samkynhneigð
Utan íslamskra menningarsvæða er í vestrænum lýðræðisríkjum ekki andúð á eða hefndaraðgerðir gegn samkynhneigðu fólki. Fyrir hundrað árum voru samkynhneigðir taldir sjúkt fólk sem væri fallið í ónefndar perversjónir. Í dag getur fólk verið opið um samkynhneigð sína alls staðar í samfélaginu, á vinnustaðnum, innan fjölskyldunnar og í vinahópnum. Það mun alltaf finnast einstaklingsbundin fyrirlitning og reiði í garð samkynhneigðra, en það á við um alla minnihlutahópa. Mikilvægast er hins vegar að samfélagið í heild virði og viðurkenni samkynhneigt fólk sem eðlilegt fólk, þótt kynhneigð þess sé óvenjuleg.
Transið
Hin harðnandi kynjabarátta nú á dögum snýst því ekki um átök milli venjulegs samkynhneigðs fólks og að mestu leyti gagnkynhneigðs samfélags, heldur milli samfélagsins og transhreyfingarinnar, sem krefst þess að transkynhneigð verði viðurkennd sem eðlileg hegðun í dönsku samfélagi. Þess vegna vill herská hluti LGBT+-hreyfingarinnar leyfa börnum að ,,skipta um kyn”, kennslu um transkynhneigð í skólum og, umfram allt, að líffræðilegir karlar fái að taka þátt í kvennaíþróttum.
Þetta er vonlaus barátta, þar sem mikill munur er á mannlegu og kynferðislegu eðlilegu ástandi í samfélaginu. Álaborgarháskóli og Statens Serum Institut gerðu fyrir nokkrum árum umfangsmikla rannsókn á kynlífi Dana, með meira en 60.000 þátttakendum, sem gefur niðurstöður með miklu réttmæti og tölfræðilegri marktækni.
Í ljós kom að aðeins 1,1 prósent þeirra sem spurðir voru skilgreindu sig sem samkynhneigða og aðeins 0,01 prósent sem transkynhneigða eða fædda í röngu kyni. Regnbogahreyfingin hefur hins vegar, með öflugri almannatengsla- og hagsmunagæslu ásamt yfirþyrmandi stuðningi fjölmiðla og stjórnmálamanna, lyft kynferðislegum minnihlutahópum talsvert upp á skala þess sem eðlilegt má telja.
Þrátt fyrir árásargjarna sókn hefur trans-samtökunum þó ekki tekist að koma líffræðilegum körlum inn í kvennaheiminn. Nokkur árangur hefur þó náðst hjá stjórnendum DBU, danska knattspyrnusambandsins, sem láta jafnan undan almenningsálitinu. Þannig geta karlar sem skilgreina sig konur nú spilað kvennafótbolta á félagsstigi hjá DBU Sjælland, en ekki á úrvalsdeildar-/afreksstigi, þar sem hvorki UEFA né FIFA sjá fyrir sér að stórir og sterkir karlar leiki í kvennaliðum eða veifi „fermingardrengnum“ undir kvennasturtunni eftir leikinn.
Til viðbótar og heimfært þá hefur Frisbígolfssambandi Íslands tekist að hafa karlmenn í kvennaflokki í 11 ár en karlarnir, sem skilgreina sig konur, hafa farið með sigur af hólmi. Þeir hafa haft af konum sigur, met og vinningsfé. Engin kona hefur unnið í 11 ár.
Í Bandaríkjunum
Mikil transbarátta á sér hins vegar stað í Bandaríkjunum, þar sem réttindi kynferðislegra minnihlutahópa tengjast pólitískri baráttu og mikilli skautun samfélagsins. Trump forseti og íhaldssamir stjórnmálamenn eru mjög andsnúnir því að líffræðilegir karlar keppi í kvennaíþróttum. Helmingur bandarískra kjósenda hatar Trump og styður því allt sem gengur gegn skoðunum hans og yfirlýsingum. Það gefur transhreyfingunni sterka rödd sem krefst fullrar DEI-stefnu (Diversity, Equity, Inclusion), það er fjölbreytni, jöfnunar og inngildingar fyrir transfólk alls staðar í samfélaginu. Trans-aktívistarnir hafa valið körfubolta sem vígvöll.
