Bæjarstjórn Kópavogs er skipuð 11 bæjarfulltrúum. Framsóknarflokkurinn og Sjálfstæðisflokkurinn mynda 6 manna meirihluta í 11 manna bæjarstjórn Kópavogs og ef marka má nýja könnun sem kynnt var í þættinum þá heldur meirihlutinn völdum, en tæplega þó og með breyttu sniði. Sjálfstæðisflokkurinn sækir í sig veðrið og bætir við sig manni á meðan Framsóknarflokkurinn tapar öðrum sinna bæjarfulltrúa. Það stefnir því í æsispennandi kosningar í Kópavogi.
Þau sem mættu í þáttinn voru: Anna Sigríður Hafliðadóttir – Vinstri grænum, Ásdís Kristjánsdóttir – Sjálfstæðisflokki, Einar Jóhannes Guðnason – Miðflokki, Jónas Már Torfason – Samfylkingu, Orri Hlöðversson – Framsókn, Markús Candi – Sósíalistaflokki og María Ellen Steingrímsdóttir – Viðreisn.
Um hvað snúast kosningarnar?
Áður en Bjarki Sigurðsson fréttamaður, sem stýrði umræðum af miklu öryggi, kynnti glænýja könnun um stuðning við framboðin spurði hann viðstadda almennt um hvað framboð þeirra snerust? Einar Jóhannes, Miðflokki, var fyrstur til svara og hann nefndi óhóflega þéttingarstefnu sem hann vildi meina að væri hluti Reykjavíkurvæðingar, Reykjavíkurmódelið ætti ekki að vera velkomið í skipulagsmálum.
Ásdís bæjarstjóri vildi leiðrétta þetta strax, hún sagði þessar kosningar snúast um að stuðla áfram að vexti og framgangi sveitarfélagsins og þar væri sannarlega engin Reykjavíkurvæðing inni í myndinni. Þvert á móti hafi Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra stigið fram og talað niður Kópavog á meðan í Reykjavík, þar sem Samfylkingin hafi ráðið ríkjum, væri fátt sem til eftirbreytni telst.
Anna Sigríður, Vinstri grænum og óháðum, sagðist vilja færa þjónustuna nær fólkinu. Það væri ekki markmið í sjálfu sér að reka sveitarfélag með hagnaði heldur ætti að nýta sameiginlega fjármuni í þjónustu við íbúa á jafnréttis- og jöfnunargrundvelli. Markús tók í sama streng. Hann sagði kosningarnar snúast um fjölskyldurnar í bænum og að bærinn sinni sínu verki; að ekki væri verið að skerða lífkjörin.
Jónas Már Samfylkingu var mættur, herskár og sagðist ekki vilja taka undir þá orðræðu sem sneri að því að vilja búa til Grýlu úr Reykjavík, en Samfylkingin vildi létta undir með barnafjölskyldum, hlúa að eldri borgurum, gæta að grænu svæðunum, að þétting væri hófleg, að íþróttastarf væri eftir sem áður á heimsmælikvarða og passað væri upp á að sundlaugarnar væru opnar.
Orri foringi Framsóknar sagði auðvelt að koma sér á toppinn en það væri erfitt að halda sér þar, eins og segja má um Framsóknarflokkinn. Framsóknarmenn ætli hins vegar að halda sér á toppnum og einbeita sér að fjölskyldunum og hagsmunum þeirra.
María Ellen hjá Viðreisn sagði að Kópavogur ætti að setja ungt fjölskyldufólk í forgang. Ekki væri verið að byggja húsnæði á viðráðanlegu verði og leikskólagjöld væru þau hæstu sem um getur. Um þetta verði kosið.
Íslendingar upp til hópa jafnaðarmenn
Þá opnaði Bjarki ábúðarfullur umslagið og fór yfir nniðurstöðurnarúr glænýrri skoðanakönnun frá Maskínu sem segir til um fylgi flokkanna í Kópavogi. Hið pólitíska landslag í bænum er talsvert breytt en Vinir Kópavogs og Píratar bjóða ekki fram að þessu sinni og því má segja að fjórðungur atkvæða sé á lausu og þar með þrír bæjarfulltrúar.
Í könnuninni kemur fram að meirihlutinn heldur velli með fimm Sjálfstæðismönnum og einum frá Framsókn. Bjarki beindi fyrst spurningu til Einars Miðflokki og sagði hann vera að mælast ágætlega, með 11 prósent. Hvernig túlkar hann þessar niðurstöður?
