Landsréttur hafnaði í gær kröfu Margrétar Friðriksdóttur og Hilmars Garðars Þorsteinssonar lögmanns hennar um að þrír dómarar yrðu látnir bera vitni fyrir Héraðsdómi Reykjaness. Margrét var ákærð fyrir ærumeiðingar og rógburð um Barböru Björnsdóttur, dómara við Héraðsdóm Reykjavíkur. Ekki tókst að kveða upp dóm innan tilskilins frests eftir aðalmeðferð og því verður málið endurflutt.
Sakirnar snúa að orðum sem Margrét lét falla um Barböru eftir að sú síðarnefnda sakfelldi hana fyrir líflátshótanir í garð annarrar konu. Margrét var síðar sýknuð í Landsrétti.
Aðalmeðferðin um ákæruna gegn Margréti fór fram í janúar og vakti mikla athygli. Barbara bar vitni og rakti ásakanir Margrétar í sinn garð til eineltis sem hún sagðist hafa orðið fyrir af hálfu annars dómara við Héraðsdóm Reykjavíkur, Sigríðar Hjaltested, sem neitaði því í samskiptum við RÚV.
Barbara og Símon Sigvaldason, fyrrverandi dómari og dómstjóri við Héraðsdóm Reykjavíkur, báru vitni við aðalmeðferðina. Barbara hafnaði ásökunum Margrétar um að hún og Símon hefðu átt í ástarsambandi og hún nýtt það til að verða varadómstjóri. Símon kvaðst ekki tjá sig um orðróm.
Þegar dómur var ekki kveðinn upp innan lögbundinna fjögurra vikna krafðist lögmaður Margrétar þess að málið yrði endurflutt. Hann krafðist þess einnig að Barbara og Símon yrðu látin bera vitni aftur og að Sigríður yrði látin bera vitni vegna nýrra upplýsinga um aðkomu hennar.
Dómari við Héraðsdóm Reykjaness hafnaði beiðninni um vitnaleiðslurnar og var sú ákvörðun kærð til Landsréttar sem kvað upp sinn úrskurð í gær.
Í úrskurði Landsréttar segir að þó að ákvæði séu um að mál verði flutt að nýju, hafi dómur ekki verið kveðinn upp innan fjögurra vikna, leiði ekki af því að aðalmeðferðin verði öll endurtekin þannig að aftur verði teknar skýrslur af vitnum. Dómari geti þó kveðið ákærða eða vitni fyrir dóm ef hann telur ástæðu til eða kallað eftir frekari gögnum. Þetta geti dómarinn gert ef hann telur nauðsynlegt að frekari gögn komi fram.
Hilmar Garðars Þorsteinsson, verjandi Margrétar, fór þess á leit að dómararnir bæru aftur vitni og að þriðji dómarinn, Sigríður, sem ekki gaf skýrslu við aðalmeðferðina, yrði leidd í vitnastól. Þetta sagði hann nauðsynlegt vegna nýrra upplýsinga sem væru fram komnar um að Sigríður hefði skrifað bréf það sem tekist var á um.
Landsréttur hafnaði þessu. Hann sagði að krafan um nýjan vitnisburð Barböru og Símonar væri ekki studd haldbærum gögnum eða rökum. Í aðalmeðferðinni sagði dómari að ekki væri hægt að slá því föstu að Sigríður eða aðrir dómarar við Héraðsdóm Reykjavíkur hefðu ritað bréfið afdrifaríkara. Landsréttur sagði að þrátt fyrir það væri vitnisburður Sigríðar ekki til þess fallinn að varpa frekara ljósi á sakirnar sem bornar eru á Margréti óháð því hvort hún hafi skrifað bréfið eða ekki.