Kvennakörfubolti á úrvalsstigi einkennist af mjög hávöxnum svörtum og oft lesbískum leikmönnum sem eru ávallt tilbúnir að taka upp baráttu gegn yfirráðum hvíta kynstofnsins. Hin hugrakka Sophie Cunningham frá stórliðinu Indiana Fury hefur opinberlega tekið harða afstöðu gegn körlum, sem segjast konur, í kvennaíþróttum. Hún er því hötuð af öllu þessu stóra ný-marxíska í Bandaríkjunum, í fjölmiðlum og meðal Afríku-Ameríkana, og ekki síst hjá demókrötum, sem styðja eindregið málstað transhreyfingarinnar.
Caitlin Clark, besta bandaríska körfuboltakona allra tíma, hefur sömuleiðis orðið fyrir þessari hatursbylgju. Hún er hvít, gagnkynhneigð og neitar að tjá sig um transmálin. Hún er því „öðruvísi“ og verður fyrir háði og árásum frá hatursfullum mótherjum í leikjum. Sophie Cunningham nýtur stuðnings tennisgoðsagnarinnar Martina Navratilovu, sem er sjálf lesbía.
Rowling lætur í sér heyra
J.K. Rowling, okkar tíma útgáfa af H.C. Andersen, sem hefur glatt milljónir barna og fullorðinna um allan heim með sögum sínum um Harry Potter, er líka jafn hötuð og hún var áður elskuð, vegna þess að hún hefur fordæmt, án þess að fara í kringum hlutina, þátttöku líffræðilegra karla í kvennaíþróttum.
Framvarðarsveitir regnbogahreyfingarinnar standa því sterkt, einkum í Bandaríkjunum en einnig í Evrópu, í einhvers konar bandalagi íslamstrúar, gyðingahaturs, marxisma og andborgaralegs hugarfars.
Maður má þó ekki vanmeta hinn helming Bandaríkjanna — þá sem ekki eru með stúdentspróf. Þeir tjá sig ekki hávært á mótmælum, samfélagsmiðlum eða í sjónvarpi. Þeir kjósa með fótunum og veskinu.
Létu kné fylgja kviði
Þegar leiðandi bjórmerki Bandaríkjanna, Bud Light, notaði Dylan Mulvaney, karl sem skilgreinir sig konu, í auglýsingu hvarf viðskiptavinahópurinn. Bud Light hefur í dag aðeins 40 prósent af þeirri markaðshlutdeild sem fyrirtækið hafði fyrir trans-auglýsinguna. Þegar stórverslanakeðjan TARGET sýndi trans-fatnað á stórri sýningu hurfu viðskiptavinirnir, sem vildu ekki þurfa að útskýra fyrir börnum sínum að þessar undarlegu nærbuxur væru ætlaðar til að fela útlínur karlkynsfæra. Þegar danska hráefnisfyrirtækið Chr. Hansen setti regnbogafána sem merki fyrirtækisins hótuðu bandarískir viðskiptavinir þess að slíta samstarfinu. Regnboginn hvarf.
Íslenskir neytendur gera gert slíkt hið sama þegar fyrirtæki fara á sveif transhugmyndafræðinnar. Ölgerðin Egill Skallagrímsson fann fyrir þessu þegar það ákvað í auglýsingu sinni að afbaka íslenska tungu. Verra er þegar opinberar stofnanir sem maður neyðist til að nota þvingað þessu upp á fólk.
Á ekki að troða sér inn í kennslu
Við skulum vona að Sophie Cunningham eða J.K. Rowling komi fram á danska sviðinu og dragi fjölmiðla og stjórnmálamenn út úr regnbogavímu þeirra. Auðvitað eiga kynferðislegir minnihlutahópar að eiga sinn réttmæta sess í danska lýðræðinu. Ekki síst hinir fjölmörgu venjulegu samkynhneigðu sem, eins og einn þeirra orðar það í Berlingske, „óska eftir persónulegu frelsi, jafnræði fyrir lögum, réttinum til að lifa sínu eigin lífi og vernd gegn ofbeldi og félagslegu taumhaldi“.
Á hinn bóginn verður að fá transkynhneigt fólk til að skilja að það á ekki að troða sér inn í kennslu barna eða ráðast inn í kvennaíþróttir, þar sem það á alls ekkert erindi.