„Ég er þakklátur að finna meðbyrinn,“ sagði Einar. Hann benti, að hætti stjórnmálamanna, á að þetta væri bara könnun og hann tæki henni með fyrirvara. En þetta sé allt að koma og á réttri leið.
Ásdís var þakklát fyrir það traust sem hún finnur í könnunum. Hún lýsti því að þau hefðu rætt við Kópavogsbúa og heyrt ofan í þá og þeir væru almennt ánægðir með þjónustuna í Kópavogi, snjómokstur og sorphirðu og að Sjálfstæðisflokkurinn væri með skýrar áherslur.
Anna Sigríður var merkilega kát fyrir hönd Vinstri grænna og óháðra með sín 5,3 prósent og sagði flokkinn nýbyrjaðan. Hún sagði flokkinn ekki í verri stöðu en hann hefði verið. Við erum nýbyrjuð. „Ég get ekki verið ósátt. Við erum ekki í verri stöðu en við höfum verið.“ Ævintýri hefðu verið á þingi en kominn væri meiri stuðningur við að fólk vildi heyra meira talað um náttúruna og kvenfrelsi, að það sé ekki gefinn hlutur.
Markús sagði að honum þætti ekkert að vörunni sem hann væri að selja. Það væri mikið verk fram undan, hann væri búinn að girða sig af og nú væri að spýta í lófana.
Jónas Már sagði að Samfylkingarfólki hefði verið vel tekið, hvar sem það kemur og fólk hafi verið að taka undir með því sem þau hafi verið að segja. Allt sé þetta innan skekkjumarka en sú könnun sem öllu máli skipti komi í ljós 16. maí – í kosningunum. „Við erum að stækka um land allt og erum leiðandi í mörgum sveitarfélögum,“ sagði Jónas: „Íslendingar eru upp til hópa jafnaðarmenn.“
Kópavogsmódelið ekki fullkomið en það væri í stöðugri endurskoðun
Orra var bent á að flokkurinn væri að missa fylgi og mann en hann sagði niðurstöðuna ekki fjarri því sem hann bjóst við. Framsókn hefði fengið sögulega góða kosningu í síðustu kosningum og ýmislegt væri að gerast í flokknum sem væri þeim mótdrægt. „Ég tek þessu en kosningabaráttan er rétt að byrja. Annað sæti okkar er baráttusæti.“
María Ellen hjá Viðreisn sagði þetta skoðanakönnun og vitað væri að fylgi væri á mikilli hreyfingu. Hún sagði fólk spennt fyrir Viðreisn og forvitið. Þau finndu fyrir ákalli um breytingu, ódýrari leikskóla og það sé á oddinum hjá Viðreisn.
Greinilegt var að spennustigið við pallborðið var hátt og næst vék sögunni að leikskólamálum. Ásdís bæjarstjóri lýsti Kópavogsmódelinu sem hún sagðist afar stolt af og stolt af því að þau væru fyrst til að koma fram með aðgerðir. Módelið byggði á breiðri samstöðu við starfsfólk og foreldra og þjónusta væri stöðug og áreiðanleg. Kópavogsmódelið væri ekki fullkomið en það væri í stöðugri skoðun.
Jónas sagði að sú gjaldaleið sem farin hefði verið væri uppgjöf gagnvart mönnunarvandanum. Það væri verið að verðleggja foreldra út úr kerfinu að verulegu leyti, nokkuð sem öðrum sveitarfélögum hafi tekist að ná tökum á. Kerfið þurfi að endurhugsa með aðkomu ríkis, það sé einmitt að gerast núna því Samfylkingin hafi sett það á dagskrá að leikskóli verði lögbundið skólastig. Jónas sagði að þessi leið væri að hola sveitarfélagið að innan.
Frasapólitík og umbúðir
Ásdís var síður en svo ánægð með þessi orð Jónasar og sagði hann fara með frasapólitík og umbúðir. Kópavogsmódelið sé með rúma afslætti og það sé svo að 30 prósent foreldra greiði engin leikskólagjöld og að 85 prósent greiði ekki þann skatt. „Þetta er frasapólitík og rangt að leikskólagjöld hafi verið að hækka,“ sagði Ásdís sem vildi meina að gjaldskrá myndi ekki hækka meira en 2,5 prósent. Við búum við verðbólgu og háa vexti og það séu blikur á lofti.
Jónas Már sagði að fimmtán prósent væru að greiða ofurháan skatt sem væri að lenda á þeim sem síst skyldi, barnafjölskyldum sem þyrftu að kaupa bleijur og í matinn. Og það skipti bara engu máli?
Aðrir þátttakendur Pallborðsins voru nú orðnir óþolinmóðir, þeir vildu komast að og sættu sig illa við karp þeirra Ásdísar og Jónasar. Anna Sigríður sagði þetta staðreynd og enga „fyrirsagnapólitík“. Fólk sé að flytja úr Kópavogi því það finnur ekki húsnæði. Leikskólinn sé lykill að safnfélaginu og því að börn fái að vera hluti af því. Hún sagði að ef fólk væri með tekjutengda afslætti þá færu þeir fyrir lítið ef fólk fengi tímabundið betri tekjur. Hún sagðist vilja fá að sjá tölur tengdar innflytjendum og Ásdís kinkaði kolli og lét í það skína að það væri sjálfsagt.
Foreldrar borgi tíu prósent af kostnaði
María Ellen sagði Kópavogsmódelið sett á til að bregðast við ákveðnum vanda og þann vanda skilji hún vel. Þetta hafi verið óviðunandi ástand en hún áttar sig ekki á því hver þörfin sé á því að stilla foreldrum og starfsfólki upp hvert gegn öðru. Ekki gangi að setja smáplástra á kerfið, skynsamlegt geti verið að lengja fæðingarorlofið sem sé gáfulegra en það sem Samfylkingin boðar.
Orri vakti athygli á því að í dag borgi foreldrar tíu prósent af kostnaði við rekstur leikskólanna, sveitarfélagið 90 prósent. Það sé eitthvað. Öllu skipti að það takist að skapa rekstrarhæft kerfi þar sem öllum líði vel í.
Það hafi verið ákall eftir því, fólk hafi verið orðið bugað eftir Covid. Örugglega hafi verið gerð mistök en þau séu á réttri leið. Orri skildi ekki af hverju forsætisráðherra Samfylkingar hafi valið þetta módel sem skotmark – hvernig skyldi standa á því? spurði Orri.
Þá var komið að Einari Jóhannesi, Miðflokki, að gagnrýna það sem hann kallaði Reykjavíkurleiðina sem felst í mikilli þéttingu. „Það er verið að reyna að þvinga fólk inn í þennan bíllausa lífsstíl,“ sagði Einar og hélt því fram að fólk hefði ekki áhuga því. Íbúar vildu heldur sjá uppbyggingu á borð við þá sem sjá megi í Kóra- og Salahverfinu. „Við kunnum þetta,“ sagði Einar og kallaði eftir meiri skynsemi í íbúðamálum.
Manhattan í Kópavogi
Markús hjá Sósíalistum sagði þéttingu vera það sem fólk yrði helst vart við þegar skipulagsmál væru annars vegar. „Manhattan í Kópavogi,“ sagði Markús og honum leist ekki á blikuna. Hann sagði ævintýralega háar blokkir rísa og fólk væri að kvarta undan þessum byggingum sem hafi rúllað í gegnum skipulagsráð og nefndir, breytingar sem ekki hafa verið samþykktar. Hann sagði að það yrði að hanna og byggja íbúðir fyrir unga fólkið líkt og gert væri fyrir eldri borgara, og forgangsraða til þeirra sem eru að kaupa og að íbúðir séu þannig að fólk hafi efni á þeim. Bæjarstjórnin hafi til að mynda hafnað samstarfi við Bjarg, sem er óhagnaðardrifið fasteignafélag.
Ásdís bæjarstjóri sagði umræðuna um Bjarg stórundarlega. Bjarg væri lokað úrræði fyrir eingöngu félagsmenn hjá ASÍ og BSRB. Tekjulægstu heimilin geti ekki farið inn á Bjarg. Kópavogsbær hafi hins vegar gert vel í að styðja við tekjulægstu heimilin með félagslegum íbúðum. „Við erum að gera vel þar. Við trúum á séreignastefnuna,“ sagði Ásdís og benti á að komið hafi fram í könnunum að yfirgæfandi meirihluti vildi búa í eigin eign eða 85 prósent íbúa.
Ásdís sagði Kópavog vilja byggja meira, hraðar og hagkvæmar. Hún sagði Miðflokkinn vera að misskilja stefnu þeirra sem væri ekki sú að styðja við leigufélög á almennum markaði með styrk úr bæjarsjóði. „En við þurfum meira land.“ Ásdís sagði mikilvægt að ekki væri byggð ein tegund húsnæðis.
Einar Jóhannes sagði ekki um neinn misskilning að ræða, þetta væri þéttasta byggða svæðið á höfuðborgarsvæðinu.
Ætlaði ekki að ræða hina meintu Reykjavíkur-Grýlu
Jónas Már ítrekaði að hann ætlaði alls ekki að falla niður á það plan að ræða þá Reykjavíkur-Grýlu sem verið væri að draga upp. Hann sagði að níutíu prósent þeirra sem væru að leita íbúða væru félagar í Bjargi, þetta væri ekki hugsað sem félagsleg þjónusta heldur fyrir venjulegt vinnandi fólk sem sé á vergangi í dag. Þetta sé ekki ókeypis heldur á markaðsverði. Markaðurinn hafi ekki leyst hvorki eitt né neitt. Ungt barnafólk sé í fyrsta skipti í langan tíma að flytja úr bænum.
Ásdís vildi skjóta inn tölum og sagði að frá aldamótum … Jónas greip fram í og sagði hneykslaður: Frá aldamótum? Hann taldi tölur frá aldamótum ekki nýjar tölur.
Orri Hlöðversson benti á Vatnsendahverfið og sagði að þar væru að rísa einbýlishús, raðhús og minni fjölbýli. Bjarg væri ekki eina óhagnaðardrifna félagið á landinu, það væri fullt af öðrum félögum af því tagi. Öllu skipti að fólk nálgist þennan vanda með gegnsæjum hætti.
Jónas gagnrýndi hina hugmyndafræðilegu afstöðu til skipulagsmála sem hann þóttist greina hjá meirihlutanum. Og Anna Sigríður sagði það staðreynd að fólk með eðlilegar tekjur kæmist ekki inn á markaðinn. Hún sagði fólk þurfa stuðning, Bjarg eða ekki Bjarg. Hún velti því upp hvort Kópavogsbær ætti að finna upp sitt eigið fasteignafélag sem gæti heitið … Kópavogsklöpp. „Finnum upp okkar eigið,“ sagði Anna Sigríður og vildi hugsa í lausnum.
Ungt fólk á flótta úr Kópavogi
Ásdís sagði það leiðinlegan kæk að grípa fram í. Hún sagði alla bæjarbúa borga fyrir beina styrki til fasteignafélaga og sá væri munurinn á stefnunni. Þau vildu auka framboð sem myndi stuðla að auknu jafnvægi á fasteignamarkaði.
Einar Jóhannes sagði þetta uppboðskerfi gera það ómögulegt að hefja byggingarframkvæmdir. Það þyrfti að afnema þetta rugl sem eru lóðagjöld til hæstbjóðenda.
Orri nefndi þann vanda sem fólst í því að bjóða fólki niðurgreiddar lóðir. Hann sagði það þekkta sögu að fólk hefði keypt lóðir á 15 milljónir, bara til að selja þær á 30 milljónir, sem væri markaðsvirði, strax næsta dag og setja fimmtán milljónir í vasann. Stóri taparinn í slíku væri sveitarfélagið.
María Ellen Viðreisn sagði það einfaldlega staðreynd að ekki væri verið að byggja fyrir ungt fólk í Kópavogi. Það þyrfti ekki að selja allt til hæstbjóðanda, það þyrfti ekki að hækka öll gjöld. Gatnagerðargjöld hafi hækkað um 140 prósent. „Við viljum halda í unga fólkið og að fólk sjái sér fært að stofna fjölskyldu í bænum okkar,“ sagði María Ellen. Hún taldi einsýnt að fólk kjósi með fótunum og það sé einfaldlega ekkert í boði á viðráðanlegu verði.
Kristrún tali niður Kópavoginn
Ásdís vék enn sögunni enn og aftur að Kristrúnu forsætisráðherra og sagði þetta dapurlegt útspil með Bjarg. Það virðist stefna Samfylkingarinnar að þvinga Reykjavíkurmódelið yfir til Kópavogs. Sú sé stefna Samfylkingar í skattamálum og í rekstri og sporin hræði.
„Þó að forsætisráðherra tali niður okkar frábæra bæjarfélag er ég að heyra annan tón þegar ég tala við mína Kópavogsbúa, stolta Kópavogsbúa sem eru ánægðir með þjónustu Kópavogs,“ sagði Ásdís. Hún sagði þá þakkláta fyrir það að fasteignagjöld væru lág í Kópavogi og þau lægstu á höfuðborgarsvæðinu. Henni þótti þetta undarlegt útspil og það undirstriki að Kópavogsbær hefur tekið forystu sem eftir er tekið. Að Kristrún skuli stíga fram með þeim hætti sem hún gerði og benda á Kópavog sé hrós í hennar huga.
Jónas Már sagði það sláandi hversu mörgum það kæmi á óvart að Kristrún hefði áhuga á stjórnmálum. Hún væri að beita sér í Kópavogi vegna þess að þar ætti sér stað hugmyndafræðileg orrusta.
Jónas Már sagði talpunkta Ásdísar snúa óspart að því hversu ómöguleg Reykjavík væri en hækkaði svo álögur á hækka álögur á barnafólk og vanrækti þjónustu við eldri borgara.
Orri hjá Framsókn sagði Kristrúnu forsætisráðherra allrar þjóðarinnar. Hann liti á hana sem forsætisráðherra sinn. Það væri ekki góður taktur í þessu hjá henni en hún mætti tala eins og henni sýndist. En það gæti snúist í höndum hennar.
Vill Miðflokkurinn banna regnbogafánann?
Næsta mál á dagskrá var sannkölluð sprengja en Bjarki spurði Einar Miðflokksmann út í myndband sem hann hafði gefið út þar sem hann talaði um að skólastofnanir ættu bara að flagga íslenska fánanum. Bjarki spurði hvort Einar vildi banna regnbogafánann.
Einar Jóhannes sagði engan fjölmiðil hafa fjallað um þetta eins mikið og Sýnarmiðlana. Hann sagði stefnuna einfalda. Miðflokkurinn vildi bara sjá í daglegri flöggun íslenska fánann, já og Kópavogsfánann og skólafánann…
Nú var gripið fram í, flestir höfðu skoðun á þessu máli og Einar var sakaður um að vilja draga í land, en hann hafnaði því alfarið.
Jónas Már sagði að Miðflokkurinn hefði farið fram með slagorð á borð við „Burtu með vókið“. „Stattu bara með þessu ef þér finnst þetta. Finnst þér óskiljanlegt að fólki standi ekki á sama? Þú hlýtur að skilja það.“
Maríu Ellen var einnig heitt í hamsi og sagði sérkennilegt að vilja gera samninga við Samtökin ´78 tortryggilega.
Einar Jóhannes nefndi þá að Samtökin '78 hefðu gefið út yfirlýsingu um að kominn væri fyrsta sinni fræðslusamningur við öll sveitarfélög. Ásdís bæjarstjóri hefði sagt að það væri ekki rétt en svo hefði komið á daginn að fyrirliggjandi samningur?
Af hverju má ekki ræða fánamálið?
Ásdís sagði þau bæjarfulltrúa og samningurinn hefði ekki verið borinn undir bæjarstjórn. Það hefði verið menningarsviðið sem gerði þann samning. Fólk sé alls konar og þeim beri að tryggja að öllum líði vel í sveitarfélaginu og hún treysti skólafólkinu. Hún trúi ekki á miðstýringu og hún vilji að skólafólkið sjálft ákveði hvers konar fræðslu það vill fá inn í skólana.
Einar Jóhannes sagði þetta liggja hjá bæjarstjórn og menntaráði og það hlyti að teljast eðlileg pólitísk spurning hvernig Kópavogsbúar vilja útvista fræðslu til félagasamtaka. Eðlilegt sé að slíkt fari fyrir sveitarfélögin. Þetta er í aðalnámskrá en félagasamtök eigi ekki að vera að kenna inni í kennslustundum. En kjörnir fulltrúar vilji ekki vita af þessu og segist vera á móti þessu? Hér fer eitthvað á milli mála.
Ásdís sagði fræðsluna mikilvæga en þeirra stefna væri skýr, þau vildu ekki miðstýringu. Þau vildu bara að börnunum liði vel og henni finnst þetta ekki stóra málið. „Getum við rætt önnur mál?“ biðlaði Ásdís til stjórnanda.
Jónas Már greip inn í og sagði Ásdísi vera að reyna að fara bil beggja. Hún vilji höfða til hægri trölla á x og afneita þar farsælu samstarfi við Samtökin 78. Svo mæti hún hérna og segist vilja hafa þetta og þetta sé í höndum kennaranna, tæknilega af því að þetta fór ekki í gegnum bæjarstjórn. Jónasi þótti þetta ekki góðar tvíbökur. Og Anna Sigríður sagði að það gæti vart verið ógagn af því að fá slíka fræðslu fyrir kennara á svipaðan hátt og fræðsla frá Stígamótum gæti stuðlað að gagnlegu forvarnarstarfi.
María Ellen Viðreisn lýsti því yfir að þetta væri bara víst stórmál. Hvar sem hún kæmi vildu bæjarbúar ræða þetta, hver afstaða þeirra væri til fánans og svo þessa leikþáttar sem væri í gangi hjá Miðflokknum. „Við í Viðreisn stöndum heilshugar með hinsegin samfélaginu og fánanum og þetta verður að vera í lagi.“
Borgarlínan þýðir mikilvægar samgöngubætur fyrir Kópavog
Nú kom millikafli í samtalið og óvænt voru allir sammála. Það var um rýmri opnunartíma sundlauga bæjarins. Orri sagði til að mynda að það besta sem hægt væri að gera fyrir barnafólk væri að fara með krakkana í sund fyrir kvöldmat og þreyta þau. En Adam var ekki lengi í paradís því Bjarki nefndi næst stóra B-orðið, sem er Borgarlína, og þá reis hitastigið í herberginu strax til muna aftur. Fulltrúi Miðflokksins var, eins og vænta mátti, afar gagnrýninn á hana og sagði íbúa ekki vilja búa í ofurþéttri byggð eins og gert sé ráð fyrir að fylgi borgarlínunni. Þeir vildu virkja endurskoðunarákvæðið.
Orri sagðist alltaf tilbúinn að endurskoða sáttmálann, sem væri stórmerkilegt gagn og gert í tíð ráðherra Framsóknarflokksins. „Þetta er ekkert annað en strætó á sterum en nú er þetta orðin eins og einhver vond Lína frænka. Ég vil stíga varlega til jarðar í grónum hverfum en þetta er minni verkur þar sem meira rými er.“
Ásdís sagði það Kópavog sem hefði haft frumkvæði að endurskoðun, fyrsti áfanginn væri hjá Kópavogsbæ og hún bara gerði sér ekki grein fyrir því hvað það væri sem Miðflokkurinn vildi endurskoða. Það væri verið að efla samgöngur á höfuðborgarsvæðinu öllu. Það yrðu þá að koma lausnir á móti. Kópavogsbær fengi mikilvægar samgöngubætur út úr þessu.
Einar Jóhannes sagði: „Kópavogsbúar vilja ekki borgarlínuna!“ Það væri hægt að endurskoða leiðarnetið.
Af hverju er ekki frítt í strætó?
Markús Candi Sósíalistaflokki sagði ýmsar skynsamlegar lausnir sem mætti ráðast í nú þegar. Það mætti til að mynda hafa ókeypis í strætó sem væri hvati til að nota hann og minnka þannig umferðarteppuna um einn bíl. Þetta er ekki flókið. „Mig langar ekki að vera að tala um þetta aftur eftir fjögur ár,“ sagði Markús og benti á að enn vanti næturstrætó í Kópavoginn.
Jónas Már benti á að síðast þegar þetta hafi verið endurskoðað hafi ekki gerst neitt og nú þegar framkvæmdir væru loks að byrja vildu bæjarfulltrúar endurskoða áætlunina. „Ég vil sjá þetta byrja almennilega,“ sagði Jónas og benti á að allt höfuðborgarsvæðið væri undir. Það þyrfti að horfa á þetta heildstætt.
María Ellen, Viðreisn, sagði þetta snúast um að fólk hefði raunverulegt val. Sjálf væri hún neydd til að vera með tvo einkabíla, það væri fúlt en hún hefði ekkert val. Og Anna Sigríður sagði að það væru alls kyns lausnir í boði: „Áfram gakk!“ Og Jónas Már skaut enn og aftur á bæjarstjórann og sagði: „Ásdís, stattu með samgöngusáttmálanum!"
Ásdís taldi þetta ekki boðlegt. Skipulagsvaldið væri hjá Kópavogsbæ.
Skjáfíknin kannski fyrst og síðast hjá foreldrum?
Umræðan tók nú nokkra beygju, frá borgarlínunni yfir í ipadda í skólum, sem börnum í Kópavogi bjóðast. Einar Jóhannes sagði skýrslu hafa komið út fyrir tveimur árum þar sem fram hefði komið að krakkarnir væru miklu klárari en fullorðnir. „Þau komast fram hjá öllum eldveggjum og eru að horfa á klám í þessum spjaldtölvum,“ sagði Einar og benti á að námsárangur væri ekki að batna neitt, þótt rannsóknir sýndu að börnum liði vel í skólunum.
Ásdís sagði ipaddana námsgagn og hún vildi beina því til stjórnvalda að skaffa betri námsgögn. Námsmat væri óskýrt og kennarar kalli eftir auknum stuðningi. Hún sagðist stolt af því að Kópavogsbær hefði verið fyrst sveitarfélaga til að innleiða stöðupróf og verið væri að prófa krakkana með samræmdum hætti svo foreldrar vissu hvar þau stæðu.
Anna Sigríður sagði skólann til að efla samfélagið og ef barninu líði vel í skóla þá væri það mikilvægt. En hún skynji í samtölum sínum við skólafólk að það vanti betri stuðning innan skólanna. „Við viljum koma með stuðningsteymi inn í skólana sem kannar aðstæður og vinnur með starfsfólki og kennurum sem eru á staðnum.“
Markús sagðist hafa þekkingu á þessu sviði og hann tók í sama streng; fleiri sérfræðinga inn í skólana. Hann vildi hins vegar fækka tölvum í skólum. Skjáfíkn væri alvarlegur vandi.
Nú brá svo við að flestir voru sammála um að auka stuðning inni í kennslustofum. Orri sagði vandamálið fyrst og fremst foreldralægt. Það læri börn sem fyrir þeim sé haft og hann spurði hvort það gæti verið að fullorðnir væru einmitt sjálfir haldnir skjáfíkn. „Skólar geta alltaf hjálpað en heimilin bera ábyrgð á börnunum sínum.“
Einar Jóhannes sagðist hafa heyrt af foreldrum sem einmitt gættu vel að því að börnin væru ekki með nefið ofan í skjám en svo kæmu börnin bara í skólann og þar væri þetta í lagi?
Sjálfstæðismenn misnoti aðstöðu sína
Nú tók María Ellen orðið. Hún sagði Ásdísi hafa talað mikið og nú vildi hún fá að komast að. Hún sagði einsýnt að fleiri sérfræðinga þyrfti í skólana. Ákall væri um slíkt frá skólasamfélaginu. Engin úrræði væru í boði í Kópavogi, foreldrar í vanda staddir og biðlistar innan velferðarsviðs.
Og hún sneri talinu að öðru vandamáli sem hún taldi varða mismunun milli ólíkra framboða í Kópavogi. Þar væri meirihlutinn að neyta aflsmunar.
María Ellen sagðist hafa reynt að fá samtal við velferðarsvið en henni væri meinað aðgengi að velferðarsviði. „Þetta er algjör nýlunda og hlýtur að vera pólitísk ákvörðun. Meðan Sjálfstæðisfólk valsi þar inn og út með kökur og kruðerí.
Ásdís sagði að það væri einfaldlega verið að gefa starfsfólki rými til að sinna sinni mikilvægu þjónustu. „Þar er mikið álag og þessi ákvörðun var tekin af bæjarritara,“ sagði Ásdís. Að starfsfólk sé ekki truflað á vinnutíma.
En María Ellen var ekki tilbúin til að sleppa henni svo billega, hún sagði aðstöðumuninn gríðarlegan og að á meðan Viðreisnarfólki væri meinað að tala milliliðalaust við starfsfólk væri Sjálfstæðisflokkurinn þar með kökuboð.
Þegar þarna var komið sögu var tíminn löngu upp urinn og Bjarki sleit umræðum. Víst er að þau eru mörg óútkljáð málin í Kópavogi.
